Prima Quadragena.

1. Ave, virgo virginum,

parens absque pari,

Sine viri semine

digna fecundari,

Fac nos legem Domini

crebo meditari

Et in regno gloriae

beatificari.

2. Ave, cuius viscera

natum ediderant,

Cuius ad interitum

gentes fremuerunt,

Audi voces supplicum,

qui te pie quaerunt,

Mali causas removens,

quae nos invenerant.

3. Ave, virgo, speculum

sancti caelibatus,

Cuius est ex utero

puer nobis natus,

Qui compassus mortuo

Morte soporatus,

Morte mortem terminans

expiat reatus.

4. Ave, nati filia,

parens genitoris,

Praeter morem generans

consueti moris,

Nos ad statum revoca

vitae melioris,

Quos tam diu tenuit

vanitas erroris.

5. Ave, quae nos redimis

ab Aegypti luto,

Subvenire satagas

vitiis umbuto,

Tu nos bonae protegens

voluntatis scuto

Coronatos gloria

colloces in tuto.

6. Ave, vitae janua,

salus paenitentis,

Respice miserias

animae languentis,

Ne in ira sentiam

vocem arguentis,

Me peccatis exime

simul et tormentis.

7. Ave, mater, unica

causa nostrae spei,

Tuis, quaeso, meritis

fac miserta mei,

Ut ab aenigmatibus

huius speciei

Plenus plene perfruar

visione Dei.

8. Ave, virgo regia,

summa gaudiorum,

Per quam rex mirabilis,

dominus cunctorum,

Revocet immeritos

in spem filiorum,

Quos proscripsit multiplex

causa vitiorum.

9. Ave, thronus gratiae,

mater Iesu Christi,

Quae sola concipere

virgo meruisti,

Confitebor Domino,

quem sic. genuisti,

Quod nec inter virgines

nomen amisisti.

10. Ave, virgo virginum,

per quam transmigratur

Super unum montium,

in quo victimatur

Vepre tentus aries,

unde redimatur

Prodigus, qui rediens

veniam precatur.

11. Ave, mater Domini,

mater, inquam, ave,

Fac, ut Christi baiulem

iugum praesuave,

Quo beatitudinis

particeps octavae

Liberari merear

primae matris a vae.

12. Ave, virgo nomine

matris insignita,

Gratiarum fertili

dote praemunita,

Purga mentis aciem,

quo sit expedita,

Ne unquam obdormiat

in morte sopita.

13. Ave, templum gratiae,

templum sanctitatis,

Templum sancti spiritus,

thronus maiestatis,

Salva me per gratiam,

salva, quaeso, gratis,

Ut sortiri valeam

regnum cum beatis.

14. Ave, tabernaculum

regis manu fortis,

Per quam Christus particeps

factus nostrae mortis

Fractis seris, vectibus

et inferni portis

Nos a morte revocat

triumphator fortis.

15. Ave, thronus gratiae

regi praeparatus,

Ex qua nobis prodiit

felix advocatus,

Nostra fit hereditas

Christus ex te natus,

Conservet qui famulos,

Condonet reatus.

16. Ave, solis civitas,

in quam introivit

Rex regum et dominus,

qui te concupivit,

Per te nos exaudiet,

sibi quos univit,

Suo vultu satians,

quibus esurivit.

17. Ave, virgo virginum,

de qua mediator

Ad nos venit, hostium

verus thriumphator,

Hostes nostros conterat

fortis expugnator,

Ut fiat per gratiam

gloriae collator.

18. Ave, solis regia,

de qua verus exit

Veri solis radius,

fraudes qui detexit

Hostis et versutias,

quibus nos illexit,

Ovem quaerens perditam,

gregi quam revexit.

19. Ave, plena gratia,

speciosa tota,

Virgo prudens, humilis,

sine sordis nota,

Nostrum sacrificium

suscipe devota,

Mores nostros ordinans,

affectus et vota.

20. Ave, salus hominum,

digna salutari,

Salutare pariens,

sola carens pari,

Nostra spes et gloria

sit in salutari,

Cuius participio

credimus beari.

21. Ave, cuius uterus

vermem procreavit,

Qui submordens hederam

Ionae desiccavit,

Dum, quod legis littera

clausum reseravit,

In apertum proferens

nobis propalavit.

22. Ave, Iesse virgula,

gratiarum donis

Abundanter praedita,

tu correptionis

Virga sis et baculus

consolationis,

Quo nos Christus pascuis

collocet in bonis.

23. Ave, terra gloriae,

terra non arata,

Rore tamen gratiae

plene fecundata,

Fructum ferens, cuius est

gustu recreata

Proles Adae veteris

diu captivata.

24. Ave, cuius gloriam

beant universi,

Per quam sursum redeunt

in profundum mersi,

Per te fiat, domina,

ne simul conversi

Redeant ad vomitum

sibimet adversi.

25. Ave, mater, populi

prospice defectum

Et maternum filiis

exhibens affectum

Mores nostros ordina,

tollens imperfectum,

Ut pes noster tendere

quaerat in directum.

26. Ave, mater Domini

servos protegentis,

Qui catenas hostium

fregit in trecentis,

Quaeso, nos aspicias

oculis attentis

Procul pellens tenebras

aerumnosae mentis.

27. Ave, virgo, Domini

mater illibata,

Cuius est ex utero

caro Christi nata,

Caro carnem liberans,

caro morti data,

Caro, quae refloruit

morte triumphata.

28. Ave, per quam filius

fratres adoptavit,

Quos et Dei filios

recte nominavit,

Erant ergo filii,

quos recte vocavit

Agnos innocentiae,

ferant, quod mandavit.

29. Ave, tabernaculum

Christo dedicatum,

Supra matres obtines

sola principatum,

Nostris aptans usibus

saccum veteratum,

Propter nostra vulnera

gratis vulneratum.

30. Ave, nostrum gaudium,

nostra fortitudo,

Cuius est dulcedinis

magna multitudo,

In te nostra sita sit

spei certitudo,

Cuius piis laudibus

libere desudo.

31. Ave, cuius utero

Deus est deorum

Factus homo, tollere

spinas delictorum,

O beatus uterus

et beati, quorum

Fecit se participem

factor saeculorum.

32. Ave, per quam Dominus

revocat eiectum,

Quem a solo patriae

peregre profectum

Medicus dum reperit

vitiis infectum,

Mortis causas abstulit

simul et effectum.

33. Ave, mater pariens

fructum benedictum,

Tactu cuius solvitur

Evae maledictum,

Quae transgressa temere

tangens interdictum

Transmisit in posteros

ultionis ictum.

34. Ave, per quam Dominus

apprehendens scutum

In extento brachio

perculit astutum,

Quique sputo proprio

permiscendo lutum

Caeco lumen homini

reddidit acutum.

35. Ave, templum gratiae,

thronus deitatis,

Torrens affluentiae,

domus ubertatis,

Per te solam reddita

spes est desperatis,

Fluctuantis anchoram

rege nostrae ratis.

36. Ave, carens simili,

nunquam malignata,

Dignitatis titulo

duplici ornata,

Virgo, mater diceris,

iungens separata

Es utrumque, docet hoc

fides occultata.

37. Ave, sancti spiritus

fecundata rore,

Conservato pariens

castitatis flore,

Quaeso, quod non arguat

iudex in furore,

Quos a morte proprio

redemit cruore.

38. Ave, cujus filio

psalmus decantatur

Habitus pro Idithun,

in quo figuratur,

Qui terrena transiens

in hoc delectatur,

Quem ut mentis gressibus

caput consequatur.

39. Ave, tabernaculum

regis impollutum,

Per quam solvit Dominus

ope destitutum,

Tuis iuva meritis

sponte provolutum

In lacum miseriae

et in faecis lutum.

40. Ave, solis civitas,

quam David erexit,

De qua sol iustitiae

nube tectus exit,

Qui de summis pauperum

causam intellexit

Et aegroto similis

aegros nos respexit.

41. Ave, de qua prodeunt

ubertatis rivi,

De qua munda profluit

aqua fontis vivi,

Peto, mater, veniam,

qui per sordes ivi,

Fac, ut fontem sitiam

magis quam sitivi.

42. Ave, cuius thalamo

iudex est egressus,

Causas qui determinat,

vindicat excessus,

Per quem mentis oculos

tenebris oppressus

Discat, ut in lumine

suos ponat gressus.

43. Ave, cuius filius

protegat egentes,

Adfligit et improbos

in nos insurgentes,

Pie, quaeso, dirigat

nostras in se mentes

Reprimendo turbinum

motus imminentes.

44. Ave, per quam genitor

verbum eructavit,

Verbum, quod hominibus

se contemperavit,

Qui Dei et hominum

foedera dictavit

Et pro nobis moriens

mortem relegavit.

45. Ave, tabernaculum

Domini virtutum,

In quo sumens Dominus

carnis nostrae lutum,

Ut captivum redimat

ope destitutum,

Arcum fortis conterit

et comburit scutum.

46. Ave, cuius filius

regnat super gentes,

Cuius psallunt nomini

manibus plaudentes,

Iubilemus igitur

attollendo mentes,

Indefesse capiti

Christo cohaerentes.

47. Ave, virgo generans

regem sempiternum,

Quique Deus noster est,

Deus in aeternum,

Qui pro nobis moriens

spoliat infernum,

Solium nos faciens

scandere supernum.

48. Ave, nostrum gaudium,

nostrae spes salutis,

Per quam caecis redditur

lux et sermo mutis,

Nobis innocentiae

vestibus exutis

Redde, quaeso, gratiam

et statum virtutis.

49. Ave, salutarium

summa gaudiorum,

Salvatorem generans

et Deum deorum,

Qui misertus miseris

et consors eorum

Culpas lavans pertulit

poenas peccatorum.

50. Ave, virgo, generis

nostri miserere

Et languentis animae

morbos intuere,

Tu miserta miseris

et compassa vere,

Morbi causas auferens

mentibus medere.