45. De sancto Hyacintho.

In 1. Vesperis.

Super psalmum.

A. Adest dies celebris,

Quo nobis mater ecclesia

In festo tanti luminis

Offert nova praeludia,

Dum Iacintum sanctissimum

Cunctis tradit hominibus

Venerandum per saecula.

Ad Magnificat.

A. Iacinti, novi sideris,

Magnificemus gloriam,

Qui in vita pauperrimus,

Magnis dotatus meritis,

Semper auxit ecclesiam.

Quam pius, quam humillimus,

Exemplum dedit saeculis

Nunquam casurum mentibus.

Ad Matutinum.

Imitatorium.

Iubar, quod diu latuit,

Cunctis resplendet hodie.

In 1. Nocturno.

Antipjfctonae.

1. Iacinti corpus tumulo

Laeta sumit Cracovia,

Sanctique viri spiritum

Caeli suscepit curia.

2. Quare frementis populi

Iacintus corda gentium

Verbo convertit humili,

Corda tangebat hominum?

3. Vir fuit evangelicus,

Qui sui patris monita

Secutus est divinitus

Caelesti plenus gratia.

Responsoria.

1. Iacentem mundum tenebris

Iacintus totum repperit,

Sed luce sancti flaminis

Totus accensus ferbuit

Et corda tangens hominum

Multos ad fletum compulit.

V. ''Fluminis impetus laetificat

civitatem Dei.''

2. Hic sanctorum confessorum

Gloria sanctissimus,

Hic studentum norma morum,

Vir est hic catholicus,

Suis vertens in stuporem

Patriam sermonibus.

V. Ignitum verbum proferens

Inflammat corda frigida.

3. Inter flores hoc Iacinto

Flos non redolentior,

Inter gemmas pretiosas

Nulla gemma clarior,

Qui virtutum flos et morum,

Gemma splendens omnibus.

V. ''Date Deo voluntarias primi-

tias et purpuram et hya-

cinthum.''

In 2. Nocturno.

Antiphonae .

1. Te invocamus Dominum

In huius sancti gaudiis,

Exaudi tuum populum

Placatus suis meritis.

2. Verba prudentis hominis

Fluunt ex ore caelici,

Dum aqua sancti fluminis

Purgentur omnes populi.

3. Noster in caelis Dominus

Regnat, qui cunctis saeculis

Nos sui sancti precibus

Caeli coniungat angelis.

Responsoria.

1. Magnus praeco divinitus

Missus ad partes patriae,

Vir vere Dei caelitus

Cunctos subegit gratiae

Morbos curando omnium

Christi invocando nomine.

V. Verbo, vita, miraculis

Saevos repellit daemones.

2. Corpus afflictum iugiter

Subegit Christi legibus,

Quod calcans multipliciter

Non tulit mergi turpibus,

Sed dono Dei gratiae

Mundum servavit spiritum,

V. Carnem adversus animam

Rebellem sensit plurimum.

3. Exemplar datum humilis

Iacintus fuit saeculo,

Cracoviensem populum

Caelesti pascens pabulo,

Christi frequentans poculum

Et corporis mysterium.

V. Velum fecit de iacintho

Cortinasque purpureas.

In 3. Nocturno.

Antiphonae.

1. Quis vidit in caelestibus

Florentem tanta gloria,

Qui vitam in terrestribus

Conservat Dei gratia?

2. Virtute magna praeditus

Vicit omne mortiferum

Et mente semper fervidus

Caeli conscendit solium.

3. Terra relicta ceteris,

Spreta contemptu facili,

Pauper Iacintus statuit

Degere sibi humili.

Responsoria.

1. Patres Ivo, Dominicus,

Et Deus, rex altissimus,

Te doctum, sanctum, humilem

Fecerunt cunctis saeculis,

O vir inenarrabilis ;

V. Iacintus, plebem supplicem

Conserva tuis meritis.

2. Scandenti caeli sidera,

Consecuturo praemium

Caelesti tibi curia

Occurrit rex psallentium;

Vir sancte, viso Domino

V. Levans ad caelum oculos

Cogis abire spiritum.

3. Orantibus discipulis

Pater relicto saeculo

Laetus ascendit spiritu

Toto plorante populo.

O vir, pater sanctissime,

Tuis succurre filiis,

V. Qui lacrimarum fluvio

Confidunt tuis meritis.

Ad Laudes.

Antiphonae.

1. In hora sui transitus

Iacintus pansis manibus

Caelo praemisit spiritum

Cunctis solutis fletibus.

2. "In te speravi, Domine,"

Decantans voce flebili

Sanctam effiavit animam

Aspectu visus angeli.

3. Cum venit ad versiculum

"In manus tuas, Domine,"

Relicta carnis sarcina

Redit ad suum dominum.

4. O virum ineffabilem,

Benedicendum iugiter !

Regnans in caeli solio

Nos benedic per saecula.

5. Laudantem sancti merita

Sanctorum iunge coetibus,

Ploranti sua scelera

Parce Iacinti precibus.

Ad Benedictus.

A. O quantus luctus populo,

Quanta lamenta fratribus,

Dum vir Iacintus saeculo

Discessit tendens oculos

Ad Iesum, suum dominum,

Orans coniunctis manibus:

In manus tuas, Domine,

Meum commendo spiritum.

In 2. Vesperis.

Ad Magnificat.

A. Ave, gemma pretiosa,

Cunctis gemmis clarior,

Ave, florum flos, Iacinte,

Omni flore purior,

Ave pie, ave bone,

Pastor noster inclite,

Tu qui potes, scis et vales,

Preces nostras suscipe,

Ut potenti tua prece

Nos trabas ad superos.