66. (51.) De Gloria Paradisi.

1. Ad perennis vitae fontem

mens sitit nunc arida,

Claustra carnis praesto frangi

clausa quaerit anima,

Gliscit, ambit, eluctatur

exsul frui patria.

2. Dum pressuris ac aerumnis

se gemit obnoxiam,

Quam amisit, dum deliquit,

contemplatur gloriam,

Praesens malum auget boni

perditi memoriam.

3. Namquis promat, summae paci:

quanta sit laetitia,

Ubi vivis margaritis

surgunt aedificia,

Auro celsa micant tecta,

radiant triclinia?

4. Solis gemmis pretiosis

haec structura nectitur,

Auro mundo tamquam vitro

urbis via sternitur,

Abest limus, deest fimus,

lues nulla cernitur.

5. Hiems horrens, aestus torrens

illic nunquam saeviunt,

Flos perpetuus rosarum

ver agit perpetuum,

Candent lilia, rubescit

crocus, sudat balsamum.

6. Virent prata, veniant sata,

rivi mellis influunt,

Pigmentorum spirat odor

liquor et aromatum,

Pendent poma floridorum

non lapsura nemorum.

7. Non alternat luna vices,

sol vel cursus siderum,

Agnus est felicis urbis

lumen inocciduum,

Nox et tempus desunt, aevum

diem fert continuum.

8. Nam et sancti quique velut

sol praeclarus rutilant,

Post triumphum coronati

mutuo coniubilant

Et prostrati pugnas hostis

iam securi numerant.

9. Omni labe defaecati

carnis bella nesciunt,

Caro facta spiritalis

et mens unum sentiunt,

Pace multa perfruentes

scandalum non perferunt.

10. His mortalibus exuti

repetunt originem

Et praesentem veritatis

contemplantur speciem,

Hinc vitalem vivi fontis

hauriunt dulcedinem.

11. Inde statum semper idem

exsistendi capiunt,

Clari, vividi, iucundi

nullis patent casibus,

Absunt morbi semper sanis,

senectus iuvenibus.

12. Hinc perenne tenent esse,

nam transire transiit,

Inde virent, vigent, florent,

corruptela corruit,

Immortalitatis vigor

mortis ius absorbuit.

13. Qui scientem cuncta sciunt,

quid nescire nequeunt;

Nam et pectoris arcana

penetrant alterutrum,

Unum volunt, unum nolunt,

unitas est mentium.

14. Licet cuique sit diversum

pro labore praemium,

Caritas hoc suum facit,

quod amat in altero,

Proprium sic singulorum

fit commune omnium.

15. Ubi corpus, illic iure

congregantur aquilae,

Quo cum angelis et sanctae

recreantur animae,

Uno pane vivunt cives

utriusque patriae.

16. Avidi et semper pleni,

quod habent, desiderant,

Non satietas fastidit,

neque fames cruciat,

Inhiantes semper edunt

et edentes inhiant.

17. Novas semper harmonias

vox meloda concrepat,

Et in iubilum prolata

mulcent aures organa,

Digna, per quem sunt victores,

regi dant praeconia.

18. Felix, caeli quae praesentem

regem cernit anima

Et sub se spectat alterni

orbis volvi machinam,

Solem, lunam et globosa

bini cursus sidera.

19. Christe, palma bellatorum,

hoc in municipium

Introduc me post solutum

militare cingulum,

Fac consortem donativi

beatorum civium.

20. Praebe vires inexhausto

laboranti proelio

Nec quietem post procinctum

deneges emerito,

Teque merear potiri

sine fine praemio.