14. De sancta Barbara.

Ad Magnificat.

A. O Christi cultrix

ac vita lucida,

Virginali

pollens munditia,

Haec Barbara,

scrutatrix provida,

Virgo martyr

fulget in gloria.

Ad Matutinum.

Invitatorium.

Christum, regem eximium,

Magnificet ecclesia,

Qui nunc Barbarae solium

Sublimavit in gloria.

In 1. Nocturno.

Antiphonae.

1. Haec Barbara emicuit

Omni docta peritia

Et frequenter exposuit

Quaedam in luce dubia.

2. Elegantia indolis

Sanctam se devovit

Christo atque a frivolis

Animam removit.

8. Tactum mundi lubrici

Barbara abiecit

Gregisque Dominici

Legem nunquam fregit.

Responsoria.

1. Verbum Dei,

fons sapientiae,

Splendor patris

et sol iustitiae,

Rigat montes

pluvia gratiae

Et illustrat

luce constantiae

V. Hanc Barbaram

genere nobilem

Tanquam firmam

et valde stabilem.

2. O anima sanctissima,

Qua contemplante dulciter

Corpus linquebat infima

Se baptizans feliciter.

V. Tunc liquidius cernitur

Virtus deitatis,

Dum Barbara renascitur

Nomine trinitatis.

3. Haec Barbara

crescit dulcedine

Abigendo

mundi saevitiam,

Sed quaeritur

tali indagine

V. Nec sequitur

cordis duritiam.

In 2. Nocturno.

Antiphonae.

1. O munus Dei gratiae

Ac maximum miraculum,

Pestiferae lasciviae

Nunquam sentivit stimulum !

2. Pastor ipsam indicat

Patri fugientem,

Quam terra mirificat

Signis adfluentem.

3. Barbara suspenditur

Versis sursum pedibus,

Caputque contunditur

Malleis atrocibus.

Responsoria.

1. Christi pia

tracta dulcedine

Mundum linquens

probatur turbine

Haec Barbara,

sacrata numine,

Vicit prorsus

pulsa libidine ;

V. Ipsa pro culpa

orante pastoris

Versus est in

statuam marmoris.

2. De excelsis

fons sapientiae

Sic Barbarae

infudit copiam

Tamquam flumen

clarae scientiae,

Quae susceptam

refudit gratiam,

Dum fluentis

summae peritiae

Fidem defensavit

et hanc ecclesiam.

V. Mens fuit angelica,

Lingua fructuosa,

Vita apostolica

Morsque pretiosa.

3. O Barbarae

mira potentia,

Quae in vitam

mutat interitum,

Corporisque

sancta praesentia

[Improvisum]

depellit exitum

Restituta

formae decentia!

V. Vitae exspectans

supernum meritum

Implorata

Dei clementia

Statim sensit

salutis reditum.

In 3. Nocturno.

Antiphonae.

1. Haec Barbara

repleta gratia,

Assueta

sacris miraculis,

Mundi et carnis

hostisque vitia

Fugat, data

exemplar saeculis.

2. Mentis innocentia

Flosque puritatis

Exstiterunt praevia

Suae sanctitatis.

3. Instante vitae termino

Vidit plura caelestia

Et revelante Domino

Novit parata praemia.

Responsoria.

1. Barbara, sidus auream

Summi ac honoris,

Candorem servans niveum

Dono creatoris,

Decus habens virgineum

In supernis choris,

V. Tu speculum munditiae,

Servatrix innocentiae,

Tu flos pudoris.

2. Catholica fervida

Fidei zelatrix,

Constans et intrepida

Haeresis damnatrix,

Veritatis lucida

Doctrix et amatrix,

V. Verbo vitam indicat,

Signis crebris emicat

Legis aemulatrix.

3. Dum Barbara Christum quaerit,

Lictor caput sacrum ferit,

Sic triumphi palmam gerit,

Dum pro fide moritur.

V. Haec Barbara, pugil fortis,

Constans profert hora mortis

Fidem, pro qua patitur.

Ad Laudes.

Antiphonae.

1. Barbaram sollenniter

Christus sublimavit,

Cuius mente iugiter

Dominus regnavit.

2. Dies est laetitiae

Barbarae tropaeo,

Caelestes militiae,

Iubilate Deo.

3. Ad te de luce vigilat

Zelus Barbareus,

Sed nunc in caelis iubilat:

Deus, Deus meus.

4. Barbara nunc fruitur,

Acto vitae tramite,

Quae tam digne colitur,

Cuncta benedicite.

5. Barbara caelestibus

Flagrat claritate,

Pro suis virtutibus

Dominum laudate.

Ad Benedictus.

A. De iacente virtus crescit,

De sepulcro gratia,

De latente lux diescit,

De luctu laetitia,

Barbara dum innotescit

Mira dans prodigia.

In 2. Vesperis.

Ad Magnificat.

A. Splendor Nicomediae,

Nobilis propago,

Deitatis regiae

Instar et imago,

Virtutis eximiae

Culmen et indago,

Nobis spem fer veniae,

Tu morum compago.