29. De Visitatione BMV.

In 1. Vesperis.

Antiphonae.

1. Accedunt laudes virginis

Admirandae indaginis

Noviter promulgatae,

En, visitat Elisabeth

Maria mater ipsamet

Coelica probitate.

2. Divo repletur munere

Maria, sine murmure

Cum filium concepit,

Surrexit ab oraculo

Statim in montis calculo

Abiit et profecit.

3. Accendit ardor spiritus

Mariam tangens caelitus

De Nazareth migrando,

Mox ad montana transtulit,

Ubi tumultu caiuit

Superna degustando.

4. Monstrans culmen dulcedinis

Maria sui sanguinis

Elisabeth salutat

Stantem in domo proximi,

Propinqua templo Domini

Devote subministrat.

5. Charisma sancti spiritus

Diffudit se divinitus

In puerum, cum sensit

Conceptum salutiferum

Mariae sibi obvium,

Elisabeth consensit.

Ad Magnificat.

A. Acceleratur ratio

In puero nondum nato,

Instinctu sacri pneumatis

Divinitus sic dato,

Novit praesentem Dominum

In virgine clam latentem,

Adoravit cum jubilo

Ad servulum venientem.

Ad Matutinum.

Invitatorium.

Reginam caeli Mariam

concorditer adoremus,

Quae visitans Elisabeth

spem contulit, ut laudemus.

In 1. Nocturno.

Antiphonae.

1. De caelo velut radius

Descendens sacer spiritus

Elisaheth intravit,

Mox benedictam virginem

Sanctitatis propaginem

Prophetice clamavit.

2. Inter turmas femineas

Et sanctarum excubias

Maria collaudatur

Propter fructum, qui nascitur,

Quo jure mundus emitur

Et plene visitatur.

3. Vocat hanc matrem nomine

Domini primo famine

Elisabeth vi superna,

Quod fuit clausum aliis

In velatis mysteriis,

Notitia interna.

Responsoria.

1. Surgens Maria gravida

Migravit per cacumina

In civitatem Judae,

Intravit domum propere

Zachariae cum opere

Salutis consobrinae;

V. Ut audivit Elisabeth

Salutes mox de Nazareth,

Exclamat mirative.

2. Dixit verha prophetica

Elisabeth caelicola

De virgine Maria:

Beata est, quae credidit,

In hac fient, quae didicit

A Domino mente pia.

V. Venit ex te sanctissimus

Vocatus Dei filius,

Sicut pro edixit angelus

Suae matri in via.

3. Elisabeth congratulans

Profunde se humilians

In adventu Messiae

Unde, ait, condeceat,

Quod mater Dei Neniat

Ad me cum plausu viae?

V. En, felix salutatio,

Duplata exsultatio

Dabantur vi sophiae.

In 2. Nocturno.

Antiphcmae.

1. Non fuit Christus oneri

Nec gravis moles pueri

Visceiibus matris dignae,

Sed ignara de pondere

Cum corporali robore

Transsiliit benigne.

2. Transivit in itinere

Maria multum propere

Monticulos scandendo,

Evitavit lasciviam

Propter morum constantiam

Colloquia spernendo.

3. Longam viam pertransiit,

Maria montes circuit

Hilaris laborando,

Honores mundi respuit,

Devotionem tenuit

Caelica meditando.

Responsoria.

1. Maria parens filios

Plangens quaerit depositos

In scelere mortali,

Clamans clamat, ut relevet,

Manum ponit, ut sublevet,

Ne poena ruant mali.

V. Elisabeth quaesierat,

Johannem doctum noverat

De vita supernali.

2. Rosa de spinis prodiit,

Virga de Jesse floruit,

Maria visitavit,

Vis odoris diffunditur,

Tota domus perfunditur,

Gratia cum intravit.

V. Miranda salutatio,

Fit plebi gratulatio,

Quae fructum exspectavit.

3. Stella sub nube tegitur,

Maria mundo premitur

Rutilans in splendore,

Elisabeth perducitur

Ad solamen, lux spargitur

Roborans in vigore.

V. Luna soli conjungitur,

Elisabeth devolvitur

Aestaans in amore.

In 3. Nocturno.

Antiphonae.

1. Tunc ad sermonem virginis

Dabatur donum flaminis

Matri simul et proli,

Hic gaudebat in utero,

Haec providit de puero

Et de regina poli.

2. Adest mira credulitas

Ac virginis fecunditas

Per exemplum monstratum,

Concepit prius sterilis,

Quae vox est impossibilis

Nisi per verbum datum.

3. Fit naturae propinquius,

Quod sterili fit filius,

Quam virgo fiat praegnans,

Sed nihil impossibile

Deo nec infactibile

Per verbum suum dictans.

Responsoria.

1. Occasum virgo nesciit,

Velut lux mundo profluit

De summo fundens lumen,

Elisabeth applicuit,

Devotas sibi attrahit

De caelo pandens numen ;

V. Spiritus rapit symbola

Caelestibus conformia

Tamquam aquarum flumen.

2. Thronum lucis prospexerat,

Quae ut aurora fulserat

Sole mane surgente,

Elisabeth ubi vidit

Verbaque palam protulit

Speculo suadente.

V. In Mariae praesentia

Plura patent latentia

Elisabeth dicente.

3. Elisabeth ex opere

Signorum dat pro pignore

Mariam invocare,

Quam gratia constrinxerat

Et pietas commoverat,

Vetulam visitare.

V. Nullus diffidat, hodie

Ad Mariam confluere

Sibique supplicare.

In Laudibus.

Antiphonae.

1. Sacra dedit eloquia

Maria responsoria

Elisabeth laudanti,

Clamavit Deo canticum

Magnificando Dominum

De sursum bonum danti.

2. Tunc exsultavit animus,

Cum ipsius sit filius

Angelo nuutiante,

Ancilla Dei credidit,

Confessum verbum genuit

Maria supplicante.

3. Vera humiliatio

Fuit Christi conceptio

Deo respiciente,

Ex hoc laudabunt singuli

Mariam matrem saeculi

Ipsamet sic dicente.

4. Magna perfecit Dominus

In Mariae virtutibus

Deum concipiendo,

Fit mater plena gratiae

Et impetratrix veniae

Omnibus miserendo.

5. Maria tribus mensibus

Quasi stetit laboribus

Elisabeth subdendo,

Conferebat de angelo

Et verborum mysterio,

Quae protulit salutando;

Mutum audivit eloqui

Et prophetias Domini

In Christo declarando,

Plura vidit de puero

Mirabili ab utero

Praecursorem vocando ;

Facta post reverentia

Reversa est ad propria

Maria contemplando.

Ad Benedictus.

A. Adjutrix visitatio

Et frequens ministratio

Elisabeth oblata

Mariam dent propitiam

Ad impetrandam gratiam,

Cum fuerit vocata.

Nam mater est, ecclesiae

Fluctuantis naviculae

Subditos gubernando,

Promptos suo regimini

Dirigentique flamini

Devotos visitando.

In 2. Vesperis.

Ad Magnificat.

A. Jesu, redemptor optime,

Ad Mariam nos imprime,

Ut mundi advocata,

Pari forma nos visitet

Sicut fecit Elisabeth

Per summam pietatem

Mores et actus dirigat

Et ad coelos alliciat

Per gratiam collatam.

1. Ampla fertur humilitas,

Servitutis celeritas

De virgine praegnante,

De salvatore saeculi,

Redemptore piaculi

Elisabeth orante.

2. Larga confertur gratia

Cum donorum constantia,

Major subest minori,

Ascendit in obsequium

Ac jucundum solatium

Domina praeeursori.

3. Jesu mater se obtulit,

Regina caeli protulit

Ministram viliori,

Maria dat auxilium

Obstetricis, servitium

Anuillae suae thori.

4. Haec cedrus alta Libani,

Maria, mater Domini,

Ramos mire pandebat,

Cum rore sua gratia

Dabatur in familia,

Quam ipsa visitabat.

5. De quibus testes protulit

Pro secreto, quod latuit,

De verbo incarnato,

Ipsum primo monstraverat,

Christum, quem exspectaverat

De ventre matris grato.

6. Lacta dolens praeficitur,

Moerens plaudens ostenditur,

Juvenis fit de sene,

Cum pervenit de Nazareth

Maria ad Elisabeth

Hanc visitans amore.