79. De Compassione BMV.

1. O Maria, recordare,

Dum in sinu collocare

Sumptum de cruce filium

Prae amore voluisti,

Quo dolore hunc planxisti,

Die, castitatis lilium.

2. Quam ardenter amplexaris,

Amplexando oscularis,

Deosculando flumine

Lacrimarum hunc perfundis,

Quas gemendo tu effundis

Pro extincto lumine.

3. O aurora veri solis,

Patris parens, nata prolis,

Aeternae lucis oriens,

Vultus tui virginalis

Rubens decor lilialis

Pallescit velut moriens.

4. Cum prae cunctis tibi gratum

Patrem, sponsum ex te natum,

Dilectum quoque Dominum,

Totum cernas vulnerosum,

Quem tu forma speciosum

Pasti prae natis hominum.

5. Cernis, inquam, pretiatum

Male, peius osculatum,

Nam ore traditorio,

Ab amicis derelictum,

Captivatum, dure strictum

Cum fune ligatario,

6. Punctum pugnis atque trusum,

Prob, velatum et illusum

Cum sputis blasphemantium,

Flagellatum, virgis caesum

Atque spinis dire laesum

Per manus coronantium.

7. Hinc sub mole crucis fessum

Nudum crucique impressum

Per clavos poenalissime,

Sitientem felle potum,

Doluisse latus lotum

Perfossum crudelissime,

8. Exprobratum et derisum,

Blasphematum et occisum,

Heu, populis a talibus,

Quos in nullo molestavit,

Sed ad vitam informavit

Doctrinis paternalibus.

9. Sic contemptum et deletum,

Sic abiectum velut spretum,

Leprosum abhorribilem,

Nunc in sinu tuo cernis

Et nequaquam talem spernis,

Sed foves diligibilem.

10. Quem tu, virgo maternalis

Atque mater virginalis,

Cum gratiae divitiis

Paris, pulchra speciosum

Et suavis dulciosum

Prae omnibus deliciis.

11. Sed est dirus, qui dulcebat,

Et deformis, qui splendebat

Decoris privilegio.

Tuque tui nescis florem,

Nullum prorsus cum decorem

In vultu cernas regio.

12. Quis non tibi condoleret,

Cum tam maestam te videret

Tis unicum inspicere

Et amore liquefactum

Cor maternum et distractum

Gemitibus deficere?

13. Cum res quoque insensatae

Sicut sol obscuritate

Et terra cum tremoribus,

Durae petrae disruptura,

Velum templi cum scissura

Compassaesintmaeroribus,

14. Dum in cruce tenebrosum

Mundi iubar luminosum

Vitalem perdit radium,

Et cor tuum maternale

Ob tormentum filiale

Doloris sentit gladium.

15. Si haec pavent vitam mori

Conformantes se dolori,

Quo nullus dolorosior,

Quis lugendo cor non tundat

Ac gemiscens fletus fundat,

Quin petris sit petrosior?

16. O dolorem amorosum

Et amorem dolorosum

De unico fortissimum,

Tibi dantem, florens rosa,

Rubicunda, speciosa,

Colorem tam maestissimum.

17. Quae ut sol in caeli stellis

Cunctis erat prue puellis

Decore venustissimo,

Iam nunc pallens tenebrescis

Tenebrescensque madescis,

Heu, fletu amarissimo.

18. Consolare, benedicta,

Nati morte sic afflicta,

Mors namque dans mae-

stitiam

In honorem resurgentis

Et salutem mundi flentis

Vertetur et laetitiam.

19. Ut quid ergo sic exarsit

Dolor, quod in nullo parcit

Virgineis visceribus ?

Curque plangis hunctam dire,

Quem surgentem mox redire

His speras cum muneribus ?

20. Pia, dulcis et benigna,

Nullo prorsus luctu digna,

Si fletum hinc eligeres,

Ut compassa redemptori

Captivato transgressori

Tu corredemptrix fieres.

21. Tunc non tantum condolere

Maestae matri sed debere

Me cerno grates solvere,

Tibi meae redemptrici,

Quae de manu inimici

Dignatur me evolvere.

22. Sed per vitam, heu, mis totam

Quis vel unam laudis notam,

Die, tibi acceptabilem

Mihi dabit personare,

Nisi velis me formare

Ad te laudandum habilem?

23. Si dictaret meditando,

Si cantaret iubilando

Tis laudes, o piissima,

Simul omnis creatura,

Adhuc restant tibi plura,

Nam cunctis es dignissima.

24. Non me tamen spernas reum,

Nam te talem fecit meum

Peccatum, neque fieret

Tibi nomen miseratrix,

Nisi culpa mis damnatrix

Veniam exigeret.

25. Atque regem angelorum,

Salvatorem saeculorum

Tis ventris domicilium

Nunquam digne hospitasset,

Ni mis scelus invitasset

Hunc Deum in exsilium.

26. Sic ditata, nam egebam,

Sic plantata, nam marcebam,

Es paradisus gratiae;

Cur diescat gratiose

Favor favens favorose

De tua mihi facie.

27. Larga donis et abunda,

Da, quod fletu gemebunda

Mis anxia petitio

Per te fiat exaudita.

Si hoc potes? immo ita,

Ut munder omni vitio.

28. Ob amorem tui nati

Fac me gratum caritati,

Qua idem amantissime

Me indignum sic dilexit,

Quod ad mortem se despexit

Tam summe contemptissime.

29. O pudoris, heu, gravedo!

Cum sim vermis et putredo,

Condignus nulli homini,

Unde miser superbivi,

Quod mandatis contraivi

Tam gratiosi Domini?

30. Sequar ergo paenitendo,

Suam crucem deferendo

In umeris memoriae,

Spinis, clavis stimulatus

Et flagellis agitatus,

Da, properem cursorie.

31. Nec me sinas retardari,

Immo hasta militari

Per ictus affectabiles

Induratum cor peccatis

Tu transfigas, caritatis

Dans plagas insanabiles.

32. Ob quas mundo moriturus

Vivam grate fruiturus

Tis benedicto filio

Atque tibi, florum flori,

Quae es sola mis favori

Tutamen in exsilio.

33. Cum citatus comparebo

Tremebundusque videbo,

Heu, iudicem iustissimum,

Tam districte iudicantem,

Ut nec sinat vel quadrantem,

Quin ponderet, novissimum,

34. Ubi non est appellare,

Sed oportet adprobare

Sententiam finaliter,

Virgo mater, o Maria,

Tunc adiutrix assis pia,

Ne damner aeternaliter,

35. Sed me vocet laetabundum

Verbum bonum et iucundum,

Repletum omni gratia,

Verbum dulce verbum mite,

Praeoptatum Huc venite

Ad gloriae palatia.