42. De sancta Hedwige.

In 1. Vesperis.

Ad Magnificat.

A. O Advigis mirabilis,

Ornata sanctis moribus,

Carne, mente spectabilis,

Nos iuva tuis precibus.

Ad Matutinum.

Invitatorium.

Regem gloriosum

Semper collaudemus,

Advigisque sponsum,

Christum adoremus.

In 1. Nocturno.

Antiphonae.

1. Tempus puerile

Percuirens puella

Cor gessit senile

Aetate tenella.

2. Mens fuit angelica,

Forma gratiosa,

Vita evangelica

Morsque pretiosa.

3. Haec honestis moribus

Exstitit ornata,

Ceteris virtutibus

Plenius dotata.

Responsoria.

1. Sicut Rachel emicuit

Venustam habens faciem

Et quasi Lia genuit

Fecunditatis subolem ;

V. Contemplari nititur

Deum mente pura,

Coniugi obsequitur

Legis reddens iura.

2. Postquam suscepit subolem,

Manere casta postulat,

Sponsum sanctum et nobilem

Ad castitatem provocat;

V. Carnis spurcitiae

Vitans conubia

Vota munditiac

Quaerit salubria.

3. Sponsi soluta vinculo

Se totam Deo dedicat,

Spreto praesenti saeculo

Ad caelum mentem applicat ;

V. Hostis insidias

Cernens celeriter,

Mundi blanditias

Spernit viriliter.

In 2. Nocturno.

Antiphonae.

1. Sanctum monasterium

Intrat feminarum,

Ubi ministerium

Agit gratiarum.

2. Divinum officium

Audiens ferventer,

Sacrum sacrificium

Sumit reverenter.

3. Fiere mortem Domini

Iugiter conatur,

Pro te, Christe, dulciter

Saepe lacrimatur.

Responsoria.

1. Piis gestans visceribus

Miserias languentium,

Saniem suis manibus

Detergebat dolentium.

V. Gemens cum gementibus

Se iis conformabat,

Gaudens cum gaudentibus

Singulos amabat.

2. Natus ipsius unicus

Dux exstitit Silesiae,

Quem gladius Tartaricus

Necat [dirae] malitiae,

V. De cuius martyrio

Renuit plorare,

Optat desiderio

Cum illo regnare.

3. Pauperibus compatiens

Eos fovere studuit

Ac paupertatem diligens

Sua largiri voluit,

V. Abstinere uititur,

Multum vigilavit

Cilicio utitur,

Se quoque domavit.

In 3. Nocturno.

Antiphonae.

1. Haec sanctis stigmatibus

Fertur insignita,

Cunctis aromatibus

Virtutum munita.

2. Humilis, pacifica,

Plena claritate,

Tribuit magnifica

Cum hilaritate.

3. Carnis nexu solvitur,

Gaudens ad castorum

Regnum felix vehitur

Manu angelorum.

Responsoria.

1. Vitem, mores et habitum,

Crebra pandunt prodigia,

Felicem eius obitum

Clara clamant miracula.

V. Mulieri perditum

Visum reparavit,

Cum ipsius meritum

Illa imploravit.

2. Clemens, antistes inclitus,

Advigem sanctis coetibus

Adgregatam divinitus

Colendam confert omnibus.

V. Viterbii sollemniter

Haec canonizatur,

Ubi annualiter

Festum celebratur.

3. Gaudeamus in Domino,

Festum Advigis inclitum

Celebrantes, cum iubilo

Nostrum solvamus debitum.

V. Venerandam praebuit

Pastor hanc matronam

Atque coli praecipit

Nobilem Polonam.

In Laudibus.

Antiphonae.

1. Rota molae premitur.

Puer et necatur,

Sed per Advigem redditur

Vita et sanatur.

2. Clauda gressum recipit,

Cum femur putrescit,

De quo vermis scaturit,

Sed sana recessit.

3. Tibiae gracilitas

Tantum inspissatur,

Quod gressus facilitas

Puero donatur.

4. Paralysi perditum

Latus cancerosum

Est usui redditum,

Factum virtuosum.

5. Membra paralytica,

Usu iam privata,

Virtute mirifica

Sunt consolidata.

Ad Benedictus.

A. Benedictus

sit rex pacificus,

In Advige

qui est mirificus,

Donans ei

dona magnificus.

In 2. Vesperis.

Ad Magnificat.

A. Magnificat rex gloriae

Advigem in miraculis,

Magnificam ecclesiae

Ostendit in prodigiis ;

Magnificemus hodie

Ipsam laetis praeconiis.