the strait has come to be in the middle. 255 9Ῥηγμίσ9: The ρη is eta, from ῥήσσω; and the μις is iota, as a disyllabic ending. 9Ῥοδωνία9: iota, just like Ἰωνία. 9Ῥίν9: iota, as a disyllabic ending. 9Ῥητίνη9: iota, like ἀξίνη. 9Ῥινή9: It must be known that there is ῥινὴ which is oxytone, and ῥίνη which is barytone; but the oxytone means the so-called ῥινίον; while the barytone is a type of fish; it is written with an iota according to the rule for words in ινη. 9Ῥίγοσ9: iota; for from φρίσσω came φρίγος, and by dropping the φ, ῥίγος; and φρίσσω is written with iota, because the diphthong ει is never found before the two ss. 9Ῥῖνοσ9: It means skin, it is written with iota; for it comes either from ῥινὴ, which is written with iota, or from ῥὶν, which means the extremity; for the skin is an extremity, and like the surface of the flesh. 9Ῥιπή9: The first with iota; and the second with eta; for from ῥίπτω, with the τ dropped, and the ω changed into η, comes ῥιπή. 9Ῥησείδιον9: The σει with the diphthong ει; from the genitive ῥήσεως; just as from λέξεως, λεξείδιον. 9Ῥητορεῖα9: ει, from ῥητορεύω. 9Ῥοίτειον9: ει, because trisyllabic words in ειον that have a long penultimate are never written with an iota; for example,
Σίγειον; Λύκειον, which is a place; γένειον; βρένθειον. 9Ῥεῖθρον9: With the ει
diphthong; for from ῥέειν comes ῥέεθρον, and by crasis of the two εε into the diphthong ει, ῥεῖθρον; and it must be known that verbal nouns ending in -ον never have the ρ in the final syllable having the same number of syllables as the verb; and whether they have a τ, as from νίζω, νίτρον, or a π, as from νίπτω, νίπτρον; τρέφω, θρέπτρον; or a κ, as from πλήσσω, πλῆκτρον; or an λ with a τ, as from φύτο, φύτλον; and all are barytone except for λουτρόν; but those with an extra syllable are those with -αν in the penultimate; 256 for example, from τύπτω, τύμπανον; from δρέπω, δρέπανον; from λείπω, λείψανον; and those in -ρον with a θ; for example, θέλγιθρον; from μέλπω, μέλπιθρον; and those in -λον having a θ; for example, ἕδω, which means to sit, ἕδεθλον; and it is from ἕδος; from γενῶ, from which comes γενήσομαι, γένεθλον; or having a τ, as from ἔχω, ἔχετλον; therefore ῥέεθρον is irregular with ε, like μέλπιθρον, θέλγιθρον; ῥεῖθρον has undergone a synaloepha from the two εε into the diphthong ει. 9Ῥεῖα9: With the diphthong ει; for from ῥέω came ῥέα, and by pleonasm of the ι, ῥεῖα with the diphthong ει; for what is easy seems to flow. 9Ῥείτησ9: From which comes βαθυῤῥείτης and εὐῤῥείτης; for from ῥέω comes ῥεΐτης, and by synaeresis, ῥείτης. 9Ῥειτόσ9: diphthong ει, or ῥῖτος with ι; but the ῥητοὶ are two rivers flowing through a ravine under the earth; where he says it is near Eleusis; and they say that Horus writes it with the diphthong ει, for it is oxytone like κλειτός; but Herodian in his *General Prosody* says that it is written with iota, and is barytone; for example, ῥῖτος; σῖτος; Τρῖτος, which is the name of a river. 9Ῥίζα9: From ἴζω, ἴζα, and by addition of ρ, ῥίζα; just as from κνίζω, κνίσω, and κνίσα. 9Ῥιπίδιον· Ῥοιακων ζεῦγος· Ῥοίδια9: The shoes. 9Θηρέκλειον ζεῦγος: Θηρίκλειον9 a type of cup. 9Σίγειον9: The γει is a diphthong, by the rule of Ῥοίτειον; the σι is iota from σιγή. 9Σιγὴ9 and 9Σιγῶ9: With iota; because it is from σιγή, just as from τιμὴ came τιμῶ; and σιγὴ is written with iota because, as Horus says, in composition the syllable σι was found shortened, as in σιωπή; and from σιγὴ and ὄπα, the voice, came σιωγὴ, and by dropping the γ, σιωπή; for when the γ was dropped, the ο was lengthened; and otherwise, words ending in -γη do not tend to have the diphthong ει in the penultimate syllable; for example, γῆ; κραυγή; κλαγγή; αὐγή; so therefore also σιγή. 9Σικελίδησ9: The ι is long, because of the successive short syllables; 257 just as in Πριαμίδης; and it is referred to the rule of Κρονίδης. 9Σέριφοσ9: iota; for simple, non-Italian, neuter nouns of a single gender ending in -φος tend to have a single vowel in the penultimate syllable; for example, ἔριφος; Τέλεφος; κίνιφος which means the variegated; "of a single gender" is added because of ὁ κοῦφος, ἡ κούφη, τὸ κοῦφον; "neuter" because of λαῖφος; "simple" because of φιλοῦφος, which means the fornicator; "Italian" because of the
ὁ πορθμὸς διὰ μέσου γέγονεν. 255 9Ῥηγμίσ9: Τὸ ρη η, παρὰ τὸ ῥήσσω· τὸ δὲ μις ι, ὡς δικα τάληκτον. 9Ῥοδωνία9: ι, ὥσπερ Ἰωνία. 9Ῥίν9: ι, ὡς δικατάληκτον. 9Ῥητίνη9: ι, ὡς ἀξίνη. 9Ῥινή9: Ἰστέον ὅτι ἐστὶν ῥινὴ ὀξύτονον, καὶ ῥίνη βαρύτονον· ἀλλὰ τὸ μὲν ὀξύτονον σημαίνει τὸ λεγόμενον ῥινίον· τὸ δὲ βα ρύτονον εἶδος ἰχθύος· γράφεται δὲ διὰ τοῦ ι τῷ λόγῳ τῶν διὰ τοῦ ινη. 9Ῥίγοσ9: ι· ἀπὸ γὰρ τοῦ φρίσσω γέγονεν φρίγος, καὶ ἀπο βολῇ τοῦ φ ῥίγος· τὸ δὲ φρίσσω διὰ τοῦ ι γράφεται, ἐπειδὴ οὐδέποτε πρὸ τῶν δύο ςσ ει δίφθογγος εὑρίσκεται. 9Ῥῖνοσ9: Σημαίνει δὲ τὸ δέρμα, διὰ τοῦ ι γράφεται· ἢ γὰρ παρὰ τὸ ῥινὴ γέγονεν, ὅπερ διὰ τοῦ ι γράφεται, ἢ παρὰ τὸ ῥὶν, ὃ σημαίνει τὸ ἄκρον· καὶ γὰρ τὸ δέρμα ἄκρον ἐστὶν, καὶ οἷον ἐπιφάνεια τῆς σαρκός. 9Ῥιπή9: ∆ιὰ τοῦ ι τὸ πρῶτον· τὸ δὲ δεύτερον διὰ τοῦ η· παρὰ γὰρ τὸ ῥίπτω, τοῦ τ ἀποβληθέντος, καὶ τοῦ ω εἰς η τρα πέντος, ῥιπή. 9Ῥησείδιον9: ∆ιὰ τῆς ει διφθόγγου τὸ σει· ἀπὸ τῆς ῥή σεως γενικῆς· ὥσπερ ἀπὸ τῆς λέξεως, λεξείδιον. 9Ῥητορεῖα9: ει, ἀπὸ τοῦ ῥητορεύω. 9Ῥοίτειον9: ει, ἐπειδὴ τὰ διὰ τοῦ ειον τρισύλλαβα μακρὰν ἔχοντα τὴν παραλήγουσαν οὐδέποτε διὰ τοῦ ι γράφεται· οἷον,
Σίγειον· Λύκειον, ἔστιν δὲ τόπος· γένειον· βρένθειον. 9Ῥεῖθρον9: ∆ιὰ τῆς ει
διφθόγγου· παρὰ γὰρ τὸ ῥέειν γίνε ται ῥέεθρον, καὶ κράσει τῶν δύο εε εἰς τὴν ει δίφθογγον ῥεῖθρον· ἰστέον δὲ ὅτι τὰ εἰς ον λήγοντα ῥηματικὰ οὐδέποτε ἔχουσι τὸ ρ ἐν τῇ τελευταίᾳ συλλαβῇ ἰσοσυλλαβοῦντα τῷ ῥήματι· καὶ εἴτε ἔχουσι τὸ τ, ὡς νίζω νίτρον, ἢ τὸ π, ὡς νίπτω, νίπτρον· τρέφω, θρέπτρον· ἢ τὸ κ, ὡς πλήσσω, πλῆκτρον· ἢ τὸ λ μετὰ τοῦ τ, ὡς φύτο, φύτλον· καὶ βαρύνουσι πάντα πλὴν τὸ λουτρόν· τὰ δὲ περισοσύλλαβα εἰσὶν τὸ αν παραληγόμενα· 256 οἷον, τύπτω, τύμπανον· δρέπω, δρέπανον· λείπω, λείψανον· καὶ τὰ εἰς ρον μετὰ τοῦ θ· οἷον, θέλγιθρον· μέλπω, μέλπιθρον· καὶ τὰ εἰς λον ἔχοντα τὸ θ· οἷον, ἕδω, σημαίνει δὲ τὸ καθέζομαι, ἕδεθλον· ἔστιν δὲ παρὰ τὸ ἕδος· γενῶ, ἐξ οὗ τὸ γενήσομαι, γέ νεθλον· ἢ ἔχοντα τὸ τ, ὡς τὸ ἔχω, ἔχετλον· τὸ τοίνυν ῥέεθρον ἄλογον διὰ τοῦ ε, ὡς μέλπιθρον· θέλγιθρον· τὸ ῥεῖθρον πέπονθεν συναλειφὴν ἐκ τῶν δύο εε εἰς τὴν ει δίφθογγον. 9Ῥεῖα9: ∆ιὰ τῆς ει διφθόγγου· παρὰ γὰρ τὸ ῥέω γέγονεν ῥέα, καὶ πλεονασμῷ τοῦ ι ῥεῖα διὰ τῆς ει διφθόγγου· τὸ γὰρ εὐχερὲς ῥέπει ἔοικεν. 9Ῥείτησ9: Ἐξ οὗ τὸ βαθυῤῥείτης καὶ εὐῤῥείτης· παρὰ γὰρ τὸ ῥέω ῥεΐτης, καὶ κατὰ συναίρεσιν ῥείτης 9Ῥειτόσ9: ει δίφθογγος, ἢ ῥῖτος ι· ῥητοὶ δέ εἰσι ποταμοὶ δύο διὰ φάραγγος ὑπὸ γῆν ῥέοντες· ἔνθα φησὶν ὡς πλήσιον Ἐλευ σῖνος· καὶ λέγουσιν ὅτι ὁ Ὧρος διὰ τῆς ει διφθόγγου γράφει, ὀξύτονον γὰρ ὡς τὸ κλειτός· ὁ δὲ Ἡρωδιανὸς ἐν τῇ καθόλου λέγει ὅτι διὰ τοῦ ι γράφεται, καὶ βαρύνεται· οἷον, ῥῖτος· σῖτος· Τρῖτος, ἔστιν δὲ ὄνομα ποταμοῦ. 9Ῥίζα9: Ἀπὸ τοῦ ἴζω, ἴζα, καὶ προσθήκῃ τοῦ ρ ῥίζα· ὥσπερ τὸ κνίζω, κνίσω, καὶ κνίσα. 9Ῥιπίδιον· Ῥοιακων ζεῦγος· Ῥοίδια9: Τὰ ὑποδήματα. 9Θηρέκλειον ζεῦγος: Θηρίκλειον9 κύλικος εἶδος. 9Σίγειον9: Τὸ γει δίφθογγος, τῷ κανόνι τοῦ Ῥοίτειον· τὸ σι ι παρὰ τὴν σιγήν. 9Σιγὴ9 καὶ 9Σιγῶ9: ∆ιὰ τοῦ ι· ἐπειδὴ παρὰ τὸ σιγή ἐστιν, ὥσπερ καὶ παρὰ τὸ τιμὴ γέγονεν τιμῶ· τὸ δὲ σιγὴ διὰ τοῦ ι γράφεται, ἐπειδὴ, ὡς φασὶν ὁ Ὧρος, ἐν τῇ συνθέσει συνεσταλ μένη εὑρέθη ἡ σι συλλαβὴ, ἡ ἐν τῷ σιωπή· γέγονεν δὲ παρὰ τὴν σιγὴν καὶ τὴν ὄπα, τὴν φωνὴν, σιωγὴ, καὶ κατὰ ἀποβολὴν τοῦ γ σιωπή· ἀποβληθέντος γὰρ τοῦ γ ἐξέτεινεν τὸ ο· καὶ ἄλλως, τὰ εἰς γη οὐ θέλουσι τῇ ει διφθόγγῳ παραλήγεσθαι· οἷον, γῆ· κραυγή· κλαγγή· αὐγή· οὕτως οὖν καὶ σιγή. 9Σικελίδησ9: Μακρὸν τὸ ι, διὰ τοὺς ἐπαλλήλους βραχείας· 257 ὥσπερ καὶ τὸ Πριαμίδης· ἀπάγεται δὲ τῷ κανόνι τοῦ Κρο νίδης. 9Σέριφοσ9: ι· τὰ γὰρ εἰς φος μονογενῆ ὄντα οὐδέτερα ἁπλᾶ, μὴ ὄντα Ἰταλικὰ, ἑνὶ φωνήεντι θέλουσι παραλήγεσθαι· οἷον, ἔριφος· Τέλεφος· κίνιφος σημαίνει δὲ τὸ ποικίλον· πρόσκειται μονογενῆ, διὰ τὸ ὁ κοῦφος, ἡ κούφη, τὸ κοῦφον· μὴ ὄντα δὲ οὐ δέτερα, διὰ τὸ λαῖφος· ἁπλᾶ δὲ, διὰ τὸ φιλοῦφος, σημαίνει δὲ τὸν συνουσιαστήν· Ἰταλικὰ δὲ διὰ τὸ