means; for example, genus; a generic, specific form, with the diphthong ει; but when its own house, it is written with an ι. 9Εἶαρ9: With the diphthong ει; for from ἔω, meaning I send forth, comes ἔαρ; for then the fruits are sent forth, and by pleonasm of the ι, εἶαρ. 9Εἶθαρ9: Which means immediately; it is an adverb with the diphthong ει; for from εὐθὴς comes εὔθαρ, and by a change of the υ to ι, εἶθαρ. 9Ἐνομότεια9: Ει; enomoty companies diphthong; the tradition. 9Εἰρία9: Diphthong; for from ἐρίου comes εἰρία, by metaplasm. 9Εὐδεινόσ9: Ει; as ποθεινός; for εὐδεινότερος of the comparative. 208 9Εὐδί9: ι; the tradition. 9Εἰροπόκοσ9: With the diphthong ει; for from ἔριον and πέκω, meaning I card, comes ἐροπόκος, and by pleonasm of the ι εἰροπόκος, with the diphthong ει. 9Εὐρεῖα9: With the diphthong ει; for it is also found without the ι, εὐρέα; and otherwise; the feminines derived from masculines in υς through εια are written with the diphthong ει; for example, βραδὺς, βραδεῖα; so also ἡδὺς, ἡδεῖα, and εὐρὺς, εὐρεῖα. 9Εἰλαπίνη9: It means the feast, with the diphthong ει at the beginning, for the Aeolians say ἐλαπίναν. 9Εἷσ9: The noun with the diphthong ει; for those in εις, having a neuter in εν, are written with the diphthong ει; for example, χαρίεις, χαρίεν; ἀστερόεις, ἀστερόεν; thus, therefore, also εἷς, ἕν. 9Εἴσ9: The participle is a diphthong; because the genitive is formed with εντος. 9Εἶλαρ9: It means the guard-post; it is written with the diphthong ει, for it is from εἰλῶ which means I shut in; and εἰλῶ from ἕλος; for ἕλος is the name for a place enclosed by trees, and by pleonasm of the ι εἴλω, and from it εἶλαρ with the diphthong ει. 9Εἰρεσία9: It means rowing, with the diphthong ει; for from ἐρέτης comes ἐρεσία, and by pleonasm of the ι εἰρεσία. 9Εἵλωτεσ9: With the diphthong ει; for from Ἕλως, Ἕλωτος, comes Ἕλωτες; and by pleonasm of the ι Εἵ-λωτες; Εἵλωτες are the inhabitants of Messenia. 9Ἐλεινόσ9: It means the pitiful one; with the diphthong ει; for just as from δέος comes δεεινὸς, and by crasis of the ε and the diphthong ει into the diphthong ει, δεινός; so also from ἔλεος comes ἐλεεινὸς, and by crasis ἐλεινός. 9Ἑκτόρειοσ9: With the diphthong ει; for it is also found without the ι, Ἑκτόρεον δὲ χιτῶνα. 209 9Εἰλειθυῖα9: With the diphthong ει, both the first and the second syllable; for from ἐλεύθω, meaning I come, comes ἐλευθυῖα, and with pleonasm of the ι Εἰλευθυῖα, and by change of the υ to ι Εἰλειθυῖα. 9Ἐπιείκεια9: With the diphthong ει, both in the first and in the penultimate syllable; for it is from εἴκω, meaning I yield; for the reasonable man yields easily; which is written with the diphthong ει, likewise also the penultimate syllable by the rule of proparoxytones in εια. 9Ἐπιτήδειοσ9: From ἐπιτηδὴς, ἐπιτηδέους, and from it ἐπιτήδειος. 9Εἷμα9: It means the garment, with the diphthong ει; for the Aeolians say ἕμμα, dropping the ι, and doubling the consonant; just as κείρω, κέῤῥω, and φθείρω, φθέῤῥω; however, that ἑμάτιον is written with ι is clear, if indeed in composition it becomes θοιμάτιον; for if it were written with the diphthong ει it would have become θουμάτιον; for ο and ε are mixed into the diphthong ου; for example, τὸ ἐμὸν, τοὐμόν. 9Εἰρήνη9: Diphthong at the beginning; for just as from λάμπω comes λαμπήνη, so also from εἴρω, meaning I say, comes εἰρήνη; which is written with a diphthong. 9Εἴλεοσ9 and 9ὀειλύοσ9 the so-call6ed6***. 9Εἴκελοσ9: With the diphthong ει; for just as from ἄγω came ἄγελος and ἄγγελος, so also from εἴκω, meaning I make like, which is written with a diphthong, came εἴκελος. 9Εἴρω9: It means I weave together, with the diphthong ει; for the ε appeared in ἕρμα; and ἕρμα is the hindrance; and again, because ὅρμος is related to it; it means the necklace ornament, from εἴρειν and to bind together ships; and again because the ο is related to it; for example, εἴρω, ὅρμος; and otherwise because the Aeolians say οἴρατο; and it is εἴρω, 210 ἐρῶ, εἶρα, ἔῤῥον
σημαίνει· οἷον, γένος· εἶ δος γενικὸν εἰδικόν, διὰ τῆς ει διφθόγγου· ἡνίκα δὲ τὸν ἴδιον οἶκον, διὰ τοῦ ι γράφεται. 9Εἶαρ9: ∆ιὰ τῆς ει διφθόγγου· παρὰ γὰρ τὸ ἔω τὸ σημαῖ νον τὸ ἐκπέμπω, γέγονεν ἔαρ· τότε γὰρ ἐκπέμπονται οἱ καρποὶ, καὶ κατὰ πλεονασμὸν τοῦ ι, εἶαρ. 9Εἶθαρ9: Ὃ σημαίνει τὸ εὐθέως· ἔστιν ἐπίῤῥημα διὰ τῆς ει διφθόγγου· ἀπὸ γὰρ τοῦ εὐθὴς γέγονεν εὔθαρ, καὶ τροπῇ τοῦ υ εἰς ι, εἶθαρ. 9Ἐνομότεια9: Ει· ἐνωμότεια τάγματα δίφθογγος· ἡ παρά δοσις. 9Εἰρία9: ∆ίφθογγος· ἀπὸ γὰρ τοῦ ἐρίου γέγονεν εἰρία, κατὰ μεταπλασμόν. 9Εὐδεινόσ9: Ει· ὡς ποθεινός· εὐδεινότερος γὰρ τοῦ συγκρι τικοῦ. 208 9Εὐδί9: ι· ἡ παράδοσις. 9Εἰροπόκοσ9: ∆ιὰ τῆς ει διφθόγγου· παρὰ γὰρ τὸ ἔριον καὶ τὸ πέκω, τὸ σημαῖνον τὸ ξαίνω, γέγονεν ἐροπόκος, καὶ πλεο νασμοῦ τοῦ ι εἰροπόκος, διὰ τῆς ει διφθόγγου. 9Εὐρεῖα9: ∆ιὰ τῆς ει διφθόγγου· εὕρηται γὰρ καὶ χωρὶς τοῦ ι, εὐρέα· καὶ ἄλλως· τὰ ἀπὸ τῶν εἰς υς ἀρσενικῶν διὰ τοῦ εια παρασχηματιζόμενα θηλυκὰ, διὰ τῆς ει διφθόγγου γράφε ται· οἷον, βραδὺς, βραδεῖα· οὕτως καὶ ἡδὺς, ἡδεῖα, καὶ εὐρὺς, εὐρεῖα. 9Εἰλαπίνη9: Σημαίνει δὲ τὴν εὐωχίαν, διὰ τῆς ει διφθόγγου τὸ πρῶτον, ἐλαπίναν γὰρ φασὶν οἱ Αἰολεῖς. 9Εἷσ9: ∆ιὰ τῆς ει διφθόγγου τὸ ὄνομα· τὰ γὰρ εἰς εις, ἔχοντα οὐδέτερον εἰς εν, διὰ τῆς ει διφθόγγου γράφεται· οἷον, χαρίεις, χαρίεν· ἀστερόεις, ἀστερόεν· οὕτως, οὖν, καὶ εἷς, ἕν. 9Εἴσ9: Ἡ μετοχὴ δίφθογγος· διὰ τὸ τὴν γενικὴν ἐκφέρε σθαι διὰ τοῦ εντος. 9Εἶλαρ9: Σημαίνει δὲ τὸ φύλαγμα· διὰ τῆς ει διφθόγγου γράφεται, παρὰ γὰρ τὸ εἰλῶ ἐστιν τὸ συγκλείω· τὸ δὲ εἰλῶ παρὰ τὸ ἕλος· ἕλος γὰρ λέγεται ὁ τόπος ὁ συγλειόμενος ἀπὸ δένδρων, καὶ κατὰ πλεονασμὸν τοῦ ι εἴλω, καὶ ἐξ αὐτοῦ εἶλαρ διὰ τῆς ει διφθόγγου. 9Εἰρεσία9: Σημαίνει δὲ τὴν κωπηλασίαν, διὰ τῆς ει διφθόγ γου· παρὰ γὰρ τὸ ἐρέτης γέγονεν ἐρεσία, καὶ κατὰ πλεονασμὸν τοῦ ι εἰρεσία. 9Εἵλωτεσ9: ∆ιὰ τῆς ει διφθόγγου· παρὰ γὰρ τὸ Ἕλως, Ἕλωτος, γέγονεν Ἕλωτες· καὶ κατὰ πλεονασμὸν τοῦ ι Εἵ-λωτες· Εἵλωτες δέ εἰσιν οἱ κατοικοῦντες τὴν Μεσηνιακήν. 9Ἐλεινόσ9: Σημαίνει δὲ τὸν ἐλεεινόν· διὰ τῆς ει διφθόγγου· ὥσπερ γὰρ ἀπὸ τοῦ δέος δεεινὸς, καὶ κατὰ κρᾶσιν τοῦ ε καὶ τῆς ει διφθόγγου εἰς τὴν ει δίφθογγον, δεινός· οὕτως καὶ ἀπὸ τοῦ ἔλεος γίνεται ἐλεεινὸς, καὶ κράσει ἐλεινός. 9Ἑκτόρειοσ9: ∆ιὰ τὴς ει διφθόγγου· εὕρηται γὰρ καὶ χω ρὶς τοῦ ι, Ἑκτόρεον δὲ χιτῶνα. 209 9Εἰλειθυῖα9: ∆ιὰ τῆς ει διφθόγγου, καὶ ἡ πρώτη καὶ ἡ δεύ τερα συλλαβή· παρὰ γὰρ τὸ ἐλεύθω, τὸ σημαῖνον τὸ παραγί νομαι, γέγονεν ἐλευθυῖα, καὶ πλεονασμῷ τοῦ ι Εἰλευθυῖα, καὶ τροπῇ τοῦ υ εἰς ι Εἰλειθυῖα. 9Ἐπιείκεια9: ∆ιὰ τῆς ει διφθόγγου, καὶ κατὰ τὴν πρώτην καὶ κατὰ τὴν παραλήγουσαν· παρὰ τὸ εἴκω γάρ ἐστιν, τὸ ση μαῖνον τὸ ὑποχωρῶ· καὶ γὰρ ὁ ἐπιεικὴς εὐχερῶς ὑποχωρεῖ· ὅπερ διὰ τῆς ει διφθόγγου γράφεται, ὁμοίως καὶ ἡ παραλή γουσα τῷ λόγῳ τῶν διὰ τοῦ εια προπαροξυτόνων. 9Ἐπιτήδειοσ9: Ἀπὸ τοῦ ἐπιτηδὴς, ἐπιτηδέους, καὶ ἐξ αὐτοῦ ἐπιτήδειος. 9Εἷμα9: Σημαίνει δὲ τὸ ἱμάτιον διὰ τῆς ει διφθόγγου· ἕμ μα γάρ φασιν οἱ Αἰολεῖς ἀποβάλλοντες τὸ ι, καὶ διπλασιά ζοντες τὸ σύμφωνον· ὥσπερ κείρω, κέῤῥω, καὶ φθείρω, φθέῤῥω· τὸ μέντοι ἑμάτιον, διὰ τοῦ ι γράφεσθαι δῆλον, εἴγε κατὰ σύν θεσιν γίνεται θοιμάτιον· εἰ γὰρ ἐγράφετο διὰ τῆς ει διφθόγγου θουμάτιον εἶχεν γενέσθαι· τὸ γὰρ ο καὶ ε εἰς τὴν ου δίφθογγον κίρναται· οἷον, τὸ ἐμὸν, τοὐμόν. 9Εἰρήνη9: ∆ίφθογγος κατὰ τὴν ἄρχουσαν· ὥσπερ γὰρ ἀπὸ τοῦ λάμπω γίνεται λαμπήνη, οὕτως καὶ ἀπὸ τοῦ εἴρω, τοῦ ση μαίνοντος τὸ λέγω, γίνεται εἰρήνη· ὅπερ διὰ διφθόγγου γρά φεται. 9Εἴλεοσ9 καὶ 9ὀειλύοσ9 ὁ λεγομ6ε6***. 9Εἴκελοσ9: ∆ιὰ τῆς ει διφθόγγου· ὥσπερ γὰρ ἀπὸ τοῦ ἄγω γέγονεν ἄγελος καὶ ἄγγελος, οὕτως καὶ ἀπὸ τοῦ εἴκω, τοῦ σημαί νοντος τὸ ὁμοιῶ, ὅπερ διὰ διφθόγγου γράφεται, γέγονεν εἴκελος. 9Εἴρω9: Σημαίνει δὲ τὸ συμπλέκω, διὰ τῆς ει διφθόγγου· ἀνεφάνη γὰρ τὸ ε ἐν τῷ ἕρμα· ἕρμα δέ ἐστι τὸ κώλυμα· καὶ πάλιν, ὅτι ἀντιπαράκειται αὐτὸ τὸ ὅρμος· σημαίνει δὲ τὸν περι τραχήλιον κόσμον, παρὰ τὸ εἴρειν καὶ συμπλέκειν τὰς ναῦς· καὶ πάλιν διὰ τὸ ἀντιπαρακεῖσθαι αὐτῷ τὸ ο· οἷον, εἴρω, ὅρ μος· καὶ ἄλλως ὅτι οἱ Αἰολεῖς οἴρατο λέγουσιν· ἔστιν δὲ εἴρω, 210 ἐρῶ, εἶρα, ἔῤῥον