107 {1FIFTH PSALM.} 1 Where does it come from? From pempō; for it sends us to the tenth number.

ENŌTISAI, imperative. Of what tense? First middle aorist; the theme, enōtizō. Where does it come from? From ōs, ōtos, ōtizō, and enōtizō. SYNES, the verb syniēmi, of what conjugation? The first of those in MI, the future synēsō, the second aorist synēn, the participle, ho syneis, tou synentos, and the imperative synes. PROSEUXOMAI, of what tense? Middle future. And where does it come from? From proseuchō, which has fallen out of use; this from proseuchē, the future proseuxō, and the middle future, proseuxomai. PRŌI, what part of speech is it? Adverb, indicating time. And where does it come from? From the preposition pro, by extension of the O to Ō and of the I, from which also by derivation prōios, and the feminine, prōia. PARASTĒSOMAI SOI, first middle future, histēmi, the future stēsō, and the middle future stēsomai, and from the preposition para, parastēsomai. EPOPSĒ ME, second person, passive; and where does it come from? From optō, I see, the future opsō, and the first middle future opsomai, opsēi. PAROIKĒSEI, from paroikō, this from paroikos, this from the preposition para and oikos; and the rest has been written. DIAMENOUSI, indicative verb, active, simple, derivative, menō, menō, the third person plural menousi and diamenousi. KATEYTHYNON, kateuthynō; and it comes from the preposition kata, and from euthys, euthyō and euthynō. ANEŌIGMENOS, participle of the perfect; anōigō, and the imperfect anōigon, and by pleonasm of the E, aneōigon, the perfect aneōicha, the passive aneōigmai, the participle aneōigmenos. 108 EDOLIOUSAN, the theme, doliō, and the imperfect edolieon edolioun, the third person plural edolieousan edoliousan. APOPESATŌSAN, imperative from pesō, pesēsō; the second aorist epeson, and it had the S as a marked characteristic. KATASKĒNŌSEIS; the theme kataskēnō, this from skēnē.

{1PSALM 6.} 1 ELENXĒIS, of the subjunctive mood; and where does it come from? From elenchō,

this from elenchos. EPISTREPSON, of the imperative mood; the theme strephō, the future strepsō, the first aorist estrepsa, and the imperative, strepson, epistrepson. RHUSAI, imperative, the theme, rhuō, the future rhusō, the aorist errhusa, and the first aorist middle imperative rhusai. EKOPIASA, from kopiō, this from kopos. APOSTĒTE, histēmi, stēsō, the second aorist estēn; for there is a rule that says: the imperatives in THI .... and it becomes stēthi, and apostēthi. AISCHYNTHEIĒSAN, from aischynō, the future aischunō, the perfect ēischynka, and from it aischyntheiēsan. TARACHTHEIĒSAN, optative verb from tarassō, the future, taraxō, the perfect, tetaracha, and from it tarachtheiēsan. DIA TACHOUS, from the preposition dia and tachos.

{1PSALM 7.} 1 DIŌKONTA, participle, it comes from diōkō. HARPASĒI subjunctive,

it comes from harpazō. APOPESOIMI optative of the second aorist of epeson, the participle ho pesōn, and the optative pesoimi; and it comes from peptō, piptō. KATALABOI, optative, second aorist from lēbō. KATAPATĒSAI, from patō. 109 ANASTĒTHI, of the first aorist, histēmi, the future stēsō, the second aorist estēn, the participle, ho stas, tou stantos, and the imperative stathi, and with the preposition ana, anastathi, and by change of the A to Ē, anastēthi. ENETEILŌ, middle

107 {1ΨΑΛΜῸΣ ΠΈΜΠΤΟΣ.} 1 Πόθεν γίνεται; Παρὰ τὸ πέμπω· πέμπει γὰρ ἡμᾶς πρὸς τὸν δέκατον α᾿ριθμόν.

ἘΝΏΤΙΣΑΙ, προστακτικόν. Ποίου χρόνου; Μέσου α᾿ορίστου πρώτου· τὸ θέμα, ε᾿νωτίζω. Πόθεν γίνεται; Παρὰ τὸ ω᾿῀ς, ω᾿το`ς, ω᾿τι´ζω, καὶ ἐνωτίζω. ΣΎΝΕΣ, τὸ ῥῆμα συνίημι, ποίας συζυγίας; Πρώτης τῶν ει᾿ς ΜΙ, ὁ μέλλων συνήσω, ὁ δεύτερος ἀόριστος συνῆν, ἡ μετοχὴ, ὁ συνεὶς, τοῦ συνέντος, καὶ τὸ προστακτικὸν σύνες. ΠΡΟΣΕΎΞΟΜΑΙ, ποίου χρόνου; Μέσου μέλλοντος. Καὶ πόθεν γίνεται;Ἐκ τοῦ προσεύχω, ο῾´περ ε᾿ξε´λιπε διὰ σημα σίαν· τοῦτο παρὰ τὸ προσευχὴ, ὁ μέλλων προσεύξω, καὶ ὁ μέσος μέλλων, προσεύξομαι. ΠΡΩΪ̀, ποίου μέρους λόγου ε᾿στίν;Ἐπιρρήματος, καιροῦ παραστατικοῦ. Καὶ πόθεν γίνεται; Παρὰ τὴν πρὸ πρό θεσιν, κατ' ε᾿πε´κτασιν τοῦ Ο ει᾿ς Ω καὶ τοῦ Ι, ε᾿ξ ου῾῀ καὶ κατὰ παραγωγὴν πρώι¨ος, καὶ τὸ θηλυκὸν, πρωΐα. ΠΑΡΑΣΤΉΣΟΜΑΊ ΣΟΙ, μέσος μέλλων πρῶτος, ι῾´στημι, ὁ μέλλων στήσω, καὶ ὁ μέσος μέλλων στήσομαι, καὶ παρὰ τῆς παρὰ προθέσεως, παραστήσομαι. ἘΠΌΨΕΙ ΜΕ, δευτέρου προσώπου, παθητικοῦ· καὶ πόθεν γίνεται; Παρὰ τὸ ο᾿´πτω τὸ βλέπω, ὁ μέλλων ο᾿´ψω, καὶ ὁ μέσος μέλλων αʹ ο᾿´ψομαι, ο᾿´ψει. ΠΑΡΟΙΚΉΣΕΙ, ε᾿κ τοῦ παροικῶ, τοῦτο ε᾿κ τοῦ πάροικος, τοῦτο ε᾿κ τῆς παρὰ προθέσεως καὶ τοῦ οι᾿῀κος· καὶ τὰ λοιπὰ ε᾿γράφησαν. ∆ΙΑΜΕΝΟΥ͂ΣΙ, ῥῆμα ὁριστικὸν, ε᾿νεργητικὸν, ἁπλοῦν, παρά γωγον, μένω, μενῶ, τὸ τρίτον τῶν πληθυντικῶν μενοῦσι καὶ διαμενοῦσι. ΚΑΤΕΎΘΥΝΟΝ, κατευθύνω· γίνεται δὲ ἐκ τῆς κατὰ προ θέσεως, καὶ τοῦ ευ᾿θυ`ς ευ᾿θυ´ω καὶ ευ᾿θυ´νω. ἈΝΕΩΙΓΜΈΝΟΣ, μετοχῆς παρακειμένου· α᾿νῴγω, καὶ ὁ παρα τατικὸς α᾿´νῳγον, καὶ κατὰ πλεονασμὸν τοῦ Ε, α᾿νε´ῳγον, ὁ παρακείμενος α᾿νε´ῳχα, ὁ παθητικὸς α᾿νε´ῳγμαι, ἡ μετοχὴ α᾿νεῳγμένος. 108 Ἐ∆ΟΛΙΟΥ͂ΣΑ, τὸ θέμα, δολιῶ, καὶ ὁ παρατατικὸς ε᾿δολίεον ε᾿δολίουν, τὸ τρίτον τῶν πληθυντικῶν ε᾿δολιέουσαν ε᾿δο λιοῦσαν. ἈΠΟΠΕΣΆΤΩΣΑΝ, προστακτικὸν α᾿πο` τοῦ πεσῶ, πεσήσω· ὁ δεύτερος ἀόριστος ε᾿´πεσον, καὶ σεσημειωμένον ε᾿´χον τὸ Σ χαρακτηριστικόν. ΚΑΤΑΣΚΗΝΏΣΕΙΣ· τὸ θέμα κατασκηνῶ, τοῦτο παρὰ τὸ σκηνή.

{1ΨΑΛΜῸΣ ϛʹ.} 1 ἘΛΈΓΞΗΙΣ, ε᾿γκλίσεως ὑποτακτικῆς· καὶ πόθεν γίνεται; Ἐκ τοῦ ἐλέγχω,

τοῦτο παρὰ τὸ ε᾿´λεγχος. ἘΠΊΣΤΡΕΨΟΝ, ε᾿γκλίσεως προστακτικῆς· τὸ θέμα στρέφω, ὁ μέλλων στρέψω, ὁ ἀόριστος πρῶτος ε᾿´στρεψα, καὶ τὸ προστακτικὸν, στρέψον, ε᾿πι´στρεψον. ῬΥ͂ΣΑΙ, προστακτικὸν, τὸ θέμα, ῥύω, ὁ μέλλων ῥύσω, ὁ ἀόριστος ε᾿´ρρυσα, καὶ ὁ μέσος προστακτικὸς πρώτου α᾿ορίστου ῥῦσαι. ἘΚΟΠΊΑΣΑ, παρὰ τὸ κοπιῶ, τοῦτο παρὰ τὸ κόπος. ἈΠΌΣΤΗΤΕ, ι῾´στημι, στήσω, ὁ δεύτερος ἀόριστος ε᾿´στην· κανὼν γάρ ε᾿στιν ὁ λέγων· τὰ ει᾿ς ΘΙ προστακτικὰ .... καὶ γίνεται στῆθι, καὶ ἀπόστηθι. ΑΙ᾿ΣΧΥΝΘΕΊΗΣΑΝ, παρὰ τὸ αι᾿σχύνω, ὁ μέλλων αι᾿σχυνῶ, ὁ παρακείμενος ᾔσχυγκα, καὶ ἐξ αυ᾿τοῦ αι᾿σχυνθείησαν. ΤΑΡΑΧΘΕΊΗΣΑΝ, ῥῆμα ευ᾿κτικὸν ε᾿κ τοῦ ταράσσω, ὁ μέλλων, ταράξω, ὁ παρακείμενος, τετάραχα, καὶ ἐξ αυ᾿τοῦ ταραχθείησαν. ∆ΙᾺ ΤΆΧΟΥΣ, ε᾿κ τῆς διὰ προθέσεως καὶ τοῦ τάχος.

{1ΨΑΛΜῸΣ Ζʹ.} 1 ∆ΙΏΚΟΝΤΑ, μετοχὴ, γίνεται α᾿πο` τοῦ διώκω. ἉΡΠΆΣΗΙ ὑποτακτικὸν,

γίνεται παρὰ τὸ ἁρπάζω. ἈΠΟΠΈΣΟΙΜΙ ευ᾿κτικὸν α᾿ορίστου δευτέρου τοῦ ε᾿´πεσον, ἡ μετοχὴ ὁ πεσὼν, καὶ τὸ ευ᾿κτικὸν πέσοιμι· γίνεται δὲ παρὰ τὸ πέπτω, πίπτω. ΚΑΤΑΛΆΒΟΙ, ευ᾿κτικὸν, δεύτερος ἀόριστος ε᾿κ τοῦ λήβω. ΚΑΤΑΠΑΤΗ͂ΣΑΙ, ε᾿κ τοῦ πατῶ. 109 ἈΝΆΣΤΗΘΙ, α᾿ορίστου πρώτου, ι῾´στημι, ὁ μέλλων στήσω, ὁ δεύτερος ἀόριστος ε᾿´στην, ἡ μετοχὴ, ὁ στὰς, τοῦ στάντος, καὶ τὸ προστακτικὸν στᾶθι, καὶ μετὰ τῆς α᾿να` προθέσεως, α᾿να´σταθι, καὶ τροπῇ τοῦ Α ει᾿ς Η, α᾿να´στηθι. ἘΝΕΤΕΊΛΩ, μέσος