32. De sancto Augustino.

1. Illuminare,

Ierusalem, illuminare,

Sion, elevare !

2. Luto Pharaonis

dux eripitur fidei ;

3. Iugum Babylonis

vi computruit olei,

4. Dum Augustinus errorum

liber decipula

5. Illecebrarum priorum

solvitur macula.

6. Monica matre,

patricio patre

doctissimus Carthagine

floruit;

7. Artium culmen,

facundiae fulmen

in iuvene mirabile

nituit.

8. Inter haec vitiis

et errorum

capitur diu fallaciis.

9. Sed mater lacrimis

ipsum Christo

parturit iterum plurimis.

10. Loculus tangitur,

suscitatur,

loquens erigitur,

matri datur,

de portis

ut mortis

vivum referat,

quem mortuum fleverat,

11. Verbis Ambrosii

dum compunctus,

sacro remedii

fonte functus,

aeterna

lucerna

caelo celebris

emergit de tenebris.

12. Nam quondam devius

viam patriae

caelestis monstrat praevius;

13. Nam, quibus haeserat,

frangit haereses,

scripturae clausa reserat.

14. Hosticos ictus

pugil invictus

pro fide suscipit

et conflictus,

15. Vultu disiunctas,

caudis coniunctas

dum vulpes dissipat

nec compunctas.

16. Industria pastorali

lupos arcet ab oviculis

17. Curaque peculiari

cibos praebet Christi famulis

18. In solarem radium

figens intuitum

huius aquilina

mens divina

perspicit acie ;

19. Triadis hic monadem,

monadis triadem,

a qua non reflexit

cor, inspexit

fidei facie.

20. Hic flos doctorum,

morum

regula formalis,

tuba fidei regalis,

21. Per quem ut Christi

sisti

regno mereamur,

ipsum supplices precamur.

22. Fac, Augustine,

divinae

nos gratos maiestati,

pie memor exsulum,

tu lux tu duxque praesulum.