11.

De S. Katharina.

1. Katharina virgo, vena

Virtutum, laude serena

Flosque caritatis diae,

Te cum nova cantilena

Sonus dulcis, vox amoena,

Laudet In hac sacra die.

Quae pro filio Mariae

Cruorem fudisti pie,

Cruciata gravi poena,

Nec te tormentorum viae

Terruerant, nam sophiae

Divinae fuisti plena.

2. Eras tam Intus quam foris

Grata venustate moris,

Ad bonum semper Intenta,

Culpando causas erroris

Errantis Imperratoris,

Non timens sua tormenta.

Neque propter argumenta

Eras confiteri lenta

Nomen tui salvatoris,

Arguebat vos ducenta

Doctorum, sedes Inventa

Victrix omnibus In horis.

3. Rhetores effecti muti

Cedunt, Caesar frendit uti

Vox leonis rugientis,

Promittit dotes tributi,

Quas spernis ut sordes luti

Vel undaminis ferventis.

Nec promissis, nec tormentis

Vertis statum tuae mentis,

Dantur Ictus tuae cuti,

Quos propter omnipotentis

Amorem benigne sentis

Manens subjecta virtuti.

4. Uxor tyranni regina

Suscepit a Katherina

Fidem Christianitatis,

Porphyrium a ruina

Servabit ejus doctrina

Simulacris refutatis;

Pro cultrice castitatis

A tortoribus Iratis

Praeparatur rota bina,

Kotae cadunt cito satis

Precibus fusis et datis

A puella genuina.

5. Virgo mitis et faceta,

Sancto spiritu repleta,

Compeditur, flagellatur,

Sed sicut ovis mansueta

Omnes poenas suffert laeta,

Tandem ensis poenae datur

Gladioque decollatur,

Sanguis In lac commutatur

Naturali lege spreta;

Angelorum tumulatur

Manibus, nunc tribuatur

Per hanc ut pace quieta

Quilibet nostrum fruatur.