67. De sancto Calogero.

In 1. Vesperis.

Antiphonae.

1. Caloyrus praeelectus

A Deoque jam dilectus,

Bene doctus literarum

Atque structus divinarum.

2. Puer bonus se ornavit

Virtuteque decoravit,

Mundus nunquam violavit

Nec vitium eum foedavit.

3. Jejuniisque deditus,

Orationi traditus,

Bis ternis est hebdomada

Pane contentus et aqua.

4. Christi semper contemplando

Passionem et plorando

Jesum ardet is amando,

Cui se vovit monachando.

5. Justusque Dominus

Dilexit aequitatem,

Caloyrus

Odit iniquitatem.

E. Surrexit papa obviam

Praesentiens legatum

Caloyrum Siciliam

Venturum caelo datum,

Ut frangeret nequitiam,

Qua caelum est stupratum.

V. Mortem quaerit spontaneam,

Ut pandat Christi gloriam

Valde gratam.

Ad Magnificat.

A. O pie pater Caloyre,

Qui claros in superbia

Ejectos jam de gloria

Meruisti devincere,

Tolle pacis obstaculum,

Para nobis gaudium,

Ut mereamur pergere,

Ad vitae solatium.

Ad Matutinum.

Invitatori um.

Christo, regi confessorum,

Plebs concinat fidelium,

Almi senis meritorum

In te laudis praeconium.

In 1. Nocturno.

Antiphonae.

1. Caeli dono decoratur

Caloyrus ab infantia,

Die ac nocte meditatur

In fidei notitia.

2. Praecepta Dei praedicans

Hic missus apostolicus,

Miraculis coruscans,

Egenonim medicus.

3. Voce clamans conjuravit

Vir senex egregius,

Adversantes effugavit

Ipsos ligando fortius.

Respcmsoria.

1. Summus pontifex Caloyro

Dat clavis potestatem.

Hic Christi sanctus famulus

Eligitur prae aliis,

Ut premat feritatem,

V. Ut Siculorum populis

A daemonum fallaciis

Capiat libertatem.

2. Novum sidus emicuit,

Amore summo fervidum,

Speculum sanctitatis,

Miris diversis claruit

Lumen vitac splendidum

Monstrans viam salutis;

V. Languentibus hic profuit

Medicamen dans validum

Vir magnae claritatis.

3. Gaude tu, mater Graecia,

Lustrata tanto lumine

Pudentis almi nati,

Dei repleti gratia,

Cujus potenti nomine

Daemones sunt fugati;

V. Exsultet nunc Sicilia,

In hujus patris numine

Siculi sunt salvati.

In 2. Nocturno.

Antiplionae.

1. In pace cum Christo manens,

Sublimatus praemio,

Hic vana mundi repellens

Christi adhaesit vestigio.

2. Precare nunc, Caloyre,

Quem corde dilexisti,

Ut mereamur pergere

Ad vitam, quam petisti.

3. Caloyrus jam meruit

Dei montem ascendere,

Qui daemones non metuit

Signo crucis devincere.

Responsoria.

1. Caloyrus obsequio

Parat Dei se totum,

Corpus artat jejunio

Expellens hostis motum

Renuntiatque proprio

Emittens caste votum.

V. Intrat nemus cum gaudio,

Vescitur herbis prandio

Renuens vini potum.

2. Siac dum ingreditur

Senex [iste] servulus,

Jesu cito creditur,

Quem hic praedicabat,

Crucis hoc signaculo

Sanat Dei famulus

Multos in hoc saeculo,

Daemon quos gravabat ;

V. In fide perficitur

Totus Siac populus,

Menteque suscipitur

Crux, hic quam docebat.

3. Infans senescit moribus

Transcendens vi[am veri],

A laqueis hostilibus

Ut possit se tueri,

Instat et semper precibus

Vitam quaerens mereri;

V. Carnis dimissis patribus,

Qui aperit pulsantibus,

Exquirit inhaerere.

In 3. Nocturno.

Antiphoncie.

1. Laetentur in te sperantes,

Christe, et memoria

Galoyrum venerantes

Fac participes gloria.

2. Nomen Christi mirabile

Senis procedens ore

Destruendo terribilem

Inimicum cum ultore.

3. Ingressus sine macula

In hoc viator saeculo,

Nunc fulget quasi facula

In summo tabernaculo.

Responsoria.

1. Crucis Christi signaculo

Daemones conjuravit

Solitudinis loculo

Ac ipsos relegavit,

Ab omni periculo

Populum liberavit,

V. In sancto habitaculo

Dominique oraculo

Ipsum confirmavit.

2. Locum istum ululantes

Daemones dimiserunt,

Vocem magnam illi dantes

A monte recesserunt,

Populique gratulantes

Dominum laudaverunt,

V. Ad quem ipsi convertentes

Basilicam construentes

Ibique adoraverunt.

3. Felix mons atque patria

Hoc ornata sidere,

Cujus tot ob prodigia

Grotta tota Sicilia

Senex fecit conscendere,

Infirmis sint remedia,

Qui sudando sanantur.

V. Fugavit ac daemonia

Ipsa, cujus per opera

Patria plena gratia,

Mons sic sanctificatur.

In Laudibus.

Antiphonae.

1. Caloyrus mirificus,

Dono Dei magnificus

Ex opere monstratur,

Dum cunctos sanat languidos,

Faciens corde solidos,

Et fides ampliatur.

2. Mox ad montem ut applicuit,

Caelesti dono praeditus

Velut sol perlustravit,

De caelo quae jam corruit,

Catervam Satanae penitus

Signo crucis fugavit.

3. Te rex sitivit luminum

Hic infra vitae terminum,

Cujus obtentu petimus,

Quem miserantem novimus,

Nunc glorians in pace

Ut audias nos de luce.

4. Terra et pontus, aethera

Sedentem in patris dextera

Exaltant omni laude,

Forti cujus potentia

Nos hic perunctus gloria

Protexit Satan fraude.

5. Senes cum junioribus

Laudent Dominum vocibus

In excelsis,

Cujus senex virtutibus

Fit aegris medicamen

Fulgens in adversis.

Ad Benedictus.

A. Floruit sicut lilium

Almus confessor inclitus

Moribus et doctrina,

Nam hic ante septennium

Dei virtute praeditus

Vixit sub disciplina,

Postponens omne praemium

Corruptionis penitus,

Solum quaerens divina.

In 2. Vesperis.

Ad Magnificat.

A. Manus aegris Caloyrus

imponens [imperavit]

Daeinonibus jam oppressis,

jactans illos curavit

Ab omnibus languoribus

Ipsosque liberavit

Priscisque sanitatibus

Cunctos instauravit.