Jas 4
1
Πόθεν πόλεμοι καὶ μάχαι
{NA μάχαι > πόθεν μάχαι } ἐν ὑμῖν; Οὐκ ἐντεῦθεν, ἐκ τῶν ἡδονῶν ὑμῶν τῶν στρατευομένων ἐν τοῖς μέλεσιν ὑμῶν;
2
Ἐπιθυμεῖτε, καὶ οὐκ ἔχετε· φονεύετε καὶ ζηλοῦτε, καὶ οὐ δύνασθε ἐπιτυχεῖν· μάχεσθε
καὶ πολεμεῖτε, οὐκ ἔχετε διὰ τὸ μὴ αἰτεῖσθαι ὑμᾶς·
3
αἰτεῖτε, καὶ οὐ λαμβάνετε, διότι κακῶς αἰτεῖσθε, ἵνα ἐν ταῖς ἡδοναῖς ὑμῶν δαπανήσητε.
4
Μοιχοὶ
{NA Μοιχοὶ καὶ > - } καὶ μοιχαλίδες, οὐκ οἴδατε ὅτι ἡ φιλία τοῦ κόσμου ἔχθρα τοῦ θεοῦ ἐστίν; Ὃς ἂν
{NA ἂν > ἐὰν } οὖν βουληθῇ φίλος εἶναι τοῦ κόσμου, ἐχθρὸς τοῦ θεοῦ καθίσταται.
5
Ἢ δοκεῖτε ὅτι κενῶς ἡ γραφὴ λέγει; Πρὸς φθόνον ἐπιποθεῖ τὸ πνεῦμα ὃ κατῴκησεν
{NA κατῴκησεν > κατῴκισεν } ἐν ἡμῖν.
6
Μείζονα δὲ δίδωσιν χάριν· διὸ λέγει, Ὁ θεὸς ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται, ταπεινοῖς δὲ
δίδωσιν χάριν.
7
Ὑποτάγητε οὖν τῷ θεῷ· ἀντίστητε
{Byz δὲ > - } δὲ τῷ διαβόλῳ, καὶ φεύξεται ἀφ’ ὑμῶν.
8
Ἐγγίσατε τῷ θεῷ, καὶ ἐγγιεῖ ὑμῖν· καθαρίσατε χεῖρας, ἁμαρτωλοί, καὶ ἁγνίσατε καρδίας,
δίψυχοι.
9
Ταλαιπωρήσατε καὶ πενθήσατε καὶ κλαύσατε· ὁ γέλως ὑμῶν εἰς πένθος μεταστραφήτω,
{NA μεταστραφήτω > μετατραπήτω } καὶ ἡ χαρὰ εἰς κατήφειαν.
10
Ταπεινώθητε ἐνώπιον τοῦ {NA27 τοῦ > - } κυρίου, καὶ ὑψώσει ὑμᾶς.
11
¶Μὴ καταλαλεῖτε ἀλλήλων, ἀδελφοί. Ὁ καταλαλῶν ἀδελφοῦ, καὶ
{NA καὶ κρίνων > ἢ κρίνων } κρίνων τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, καταλαλεῖ νόμου, καὶ κρίνει νόμον· εἰ δὲ νόμον κρίνεις,
οὐκ εἶ ποιητὴς νόμου, ἀλλὰ κριτής.
12
Εἷς ἐστὶν ὁ
{NA ὁ νομοθέτης > [ὁ] νομοθέτης καὶ κριτής } νομοθέτης, ὁ δυνάμενος σῶσαι καὶ ἀπολέσαι· σὺ δὲ τίς εἶ ὃς
{NA ὃς κρίνεις τὸν ἕτερον > ὁ κρίνων τὸν πλησίον } κρίνεις τὸν ἕτερον;
13
¶Ἄγε νῦν οἱ λέγοντες, Σήμερον καὶ
{NA καὶ αὔριον πορευσώμεθα > ἢ αὔριον πορευσόμεθα } αὔριον πορευσώμεθα εἰς τήνδε τὴν πόλιν, καὶ ποιήσωμεν
{NA ποιήσωμεν > ποιήσομεν } ἐκεῖ ἐνιαυτὸν
{NA ἐνιαυτὸν ἕνα > ἐνιαυτόν } ἕνα, καὶ ἐμπορευσώμεθα,
{NA ἐμπορευσώμεθα > ἐμπορευσόμεθα } καὶ κερδήσωμεν·
{NA κερδήσωμεν > κερδήσομεν }
14
οἵτινες οὐκ ἐπίστασθε τὸ τῆς αὔριον. Ποία γὰρ
{NA γὰρ ἡ > ἡ } ἡ ζωὴ ὑμῶν; Ἀτμὶς γὰρ ἔσται
{Byz ἔσται > ἐστιν }
{NA ἔσται > ἐστε } ἡ πρὸς ὀλίγον φαινομένη, ἔπειτα δὲ
{NA δὲ > - } καὶ ἀφανιζομένη.
15
Ἀντὶ τοῦ λέγειν ὑμᾶς, Ἐὰν ὁ κύριος θελήσῃ, καὶ ζήσωμεν,
{NA ζήσωμεν καὶ ποιήσωμεν > ζήσομεν καὶ ποιήσομεν } καὶ ποιήσωμεν τοῦτο ἢ ἐκεῖνο.
16
Νῦν δὲ καυχᾶσθε ἐν ταῖς ἀλαζονείαις ὑμῶν· πᾶσα καύχησις τοιαύτη πονηρά ἐστιν.
17
Εἰδότι οὖν καλὸν ποιεῖν καὶ μὴ ποιοῦντι, ἁμαρτία αὐτῷ ἐστίν.