Psalmus david, cum fugeret a facie absalom filii sui.
In finem, in carminibus. psalmus david.
In finem, pro ea quae haereditatem consequitur. psalmus david.
In finem, in carminibus. psalmus david. pro octava.
Psalmus david, quem cantavit domino pro verbis chusi, filii jemini.
In finem, pro torcularibus. psalmus david.
In finem, pro occultis filii. psalmus david.
In finem, pro octava. psalmus david.
In finem, pro susceptione matutina. psalmus david.
Psalmus canti, in dedicatione domus david.
In finem. psalmus david, pro extasi.
David, cum immutavit vultum suum coram achimelech, et dimisit eum, et abiit.
In finem. servo domini ipsi david.
Psalmus david, in rememorationem de sabbato.
In finem, ipsi idithun. canticum david.
In finem. intellectus filiis core.
In finem. filiis core ad intellectum.
In finem, pro iis qui commutabuntur. filiis core, ad intellectum. canticum pro dilecto.
In finem, filiis core, pro arcanis. psalmus.
In finem, pro filiis core. psalmus.
Psalmus cantici. filiis core, secunda sabbati.
In finem, filiis core. psalmus.
Cum venit ad eum nathan propheta, quando intravit ad bethsabee.
Cum venit doëg idumaeus, et nuntiavit sauli : venit david in domum achimelech.
In finem, pro maëleth intelligentiae. david. dixit insipiens in corde suo : non est deus.
In finem, in carminibus. intellectus david.
In finem, ne disperdas. david in tituli inscriptionem, cum fugeret a facie saul in speluncam.
In finem, ne disperdas. david in tituli inscriptionem.
In finem. pro his qui immutabuntur, in tituli inscriptionem ipsi david, in doctrinam,
In finem, pro idithun. psalmus david.
Psalmus david, cum esset in deserto idumaeae.
In finem, in hymnis. psalmus cantici david.
In finem. psalmus cantici ipsi david.
In finem, pro iis qui commutabuntur. david.
In finem. psalmus david in rememorationem, quod salvum fecerit eum dominus.
In finem, ne corrumpas. psalmus cantici asaph.
In finem, in laudibus. psalmus asaph, canticum ad assyrios.
In finem, pro idithun. psalmus asaph.
In finem, pro iis qui commutabuntur. testimonium asaph, psalmus.
In finem. pro torcularibus. psalmus ipsi asaph.
In finem, pro torcularibus filiis core. psalmus.
In finem, filiis core. psalmus.
Canticum psalmi, filiis core, in finem, pro maheleth ad respondendum. intellectus eman ezrahitae.
Psalmus cantici, in die sabbati.
Oratio pauperis, cum anxius fuerit, et in conspectu domini effuderit precem suam.
Intellectus david, cum esset in spelunca, oratio.
Ad hanc vocem cessavit mater ejus flere, et tacuit.
Cumque reverterentur, pervenerunt ad charan, quae est in medio itinere contra niniven, undecimo die.
Tunc audientes haec filii israël, qui habitabant in terra juda, timuerunt valde a facie ejus.
Et tu invoca dominum, et loquere regi pro nobis, et libera nos de morte.
Melior est sapientia quam vires, et vir prudens quam fortis.
Haec illum qui primus formatus est a deo patre orbis terrarum, cum solus esset creatus, custodivit,
Filii sapientiae ecclesia justorum, et natio illorum obedientia et dilectio.
Non enim concupiscit multitudinem filiorum infidelium et inutilium.
In tribus placitum est spiritui meo, quae sunt probata coram deo et hominibus :
Rectorem te posuerunt ? noli extolli : esto in illis quasi unus ex ipsis.
O mors, quam amara est memoria tua homini pacem habenti in substantiis suis :
Fortis in bello jesus nave, successor moysi in prophetis, qui fuit magnus secundum nomen suum,
Memoria josiae in compositionem odoris facta opus pigmentarii.
Oratio jesu filii sirach. confitebor tibi, domine rex, et collaudabo te deum salvatorem meum.
Haec sunt judicia quae propones eis.
Si emeris servum hebraeum, sex annis serviet tibi : in septimo egredietur liber gratis.
Cum quali veste intraverit, cum tali exeat : si habens uxorem, et uxor egredietur simul.
Sin autem dominus dederit illi uxorem, et pepererit filios et filias : mulier et liberi ejus erunt domini sui, ipse vero exibit cum vestitu suo.
Quod si dixerit servus : Diligo dominum meum et uxorem ac liberos ; non egrediar liber :
offeret eum dominus diis, et applicabitur ad ostium et postes, perforabitque aurem ejus subula : et erit ei servus in saeculum.
Si quis vendiderit filiam suam in famulam, non egredietur sicut ancillae exire consueverunt.
Si displicuerit oculis domini sui cui tradita fuerat, dimittet eam : populo autem alieno vendendi non habebit potestatem, si spreverit eam.
Sin autem filio suo desponderit eam, juxta morem filiarum faciet illi.
Quod si alteram ei acceperit, providebit puellae nuptias, et vestimenta, et pretium pudicitiae non negabit.
Si tria ista non fecerit, egredietur gratis absque pecunia.
Qui percusserit hominem volens occidere, morte moriatur.
Qui autem non est insidiatus, sed Deus illum tradidit in manus ejus, constituam tibi locum in quem fugere debeat.
Si quis per industriam occiderit proximum suum, et per insidias : ab altari meo evelles eum, ut moriatur.
Qui percusserit patrem suum aut matrem, morte moriatur.
Qui furatus fuerit hominem, et vendiderit eum, convictus noxae, morte moriatur.
Qui maledixerit patri suo, vel matri, morte moriatur.
Si rixati fuerint viri, et percusserit alter proximum suum lapide vel pugno, et ille mortuus non fuerit, sed jacuerit in lectulo :
si surrexerit, et ambulaverit foris super baculum suum, innocens erit qui percusserit, ita tamen ut operas ejus et impensas in medicos restituat.
Qui percusserit servum suum, vel ancillam virga, et mortui fuerint in manibus ejus, criminis reus erit.
Sin autem uno die vel duobus supervixerit, non subjacebit poenae, quia pecunia illius est.
Si rixati fuerint viri, et percusserit quis mulierem praegnantem, et abortivum quidem fecerit, sed ipsa vixerit : subjacebit damno quantum maritus mulieris expetierit, et arbitri judicaverint.
Sin autem mors ejus fuerit subsecuta, reddet animam pro anima,
oculum pro oculo, dentem pro dente, manum pro manu, pedem pro pede,
adustionem pro adustione, vulnus pro vulnere, livorem pro livore.
Si percusserit quispiam oculum servi sui aut ancillae, et luscos eos fecerit, dimittet eos liberos pro oculo quem eruit.
Dentem quoque si excusserit servo vel ancillae suae, similiter dimittet eos liberos.
Si bos cornu percusserit virum aut mulierem, et mortui fuerint, lapidibus obruetur : et non comedentur carnes ejus, dominus quoque bovis innocens erit.
Quod si bos cornupeta fuerit ab heri et nudiustertius, et contestati sunt dominum ejus, nec recluserit eum, occideritque virum aut mulierem : et bos lapidibus obruetur, et dominum ejus occident.
Quod si pretium fuerit ei impositum, dabit pro anima sua quidquid fuerit postulatus.
Filium quoque et filiam si cornu percusserit, simili sententiae subjacebit.
Si servum ancillamque invaserit, triginta siclos argenti domino dabit, bos vero lapidibus opprimetur.
Si quis aperuerit cisternam, et foderit, et non operuerit eam, cecideritque bos aut asinus in eam,
reddet dominus cisternae pretium jumentorum : quod autem mortuum est, ipsius erit.
Si bos alienus bovem alterius vulneraverit, et ille mortuus fuerit : vendent bovem vivum, et divident pretium, cadaver autem mortui inter se dispertient.
Sin autem sciebat quod bos cornupeta esset ab heri et nudiustertius, et non custodivit eum dominus suus : reddet bovem pro bove, et cadaver integrum accipiet.