9.

S. Martini.

1. Te, Martine, miles Christi,

Laudet sine nece tristi

Praesens haec familia,

Qui divinae meruisti

Virtuti, ne neges Isti,

Qui petit auxilia

Vota per humilia.

2. Omnes gentes tua festa

Recolentes per honesta

Pectoris hospitia,

Fac gaudentes atque praesta

Puras mentes, tolle maesta

Baratri supplicia,

Purgans cordis vitia.

3. Non petivit quidquam a te

Nec abivit desolate

Aliquis egentium,

Non audivit longe, late,

Neque scivit largitate

Parem tibi gentium

Ulla nunc viventium.

4. Dabas totum, dabas quaeque

Dona dotum et utraeque

Manus largae fuerant,

Cor devotum humileque,

Pectus lotum, laudes aequae

Te dignum praebuerant,

Nam In te splenduerant.

5. Post et ante sub vita tis

Eras tantae probitatis

Praemnnitus gladio,

Quod Titan te claritatis

Et lux sanctae trinitatis

Illustravit radio

In hoc mundi stadio.

6. Turonensis praesul pie,

Cujus ensis ob Mariae

Testem scidit filium.

Tu lumen sis nostrae viae,

Et da mensas coenae diae

Nobis post exsilium

Poenarum flebilium.