37.

De resurrectione D. N.

1. Vita Christi resurgente

Humano generi

Laudes salvatori demus

Cum voce supplici,

Coelesti Messias,

Christo jubilose.

Se Ipsum exinanivit,

Ut nos liberaret

Relaxando, transgressorem

Sua morte stravit,

A nece perditis

Salutem paravit.

Panem et Vinum obtulit,

Esse assignavit

Corpus proprium, divinum

In hoc demonstravit.

Tropus.

Benedixit quoque fregit

Dedit et cibavit

Missos duodecim

Se Judas damnavit.

2. Discipulis pedes lavans

Summus Deus homo

Ultimatim discubuit

Volens Vitam dare

Cunctis Christicolis,

Divina sacrare.

Vestivit caecos lumine Lepram tactu fugat,

Aquam Vinei saporis

Nuptiis figurat,

Fluxum constrinxit,

Quina milia pavit.

Primo Mariae amanti,

Dehinc apostolis

Docens eos In scripturis

Clausis reseratis.

Tropus.

Favent Igitur Domino

Cuncta congaudere,

Flores et segetes

Fructu veniant suo.

3. Post haec mira miracula

Taliaque facta

Crucifigi non despexit

Sponte sua bona,

Mortem devastando

Et Vitam parando.

Lucet clarius sol luna

Morte jam turbida,

Tellus, volucres nunc plaudent

Christo resurgenti,

Quae tremula ejus

Morte sunt casura.

Ergo die nunc jam Isto

Omnes concinamus,

Quo nobis Viam resurgens

Patefecit Jesus.

Tropus.

Astra, sol, luna jucundetur,

Et cuncti lactentur

Chori spiritales

Deo decantantes.