60. Laus crucis.

1. Salve, Christi crux praeclara,

Arbor astris pulchrior.

Facta reis ex amara

Mellis stilla dulcior,

Vitae nobis viam para,

Dux effecta gratior.

2. In te nobis summi ducis

Dulcescit memoria,

Qui conformans se caducis

Inter haec mortalia

Mediante scala crucis

Ad se traxit omnia.

3. Salre, scala, quam erexit

Inclinata deitas,

Cuius et nos non despexit

Despecta sublimitas,

Sed ad summa iam provexit

Caelum tangens summitas.

4. Qui per crucem triumphasti,

Crucis opem porrige,

Quos per carnem liberasti,

Carne pressos erige.

Et in viam, quam parasti,

Vitae cursum dirige.

5. Salve, signum et insignis

Vexillum uctoriae,

Quod erectum a malignis

Pro voto malitiae

Piis praestat et benignis

Verae fructum veniae.

6. Corda potens expiare,

Purga cordis oculum

Cor invitans ad praecarae

Virtutis spectaculum,

Ut et nobis salutare

Sanctum sis signaculum.

7. Salre, cuius ad insigne

Columnae miraculum

Nunc in nube, nunc in igne

Praecedebat populum,

Sanctae crucis non indigne

Praesignans patibulum.

8. Ne nos fallant blanda viae

Neve frangant aspera,

Ut in nocte sic in die

Dirigens itinera,

Nos utrique, Iesu pie,

Tempori cuntempera.

9. Salre, vitae. ferens fructum,

Vitis salutifera,

Cuius fructus non ad lu[c]tum,

Sed per lucis opera

Lapsum levat et seductum

Reducit ad supera.

10. Prosint nobis data gratis

Tua, Iesu, munera,

Prosit opus pietatis.

Prosit victrix dextera,

Summae regna claritatis

Dans post levae munera.

11. Salve, lignum. cuius Eva

Non seduci specie,

Sed laetatur a primaeva

Salvari mollitie

Temperata lege saeva

Letalis sententiae.

12. Salve, signum singulare

Salutis et gaudii,

Lignum, inquam, salutare

Singularis pretii,

Thronus, sceptrum et altare

Dei factum filii.

13. Salve, thronus, quem ascendit

Rex pasburus gloriae,

Quibus pie condescendit,

Suae servos pxatiae

Sub servili, quam praetendit,

Redempturus specie.

14. Salve, sceptrum, immortale

Disponens imperium,

Per quod Christus, dum mortale

Solvit domicilium,

Suis dedit aeternale

Regni participium.

15. Salve, clara crucis ara,

Rubens agni sanguine,

Quam sacravit, qui nos lavit

Ab antiquo crimine,

Qui per crucem nos ad lucem

Traxit a caligine.

16. Salve, crux, quam insignivit

Sui vultus lumine,

In qua semel obdormivit,

Qui natus de virgine

Semper regnat, semper vivit

Deus ens in homine.

17. Mons sublimis, mons provisus

A rerum primordio,

In quo nobis causa risus

Christi fuit passio,

Pro quo vervex est occisus,

Ut parcatur filio.

18. Salve, verae spes salutis,

Per quam fit redemptio,

Dum longaevae servitutis

Abiecto dominio

Suo servum rex virtutis

Sublimat imperio.

19. Per te nostra sint accepta

Christo sacrificia,

Morte cuius intercepta

Mortis sunt imperia.

Prosit, precor, et accepta

Salutaris hostia.

20. Cor expurgans a peccatis

Omnique spurcitia

Post eructae vanitatis

Lapsus et ludibria

Nos ad regnum claritatis

Crux reducat praevia.