Through the diphthong ει; for from θεὸς came θέϊος, and by synaeresis of ε and ι into the diphthong ει, θεῖος, and by pleonasm of η, ἠδεῖος; just as βαιὸν, ἠβαιόν; and again from ἔθος came ἐθεῖος, and ἠθεῖος; or from ἦθος came ἠθεῖος; and it signifies goodwill from a younger person to an older one. 217 9Ἠχήεισ9: For the genitive is Ἠχήεντος, and the neuter is ἠχῆεν. 9Ἡρακλείη9: Diphthong in the penultimate syllable; for from Ἡρακλῆς comes the possessive Ἡρακλεῖος with the diphthong ει; and then the feminine Ἡρακλεῖα with the diphthong ει; for example, Ἡρακλεῖα χεῖρ; and from this comes Ἡρακλείης, by metathesis of α to η. 9Ἥπεροσ9: And the land is called Ἥπειρος; and the η is written from the privative α, for etymologically it is called ἄπερος; and the πει is a diphthong, because it has the ε from the original sound; for it has no end (πέρας), being a kind of ἄπερος and ἤπειρος; the Dorians are said to change the diphthong ει to η, as in πλείων, πλήων; and it is from the privative particle α and πέρας. 9Ἡμεῖσ9: Diphthong; for the Dorians say ἄμες, and the Aeolians ἄμμες. 9Ἧξασ9: The one called and having heard, with η. 9Ἠνία9: The one that governs the reins is written with an η, for from ἀνύειν came ἀνίον and ἠνίον; for through the reins of the horsemen we accomplish. 9Ἡμίσεια9: From ἥμισυς, and the neuter is clear, for ἡμίσεα and θήλεα. 9Ἥφαιστος· Ἡμισσαῖος· Ἡράκλειοσ9: ει; for from κλέος. 9Ἤιομεν ὡς ἐκελεύσασ9: From εἴω, meaning I go, by change of ε to η, and it has the i adscript.
9Θίσ9: With an ι; and it signifies the shore and the heap; and it is written with
ια as disyllabic. 9Θέτισ9: From Θέτις, Θέτιδος, and Θέτιος by apocope of δ, and Θέτιδι and Θέτιι, and by crasis of the two ιι into one long ι, Θέτι. 9Θερσίτησ9: ι as a paronym; and it is from θέρω, which means I heat, a verbal noun; for he was hot and rash; or from the Aeolian Θέρσος came Θερσίτης. 9Θρίαι9: And it signifies the mantic pebbles; and it is written 218 with an ι from τρισσόν; and τρισσόν is written with an ι, since a diphthong is never found before the two σσ; for example, ἐλίσσω; μελίσσω; κισσός; except for κρείσσων, and the verb κρεισσῶ. 9Θρίναξ9: And it signifies a trident-like agricultural tool, and it is written with an ι; for from τρι came τρίναξ, and θρίναξ, by metathesis of the smooth breathing to a rough one; and again words in -αξ are written with an ι; for words in -αξ reject the diphthong ει in the penultimate syllable; for example, Φαίαξ; κλίμαξ; κόραξ; θρίδαξ; except for μείραξ, and λείμαξ, which signifies the meadow; and the commonly said λείαξ. 9Θρινακρία9: With an ι; and it signifies Sicily; just as from Φρύξ comes Φρυγία, and from Φαίαξ, Φαιακία, so also from θρίναξ, θρίνακος, Θρινακία, according to tradition; the fact that it consists of three promontories is called θρινακία, being a kind of τρινακρία; for Sicily has three promontories; and these are Lilybaeum, Pachynus, Pelorus. 9Θρίψ9: And it signifies a kind of worm, it is written with an ε; for words ending in -ψ reject every diphthong; Λίψ; αἰγιλίψ; Κίνυψ; Κύκλωψ; Πέλωψ; so also θρὶψ with an ι. 9Θριδακίνη9: The penultimate with an ι, by the rule of those in -ινη; and it signifies the vegetable which is commonly called θοδράκιον; and it also signifies a breast. 9Θρία9: And it signifies the leaves of the fig tree, it is written with an ι; for it came from τρι, by metathesis of τ to θ; for the leaf of the fig tree is tripartite. 9Θλίβω9: ι; for verbs ending in -βω do not want to have the diphthong ει in the penultimate syllable; except for στείβω; ἀμείβω; εἴβω, which comes from λείβω; and there are examples: στίλβω; βίβω; τρίβω; φέρβω; σέβω; βαβῶ means I sleep; and otherwise the β in general does not want to have the diphthong ει preceding it; for example, λίβανον; λίβας; κιβωτὸς, and the like; but if the β is found anywhere having the diphthong ει preceding it, know 219 that it is in a verb
∆ιὰ τῆς ει διφθόγγου· παρὰ γὰρ τὸ θεὸς γέγονεν θέϊος, καὶ κατὰ συναίρεσιν τοῦ ε καὶ ι εἰς τὴν ει δίφθογγον θεῖος, καὶ κατὰ πλεονασμὸν τοῦ η ἠδεῖος· ὥσπερ βαιὸν, ἠβαιόν· γέγονεν δὲ πάλιν ἀπὸ τοῦ ἔθος, ἐθεῖος, καὶ ἠθεῖος· ἢ ἀπὸ τοῦ ἦθος γέγονεν ἠθεῖος· σημαίνει δὲ φιλοφρόνησιν ἀπὸ νεωτέρου εἰς παλαιότερον. 217 9Ἠχήεισ9: Ἠχήεντος γὰρ ἡ γενικὴ, καὶ ἠχῆεν τὸ οὐδέτερον. 9Ἡρακλείη9: ∆ίφθογγος κατὰ τὴν παραλήγουσαν· ἀπὸ γὰρ τοῦ Ἡρακλῆς γίνεται Ἡρακλεῖος κτητικὸν διὰ τῆς ει διφθόγ-γου· καὶ λοιπὸν τὸ θηλυκὸν Ἡρακλεῖα διὰ τῆς ει διφθόγγου· οἷον, Ἡρακλεῖα χεῖρ· καὶ ἐκ τούτου γίνεται Ἡρακλείης, κατὰ μετάθεσιν τοῦ α εἰς τὸ η. 9Ἥπεροσ9: Ἥπειρος δὲ λέγεται ἡ γῆ· γράφεται δὲ τὸ μὲν η ἐκ τοῦ α τοῦ στερητικοῦ, ἄπερος γὰρ λέγεται κατὰ ἐτυμο λογίαν· τὸ δὲ πει δίφθογγος, ὅτι ἔχει ἀπὸ πρωτοτύπου φωνῆς τὸ ε· πέρας γὰρ οὐκ ἔχει, ἄπερός τις οὖσα καὶ ἤπειρος· φασὶν οἱ ∆ωριεῖς τρέπειν τὴν ει δίφθογγον εἰς τὸ η, ὥσπερ πλείων, πλήων· ἔστιν δὲ παρὰ τὸ α τὸ στερητικὸν μόριον καὶ τὸ πέρας. 9Ἡμεῖσ9: ∆ίφθογγος· ἄμες γὰρ λέγουσιν οἱ ∆ωριεῖς, καὶ ἄμμες οἱ Αἰολεῖς. 9Ἧξασ9: Ὁ κληθεὶς καὶ ἐπακούσας, η. 9Ἠνία9: Τὸ ἐπὶ τῶν λώρων διὰ τοῦ η γράφεται ἡ ἄρχουσα, παρὰ γὰρ τὸ ἀνύειν γέγονεν ἀνίον καὶ ἠνίον· καὶ γὰρ διὰ τῶν λώρων τῶν ἱππέων ἀνύομεν. 9Ἡμίσεια9: Ἀπὸ τοῦ ἥμισυς καὶ τὸ οὐδέτερον δῆλον ἐστὶν, ἡμίσεα γὰρ καὶ θήλεα. 9Ἥφαιστος· Ἡμισσαῖος· Ἡράκλειοσ9: ει· παρὰ γὰρ τὸκλέος. 9Ἤιομεν ὡς ἐκελεύσασ9: Ἀπὸ τοῦ εἴω τοῦ πορεύομαι, τροπῇ τοῦ ε εἰς η, καὶ ἔχει καὶ τὸ ι προσγεγραμμένον.
9Θίσ9: ∆ιὰ τοῦ ι· σημαίνει δὲ τὸν αἰγιαλὸν καὶ τὸν σωρόν· γράφεται δὲ διὰ
τοῦ ια ὡς δικατάληκτον. 9Θέτισ9: Ἀπὸ τοῦ Θέτις, Θέτιδος, καὶ Θέτιος, κατὰ ἀπο βολὴν τοῦ δ, καὶ Θέτιδι καὶ Θέτιι, καὶ κατὰ κρᾶσιν τῶν δύο ιι εἰς ἓν ι μακρὸν, Θέτι. 9Θερσίτησ9: ι ὣς παρώνυμον· ἔστιν δὲ παρὰ τὸ θέρω, ὃ ση μαίνει τὸ θερμαίνω, ῥηματικὸν ὄνομα· θερμὸς γὰρ καὶ προπε τὴς ἦν· ἢ ἀπὸ τοῦ Θέρσου Αἰολίου γέγονεν Θερσίτης. 9Θρίαι9: Σημαίνει δὲ τὰς μαντικὰς ψήφους· γράφεται δὲ 218 διὰ τοῦ ι παρὰ τὸ τρισσόν· ἔστιν δὲ τὸ τρισσὸν διὰ τοῦ ι γραφόμενον, ἐπειδὴ οὐδέποτε πρὸ τῶν δύο ςσ δίφθογγος εὑρίσκε ται· οἷον, ἐλίσσω· μελίσσω· κισσός· χωρὶς τοῦ κρείσσων, καὶ τοῦ ῥήματος κρεισσῶ. 9Θρίναξ9: Σημαίνει δὲ τριενοειδὲς ἐργαλεῖον ἐργατικὸν, διὰ τοῦ ι δὲ γράφεται· παρὰ γὰρ τὸ τρι γέγονεν τρίναξ, καὶ θρίναξ, κατὰ μετάθεσιν τοῦ ψιλοῦ εἰς δασύ· καὶ πάλιν τὰ εἰς αξ διὰ τοῦ ι γράφεται· τὰ γὰρ εἰς αξ ἀποστρέφονται τὴν ει δίφθογ γον κατὰ τὴν παραλήγουσαν· οἷον, Φαίαξ· κλίμαξ· κόραξ· θρί δαξ· πλὴν τοῦ μείραξ, καὶ τοῦ λείμαξ, σημαίνει δὲ τὸν λει μῶνα· καὶ τοῦ ἐν συνηθείᾳ λεγομένου λείαξ. 9Θρινακρία9: ∆ιὰ τοῦ ι· σημαίνει δὲ τὴν Σικελίαν· ὥσπερ οὖν ἀπὸ τοῦ Φρυγὸς γίνεται Φρυγία, καὶ κατὰ Φαίακος, Φαι ακία, οὕτως καὶ ἀπὸ θρίναξ, θρίνακος, Θρινακία, ἡ παράδοσις· τὸ ἐκ τριῶν συγκεῖσθαι ἄκρων λέγεται θρινακία, οἱονεὶ τρι νακρία τις οὖσα· καὶ γὰρ τρία ἀκρωτήρια ἔχει ἡ Σικελία· ἔστιν δὲ ταῦτα, Λιλύβαιον· Πάχυνον· Πέλωρον. 9Θρίψ9: Σημαίνει δὲ εἶδος σκώληκος, διὰ τοῦ ε γράφεται· καὶ γὰρ τὰ εἰς ψ λήγοντα πᾶσαν δίφθογγον ἀποστρέφονται· Λίψ· αἰγιλίψ· Κίνυψ· Κύκλωψ· Πέλωψ· οὕτως καὶ θρὶψ διὰ τοῦ ι. 9Θριδακίνη9: ∆ιὰ τοῦ ι ἡ παραλήγουσα, τῷ λόγῳ τῶν διὰ τοῦ ινη· σημαίνει δὲ τὸ λάχανον, ὅπερ ἐν τῇ συνηθείᾳ θοδράκιον λεγέται· σημαίνει δὲ καὶ μαζόν. 9Θρία9: Σημαίνει δὲ τὰ τῆς συκῆς φύλλα, διὰ τοῦ ι γράφε ται· παρὰ γὰρ τὸ τρι γέγονεν, κατὰ μετάθεσιν τοῦ τ εἰς τὸ θ· καὶ γὰρ τὸ φύλλον τῆς συκῆς τριμερές ἐστιν. 9Θλίβω9: ι· τὰ γὰρ εἰς βω λήγοντα ῥήματα οὐ θέλουσι τῇ ει διφθόγγῳ παραλήγεσθαι· πλὴν τοῦ στείβω· ἀμείβω· εἴβω, τοῦ ἐκ τοῦ λείβω γινομένου· εἴσιν δὲ παραδείγματα· στίλβω· βίβω· τρίβω· φέρβω· σέβω· βαβῶ σημαίνει δὲ τὸ καθεύδω· καὶ ἄλλως τὸ β κατὰ πάντα οὐ θέλει ἔχειν τὴν ει δίφθογγον προηγουμένην· οἷον, λίβανον· λίβας· κιβωτὸς, καὶ τὰ ὅμοια· εἰ δέ που εὑρέθῃ τὸ β ἔχον τὴν εἰ δίφθογγον προηγουμένην, γνῶθι 219 ὅτι ἐν ῥήματι ἐστὶν