QUAESTIO VIII.

Utrum speculativa s it nobilior practica?

Arist. hic cap. 2. et 1. Post. cap. 7. text. 23. D. Thom. 1. Mel. lect. 2. Anl. Andr. ibid. q. 12. Fland. g. 6. art. 1. Fons. cap. 2. Suar. disp. 1. sect. 5. Hurt. disp. 1. sect. 9. Vide Scot. q. 4. Prol. cit.

Quod practica nobilior, quia finis 1 ejus est bonum esse, finis speculativae verum scire, sed primum est melius secundo. Item, scientia civilis quae est practica, ordinat speculationem, ut patet in Ethic. sed ordinans est melius.

Dicitur quod praxis dicitur communiter ad scientiam factivam et ad effectivam, quae est operatio.

Alii dicunt quod nuda voluntas non dicitur praxis, etiam dicunt quod speculativa est nobilior, et probatur sic ab objecto, quia objectum speculativae, quod est quidditas rei, est nobilius objecto practicae, quod est opus nostrum, quidditates rerum intellectorum sunt nobiliores.

Alii dicerent ad hoc, quod Deus sub ratione operabilis, id est amabilis, est melius seipso cognoscibili. Aliter probatur a fine, quia finis practicae est usus gratia, speculativae gratia speculandi verum, sed secundus nobilior est primo, 10. Ethic. cap. 10. illud enim est nobilius, per quod convenimus cum nobilissimis ; sed hoc est per intellectionem veritatis, qua convenimus cum Diis, non enim faciant sicut nos, nec aliqua agunt communia nobiscum. Ad argumenta in contrarium.