46. De Compassione BMV.

In 1. Vesperis.

Ad Magnificat.

A. Virgo passa filio

Poenam cordis indicat,

Se plebis in medio

Contra morem publicat,

Urgente supplicio

Voces maestas replicat,

Quae quondam prae gaudio

Cecinit Magnificat.

Ad Matutinum.

Invitato rium.

Cum Maria virgine

fervide ploremus,

In crucis supplicio

regem adoremus.

In 1. Nocturno.

Antiphonae.

1. Regina laudabilis

praecipuis et dignis

Extollatur laudibus,

Jesu mater insignis.

2. Fit nox illi flebilis,

nox nimis amara

Matri, quando capitur

proles ejus cara.

3. Nunquam martyr pertulit

tam anxios dolores

Ut Maria filii

considerans livores.

Responsoria.

Consolari

mater non potuit,

Sic tractatum

videns, quem genuit,

Fere tantum

dolorem habuit,

Quantum ille,

qui tot sustinuit,

V. Mortem Dei

videns, quem aluit,

Nulla mater

unquam sic doluit.

In 2. Nocturno.

Antiphonae.

1. Stat Maria mater pia

foris plorans acriter,

Regem mundi furibundi

dum tractarent viliter.

2. Per Mariae lacrimas,

pater pietatis,

Nobis veram gloriam

confer cum beatis.

3. Eja, nobis miseris,

virginum regina,

Tecum flendi lacrimas

uberes propina.

Responsoria.

1. Dum videt supplicia

prolis exquisita,

Torquetur angustia

mater infinita,

Triduano spatio

dum langueret ita,

Squalet ejus facies

nuper tam polita.

V. Poena tam exasperans

nunquam est audita,

Longe sibi carior

mors erat quam vita.

2. Qualem dicam, domina,

poenam, quam tulisti,

Crucifixo filio

quando tu dixisti:

Noli me superstite

solus mortem pati,

Fiat, quaeso, similis

mors matris et nati.

V. Noli me relinquere,

Jesu, fili bone,

Fac ut tecum moriar

tua passione.

3. Quam putamus

matris maestitiam,

Cum videret

prolis angustiam ?

Non est dolor

ut matris virginis,

Mortem flentis

Dei et hominis.

V. Rosa rubens vertitur

mortis in pallorem,

Dum in terram fluere

sacrum videt cruorem.

In 3. Nocturno.

Antiphonae.

1. Virgo tuum filium

in cruce clavatum

Redde piis precibus

miseris placatum.

2. Nos matris compassio,

Jesu, rex insignis,

Servet a voragine

gehennalis ignis.

3. Sancta Dei genitrix,

dulcis et decora,

Regem morti traditum

pro nobis exora.

Responsoria.

1. Ad locum supplicii

virgo cum venisset,

Postquam sui filii

mortem conspexisset,

Augentur

planctus et lacrimae

Multiplicantur

dolores et angustiae.

V. Nulla novit genitrix

angustias tam duras,

Cum plagas adspiceret

et capitis puncturas.

2. Virgo clementissima,

virgo mater Christi,

Cum videres filium

mori morte tristi,

Non suis tortoribus

anxia fuisti,

Sed plangens et lacrimans

temet afflixisti.

V. Manus torquens acriter

anxia fuisti,

Nil, quod erat indecens,

reprobis dixisti.

3. Cum videret,

quod clauso tumulo

Privaretur

tam dulci speculo,

Praedilecto

stat cum discipulo,

Plorans corde

magis quam oculo ;

V. Fletum misit

adstante populo

Lacrimarum

fluente rivulo.

Id Laudibus.

Ad Benedictus.

A. Tamquam lateo capitur

undique constrictus,

Caeditur, conspuitur

alapis afflictus;

O matris angustiae,

cum audiret ictus !

Pro nobis haec tolerans

sit rex benedictus.