39. De Compassione BMV.

In 1. Vesperis.

Super Psalmos.

A. O Maria stans sub cruce

Triumphante Christo duce

Per mortem turpissimam,

Corde martyr exstitisti,

Anceps ensis, quem sensisti,

Tuam transit animam ;

Dolor cessit, cum surrexit,

Nobis vitae spem porrexit

Praesidens in gloria ;

Fac nos, virgo, suae mortis

Et tui doloris fortis

Fervere memoria.

Ad Magnificat.

A. Jesu, nate de virgine

Sine virili semine,

Qui mortem crucis pateris,

Suffossus plagis asperis

Amore matris anxiae,

Nostrae parcas miseriae,

Ac ejus fletus copia

Nos ducat ad caelestia.

Ad Completorium.

Super Psalmos.

A. Clara fides ecclesiae

Repulso omni errore

Sola fuit in virgine

Sepulto Christi corpore.

Ad Nunc dimittis.

A. Morte Christi consummata

Mater fide roborata

Redditur aequanimis,

Natum sciens surrecturum

Et cum patre fruiturum

Sedibus potissimis.

Ad Matutinum.

Imitatorium.

Cum Maria virgine,

Venite, ploremus

Ac in cruce positum

Jesum adoremus.

In 1. Nocturno.

Antiphonae.

1. Quando Christus vulneratur,

Palmis foedis flagellatur,

Strictus flagris plurimis,

Virgo corde lacessita,

Quasi foret sine vita,

Corruit exanimis.

2. Extra castra ductus Jesus,

Vinctus, sputus, pugnis caesus,

Crucem fert in publicum,

Mater sequens agnum milem,

Repraesentans Sunamitem,

Natum deflet unicum.

3. Calvum rident Elisaeum,

Jesum nudum verum Deum

Illudebant aemuli,

Dum sic natum dehonestant,

Dolorosae commolestant

Matris mentem stimuli.

Responsoria.

1. Tamquam latro capitur

Deus homo Christus,

Caeditur, conspuitur,

Alapis afflictus,

Fere mater moritur,

Obaudiens ictus,

V. Dum cruci affigitur

Et clavis confoditur,

Virginis genitus.

2. Aeterni patris filius

Spinis pungi tolerabat,

Et ejus matris animus

Fiere amare amabat,

Gladiabatur cor ejus,

Quia amare dolebat,

V. Cruciata singultibus,

Fatigata ploratibus

Pedibus stare nequibat.

3. Christus carne tenerrimus

Nudus affigitur cruci

Et se dixit derelictus:

Heli, lama sabacthani?

Magnus dolor matris ejus

Extra non potest effundi.

V. Inter latrones positus

Atque aceto potatus

Moritur filius Dei.

In 2. Nocturno.

Antiphonae.

1. Quis matris martyrium

Posset lingua fari,

Cum sentiret in cruce

Filium clavari.

2. Doloris tunc gladius

Pertransivit cor tuum,

O mater benedicta,

Dum plenum Hvoribus

Vidisti tuum natum

Tensum in uiuce alta,

3. O quam fiebilis eventus

Quamque est amara hora,

Qua moritur filius

Intuente matre cara,

Quae sic torquetur emplius,

Nulla valens obsequia

Nato dare nisi luctus.

Responsoria.

1. Sicut spina rosae florem

Non immutat vel odorem,

Quin crescat vicinius,

Ita, virgo, tuam mentem

Cunctis donis redolentem

Furor fugit obvius;

Immo videns flagellari

Et in cruce conclavari

Tuum unigenitum,

Patienter sufferebas

Et constanter requirebas

Dextrae Dei digitum ;

V. Confer opem tuam prece,

Ne mundi prosperitas

Nos excaecet sua faece

Vel premat adversitas.

2. Color formosus mutatur,

Heu, in mortis pallorem,

Dum in terram miratur

Sacrum fluere cruorem ;

V. Poena mater

torquetur immensa,

Hinc lamenta,

illinc suspiria.

3. Innocens et expers criminis

Moritur misertus hominis,

Cum simus causa suplicii,

Simus et maeroris socii,

Virginis matris et filii

Nos urgent amoris stimuli.

V. Recolamus cum lacrimis

Tristitiam genitiicis

Gratiam petentes geniti.

In 3. Nocturno.

Antiplionae.

1. Christus crucis in ambone

Constitutus et agone

Septem verba protulit,

Mater praesens tribulata

Tam patrata quam prolata

Secum silens contulit.

2. O virgo, quo tormento

Torquebatur cor tuum,

Dum audisti Dominum

Dicentem: Sitio?

3. Nimis cruciabatur

Tuus spiritus,

O pia domina,

Dum moriebatur

Tuus filius

Clamans voce magna.

Responsoria.

1. Tollentibus occisum

Vobis gratias agam,

Sustinete modicum,

Ut natum meum tangam,

Complectar nunc filium,

Deosculer et plangam,

Illum saltem mortuum

Amplexibus constringam,

V. Quem crucis patibulum

Tulit in supplicium

Ad poenamque longam.

2. Haec se supra corpus jecit,

Lacrimando madefecit

Fletus unda irrigantis

Sacrum vultum filii,

Se afflixit et sic fecit

Resoluta in lamentis

Planctum unigeniti;

V. Oculi deflent virginis

Mortem Dei et hominis.

3. Cordis indicat amorem

Mater carens omni dolo

Intensumque fert languorem

Pro jacente in tumulo,

Plures movet ad maerorem

Suo luctu quaerulo;

V. Vis doloris intus latens

Vocem raucam extra mittens

Luctus pandit rigorem.

In Laudibus.

Antiplionae.

1. Perennalis mater vitae,

Videns pungi latus mite

Militari lancea,

Maluisti sic turbari

Et cor tuum vulnerari

Cum doloris framea.

2. Squalet filii facies,

Quae est sputis inquinata,

Ejus matris species

In pallorem est mutata.

3. Horruit virginis auditus

Blasphemos audiendo,

Exasperat ejus adspectus

Paricidas videndo.

4. Mariae, almae virginis,

Oculi uberrimo

Fletu intumuerunt,

Suique membra corporis

Filii cruciatu

Viso contremuerunt.

5. Morienti dulci nato

Quamquam corde sauciato

Mater adstans flebilis,

Virginalis quisque gestus

Et te decens et modestus

Perseverat stabilis.

Ad Benedictus.

A. Christo passo mortem crucis

Ecclipsantur orbes lucis,

Solum terrae tremuit,

Disperguntur quique noti,

Oblitores sui voti,

Caritas refriguit ;

Sola mater tenet fidem,

Constans docet, quod et idem

Resurget in gloria ;

Verae doctrix disciplinae

Nobis donet sine fine

Perfrui laetitia.

In 2. Vesperis.

Ad Magnificat.

A. Ante thronum trinitatis

Miserorum miserata,

Pia mater pietatis,

Sis pro nobis advocata,

Quae super poenis cunctis

Tui nati et aerumnis

Atque ejus infamiis

Et notorum absentia

Nec non culpac tuae gentis

In immensum es afflicta,

Ne similia sint nobis

Modo quaecunque noxia,

Merito tui doloris

Da optata remedia.

E. Cum vidit supplicia prolis exquisita,

Torquetur angustia mater infinita,

Triduano spatio dum langueret ita,

Squalet ejus facies nuper tam polita.

V. Poena tam exasperans nunquam est audita,

Longe ei carior mors erat quam vita.

Audi das dritte Responsorium derselben Noctum ist in C ein auderes:

R. Clamor Christi matrem angustiat

Nullus planctus plangentem satiat,

Est utrique summa compassio,

Nam praecessit summa dilectio.

V. Agnus mitis caput excutiens

Heli clamat in cruce moriens,

Mater virgo, cum natus moritur,

Ad clamorem fere commoritur.

In 2. Noct. A 1, 4 Filium clamare D. - R 2 lautet in C:

E. Qualem dicam, domina, poenam pertulisti,

Crucifixo Domino quando tu dixisti:

Noli me superstite solus mortem pati,

Fiat, quaeso, similis mors matris et nati:

V. Noli me relinquere, Jesu, fili bone,

Fac, ut tecum moriar tali passione.

AdminBookmark

Virgo, tuum filium in cruce clavatum

Redde tuis precibus miseris placatum.

Auch die Responsorien dieser Noctum sind in C samtlich verschieden:

1. Consolari mater non potuit,

Sic tractatum videns, quem genuit,

Certe tantum dolorem habuit,

Quantum ille, qui tot sustinuit.

V. Mortem ejus videns, quem aluit,

Nulla mater tam multum doluit.

2. Regina clementissima,

Virgo mater Christi,

Cum videres filium,

Tuum primogenitum

Mori morte tristi,

Non suis tortoribus

Anxia fuisti,

Sed dolens et ejulans

Temet afflixisti,

V. Manus torquens acriter

Anxia flevisti,

Nil, quod esset indecens,

Improbis dixisti.

3. Cum videret, quod clauso tumulo

Tam dulci privaretur speculo,

Praedilecto stat cum discipulo,

Corde magis plorat quam oculo,

V. Fletum movit adstanti populo

Lacrimarum fluente rivulo.

In Laudibus hat C folgende funf Antiphonen: