27. In Translatione s. Evartii.

In 1. Vesperis.

Antiphonae.

1. Felix praesul Evurtius

Exiens urbem Romanam

Transtulit se rectius

Ad plagam Aurelianam.

2. Angelus ei nuntiat

Cum splendore mirae lucis,

Dreves, Historias Rhythmieae. VIII.

Ut fundamenta iaciat

Basilicae sanctae crucis.

3. Veris tempore amoeno

Hospes mundi, caeli civis

Novit aere sereno

Locum per circulum nivis.

4. Elidit idolatriam

Sancta praedicatione

Deo exhibens latriam

Sincera devotione.

5. Obitus sui praescius,

Cognoscens finem humanum,

Gloriosus Evurtius

Pronuntiat Anianum.

R. Dum refertur

sanctus ad propria,

Fit tempestas

et grandis pluvia

Providente

Dei clementia,

Ut pateret

beati gloria;

V. Sed non tangit

pluvia baiulos

Nec cum eis

euntes populos.

Ad Magnificat.

A. Magnificat miraculis

Evurtium divinitas,

Coram omnium oculis

Monstratur eius sanctitas,

Grati vultus serenitas

Et perfecta humilitas,

Carnis eius integritas,

Intellectus sagacitas,

Tantis gratiae titulis

Apparet vitae veritas.

Ad Matutinum.

Invitatorium.

Christum, summum regum regem,

Adoremus propitium,

Qui Aurelianum gregem

Gubernat per Evurtium.

In 1. Nocturno.

Antiphonae .

1. In malorum consilio

Evurtius non abiit,

Sed cum Dei auxilio

Mundum transiens obiit.

2. Peccatorum vincula

Fortiter rumpamus,

Ut sancti sine macula

Cum praesule vivamus.

3. Susceptor Evurtii

Fuit servator Iesus,

Qui nullius vitii

Esse legitur laesus.

Responsoria.

1. Mundum vocans

ad Dei gratiam

Exit Roma,

transit ad Africam,

Semet regens

per ignorantiam

Plurimorum

pellit tristitiam.

V. Per Dei providentiam

Sublimatur

ad praesidentiam.

2. In columbae specie

Sauctum flamen apparuit,

Coram plurium facie

Miraculum hoc claruit,

Et vox magna laetitiae

In populo personuit:

Hic est a Deo dilectus,

Hic praesul noster electus,

Sicut columba docuit,

V. Dum recessit sancta avis,

Exclamat devota ovis.

3. Datus mundo

pro mundi gloria,

Dignus laude,

dignus memoria,

Iam de hostis

gaudet victoria,

Plebi suae

dat adiutoria.

V. Cuius virtus

est tam notoria,

Daemonibus

exstat contraria.

In 2. Nocturno.

Antiphonae.

1. Diligentes vanitatem

Et quaerentes mendacium

Cognoverunt veritatem

Per beatum Evurtium.

2. Scuto bonae voluntatis

In terra fuit ornatus

Et corona sanctitatis

Est in caelo coronatus.

3. Mirabile Dei nomen

Aurelianis praedicavit,

Et tunc verbi Dei semen

Multum fructificavit.

Responsoria.

1. Verbum vitae

dum pontifex profert,

Gregem suum

ab hostibus aufert,

Christicolas

idolatris praefert

Et aegrotis

sanitatem confert,

V. Tribulatis

auxilium offert,

Desolatis

laetitiam infert.

2. Dignitatis

ascendens culmina

Columba volitans

circuit agmina,

Et post plebis

multa precamina

Hunc elegit

gratia divina.

V. Cantet chorus

praesuli carmina,

Ut nobis miseris

laxentur crimina.

3. Panis vitae et intellectus

Sanctum praesulem cibavit,

Per gratiae effectus

Ecclesiam roboravit,

Malignorum defectus

Viriliter increpavit

Et bonorum effectus

Caritate inflammavit.

V. Hic iam praesul effectus

Plebis cumulat profectus,

Dum urbem sic decoravit.

In 3. Nocturno.

Antiphonae.

1. Sine macula est ingressus

In Dei tabernacula,

Quia vitae suae progressus

Patuit per miracula.

2. Desiderium animae

Ei Dominus tribuit,

Quia de mundo minime.

Dum vixit, curam habuit.

3. Manum desuper immissam

Deus de nube eduxit,

Ipsi celebranti missam

Evidenter benedixit.

Responsoria.

1. Granum expulsum palea

De Romanorum horreo,

Fidei tutus galea

Et caritatis clipeo,

Caruit faece fellea

Et peccati aculeo,

Dum dulcedine mellea

Habitans Deus in eo.

V. Victo rege tartareo

Nunc in caelo empyreo

Laetanter fruitur Deo.

2. Felix praesul,

cuius solacio

Angelorum

servivit contio,

Vita eius

caruit vitio,

Assueta

Dei servitio.

V. Antistiti Evurtio

In missae sacrificio

Data est benedictio.

3. O rem miram, quam fecisti !

In processionis via,

Dum transferri meruisti,

Longum iter per bivia

Baiulos custodisti

Ab inundante pluvia,

Qui urbem protexisti

Pellendo mala gravia.

V. Qui tot signis claruisti

Per miracula pervia,

Nobis opem feras Christi

Gratia eius praevia.

Prosa.

Supernae matris gaudia

Evurtio sunt grandia,

Cum caelica melodia

Nostra sonent praecordia.

Inter noctis primordia

Et diei exordia

Decantetur psalmodia.

Quaerant nostra studia

Per huius mundi stadia

Pontificis subsidia.

Mortuis vitae subsidia,

Mutis datur facundia,

Caecis, claudis remedia,

Febris fugat excidia.

Fastus, luxus,

gula, acidia,

Cupiditas,

ira, invidia

Repelluntur

atque vecordia

Per gratiae

stillicidia.

Fratres captos

hostis perfidia,

Carcerali

clausos custodia,

Eius prece

ad Deum media

Laetos vidit

post tanta taedia.

Iesu bone, tu nos irradia,

Caritatis, praebens incendia,

Tua pia misericordia.

Spreta mentis desidia

Per brevia compendia

Tolle mentis fastidia,

Qui urbem protexisti

Pellendo mala gravia.

In Laudibus.

Antiphonae.

1. Evurtii magnalia

Et virtutum praeconia

Faciunt credibilia

Dei testimonia.

2. Aureliana patria

Deum laudet devotius,

Quia in Dei atria

Introivit Evurtius.

3. Os magna loquentium

Per Deum est obstructum,

Et per sanctum Evurtium

Est vulgus instructum.

4. Haec terra Aureliana

Deum verum benedicat,

Quia in aula superna

Praesul pro ea supplicat.

5. Iuvenes et senes,

Dominum laudate,

Et populi omnes,

Praesuli cantate.

Ad Benedictus.

A. [Deus] ex alto oriens

Mundum visitavit

Et in tenebris sedentes

Tune illuminavit,

Cum pontifici beato

triumphum donavit,

Quo dono sibi collato

Gloriam intravit.

In 2. Vesperis.

Ad Magnificat.

A. De sede potentes

Deus deposuit,

Horum superbiam

iuste compescuit,

Pastori Evurtio

baculum praebuit,

Quo lupum inferni

in tantum terruit,

Quod a fauce eius

gregem eripuit.

R. Dum Elias curru scandit,

Pallium substernitur,

Evurtius numen pandit,

Gratum cunctis cernitur,

Sic evectus spem protendit,

Sursum per quam labitur.

V. Confert vigil praesul fortis

Vitam notas tergens mortis,

Qua pro semper fruitur.

Prosa.

1. Ore defert Noe risum

Columba, dum placat visum

Oliveti ramulo,

In praesulem prodit fusum

Evurtium sic suffusum

Virtutum ex cumulo.

2. Ignis flagrans deprimitur,

Et thesaurus exprimitur

Ad decus ecclesiae,

Mathathias ulciscitur

Et per Iudam reducitur

Opimum amasiae.

3. Fratres praeda captivatos

Ut Tobias liberatos

Reddit Dei munere,

Clipeus stat, donec tortos

Iosue terat, sic gratos

Manus pandit opere.

4. Omni die dat salutem

Animabus atque dotem

Fugans poenae sarculos,

Hic Moyses scidit fortem

Maris stillam et cohortem

Velat eius baiulos.

5. Ergo rite fibris clangit

Plebs, Evurti, dum assurgit

Cultu, qui praefigitur,

Tecum duces nunc adplaudit,

Ut protegas, manus tendit

Affectu, quo rapitur.