35. De sancto Georgio.

In 1. Vesperis.

R. Coepit praeses contristari,

Se a sancto superari

Erubescens doluit

Et dolens erubuit,

Conversus ad alia

Impia consilia

Cessat a suppliciis,

Cogitat blanditiis

Posse mentem immutari

A fide, quam docuit ;

V. Ridens martyr blandientem

Aeque sicut deterrentem,

Exaltari, coronari

Meruit.

Prosa.

1. Cogitabat Dacianus

Martyrem seducere

Blandimentis, quem tormentis

Non valebat vincere.

2. Firma petra fixam mentis

Ancoram evellere

Coepit verbis vir profanus

Mollibus insistere.

3. Dabat sanctus verba ventis

Nolens acquiescere,

Plus amabat et optabat

Crebro caedi verbere,

4. Exspectatam et optatam

Coronam percipere ;

Post labores et dolores

Fracto carnis carcere

Coronari meruit.

Ad Magnificat.

A. Magnificemus principem

Magnificantem militem,

Qui coronae participem

Fecit in regno divitem,

Caeli civem, non hospitem,

Georgium,

Cuius magnitudinis

Nullum est initium

Nullus erit finis.

Ad Matutinum.

Invitatorium.

Auctorem rerum omnium

Laudet turba fidelium,

Qui martyrem egregium

Coronavit Georgium.

In 1. Nocturno,

Antiphonae.

1. Non in via culpae stetit

Ideoque vera metit

Gaudia Georgius.

2. Fremit frendens Dacianus,

Sanctum martyrem profanus

Membris sectis laniat.

3. Susceptor meus, Domine,

Tu es, pro cuius nomine

Patior fuso sanguine.

Responsoria.

1. Miremur admirabilem

In sanctis suis omnibus,

Deum desiderabilem

In cunctis terrae finibus,

Collaudemus laudabilem

In singulis operibus,

Gloriosum, amabilem

Universis fidelibus,

V. Cuius suberbos

deicit potentia,

Corde benigno

respicit humilia.

2. Dum regnaret Dacianus,

Sacrilegus et profanus.

Christi nomen

exosum habuit,

Dis culturam

vanam exhibuit,

Ad tormenta

fideles rapuit;

V. Georgius

videns ingemuit

Tyrannoque

sese opposuit.

3. Sapienti

usus consilio,

Ne tardaret

rerum retentio

Iter ad Dominum.

Aurum non modicum,

Quod habuit.

Egenis distribuit.

Ut currat expeditius

Et tutius

Ad patrem luminum.

V. Mox vultu interrito

Tyrannum intuetur.

Timore deposito

Christum confitetur.

In 2. Nocturno,

Antiphonae.

1. Invocantem exaudivit

Sanctum suum Dominus,

Hoste victo vita vivit,

Cuius non est terminus.

2. Verba mea percipe

Auribus clamosa,

Frangi, Deus, praecipe

Idola exosa.

3. O quam admirabile

Nomen tuum. Domine,

Qui confringis sculptile,

Quod est sine numine.

Responsoria.

1. Clamat miles: Quid profane

Sic insanis Daciane

Et adoras idola?

Ego sum christicola.

Deum unum verum colo.

Qui creavit omnia,

Huic offere puri volo

Cordis sacrificia.

V. Ipsi soli servio.

Pro quo persecutio

Saevit in ecclesia.

2. Dii tui sunt

vere daemonia.

Inimica

humano generi,

Simulacra

sensu carentia.

Muta et surda

iubeto conteri.

Nullum numen

inesse operi

Crede mortalium.

Supra nos est.

in nobis habitat

Creator omnium,

V. Hunc adora et honora.

Ipsum ama, ipsum time.

Si vis salutem animae.

4. Ad haec verba fit insanus

Nec se capit Dacianus

Prae cordis insania.

Inflammatus est furore

Nec recedit ab errore,

Nam Deum pesequentium

Crescens semper ad odium

Ascendit superbia.

V. Ad exquisita rapitur

Et trahitur

Velocius

Supplicia Georgius.

In 3. Nocturno.

Antiphonae.

1. In Domino confidens

Et praesidem deridens

Tormenta non timuit

Nec terrores horruit.

2. Ingressus sine macula,

Operatus iustitiam,

Hic tua tabernacula

Elegit domum propriam.

3. Corona de lapide

Pretioso decoratur,

Purpurea chlamyde

In excelsis honoratur.

Responsoria.

1. Omne genus tormentorum

In conspectu beatorum

Oculorum ponitur,

Ferrea erigitur

Serras velut gladios

Nefarios

Habens in se rota;

Ut concludam brevius,

Quidquid potest gravius

Cogitari,

Iubet praeses praeparari,

Sed martyr Georgius

Mente stat immota.

V. Aurum in fornace

Comprobatur,

Hic purgatur.

Ut fruatur

Perpetua pace.

2. Sic vinum elicitur,

Cum calcata premitur

Uva torculari,

Sic excussa palea

Defertur ad horrea

Granum modo pari;

Ferrum fit splendidius

Et clarius

Iussum elimari.

V. Sic maiorem dat odorem

Tus iniectum ignibus,

Sonum reddit altiorem

Chorda tensa manibus.

3. Sale superposito

Redivivus subito

Redit dolor vulnerum,

Dum tortetur, non terretur,

Iesum magis confitetur,

Stabat victus et afflictus

Plenus praeses scelerum.

V. Quanto poena acrior,

Tanto miles fortior

Animatur ad certamen,

In quo spirat sanctumfamem.

In Laudibus.

Antiphonae.

1. In aeternum

regnabit Dominus,

Cuius regni

non erit terminus.

3. Iubilate et servite

Domino in sobria

Exsultatione,

Portas eius introite.

3. Ad te de luce vigilo,

Deus meus,

et tibi iubilo

Pulso procul

a corde nubilo.

4. Benedicat creatori

Omnis creatura,

Suum plasma plasmatori,

Factori factura.

5. Sol, luna et omnia

Caeli luminaria

Laudant Deum, qui propria

Potentia

Curvat imperia.

Ad Benedictus.

A. Benedictus rex invictus,

Pro quo multis est afflictus

Pressuris Georgius,

Nobis sit propitius.

In 2. Vesperis.

R. Pretiosam stolam lavit

Et in agni dealbavit

Sanguine Georgius,

Pro fide, quam exaltavit,

Adhuc pugnat ut pugnavit

Bellator egregius.

V. Qui iuxta morem solitum

Christianorum militum

Semper praeit exercitum.

Prosa.

1 a. Ut pro fide catholica

Pugnet, chors angelica

1 b. Descendit saepe praevio

Sacro duce Georgio.

2 a. Cum veste candida,

Nimis splendida.

2 b. Fugit perterritus

Mox exercitus

3 a. Infidelis populi

Et ultore gladio

Sternuntur in proelio

Nostrae pacis aemuli.

3 b. Facta strage vincitur

Inimica legio,

A multis agnoscitur

Castrorum in medio.

4 a. Dux eorum bellatorum

In candore et nitore

Se ostendens habitus

Praecedit exercitus.

4 b. Turba cadit, quam invadit,

Hostis cedit, victor redit

Ad caelos Georgius,

Bellator egregius.

Ad Magnificat.

A. Magnificemus Dominum.

Qui pretioso sanguine

Natus Maria virgine

Detersit sordes criminum.

Ponens dolori terminum.

Qui Dacianum expulit

Et Georgium transtulit

Ad regionem luminum.