<S. Congregatio Rituum 87

eodem anno, Dei Famulus hancjnyst icam vineam ingressus, eam impenso

studio ac labore coluit et servavit incolumen ab insidiis et vastatio-

nibus impiorum. Admirabilis in eo fuit cura et vigilantia sui gregis et

s i g u l a r i s industr ia caritatis qua egenos et pauperes victu et vesti tu

sublevabat . Decurrente anno 1790 Conventus Nationalis, spreta et con-

tempta quavis iustitiae et l ibertatis forma, consti tutionem civilem cleri,

regis sanctione muni tam, die 27 novembris, promulgavit , qua Episcopi

et sacerdotes, curam animarum habentes , ad ius iurandum schismaticum

ferendum sub poena remotionis a beneficio cogebantur. Haec autem

sacrilega constitutio a Romano Pontifice Pio VI, fel. r e c , per Acta Quod

aliquantulum diei 10 mart i i 1791 et Charitas quae, diei 13 aprilis 1791,

solemniter damnata fuit, et ius iurandum, per eam impositum, illicitum

declaratum. Hisce in adiunctis Dei Famulus , semel i terumque ad iusiu-

randum [iuxta Constitutionem adactus, constanter se recusavit, adiun-

gens se, tu ta conscientia et salvis Ecclesiae legibus, id facere non posse.

Hoc fusius consignatum est publicis documentis et relationi qua Com-

muni tas loci Louroux Natalis P inot parochi damnationem expetebat.

Inde ab oppido Louroux-Béconnais per satellites ad urbem Andegavensem

deductus, in ius vocatus et accusatus, etsi nemo responsis eius resistere

posset, tamen iudicum sententia, a superiori t r ibunali confirmata, per

duos annos a sua paroecia interdictus fuit. Interim Dei Famulus mini-

sterium suum non intermisit , felicique exitu adlaboravit , ut aliqui sacer-

dotes, qui inconsiderate schismaticum emiserant iuramentum, postea,

facta publica retractat ione, ad bonam frugem reducerentur . Expleto

biennio et favente victoria quam catholici illius Vandeae regionis in suae

fidei et religionis tutelam armis reportarunt , ipse, die 23 marti i anni 1793,

ad suam paroeciam rediit, ingenti suorum fidelium gaudio et laetitia

acceptus et hònora tus . Verum mox, commutata fortuna et catholicis

copiis oppressis, persecutionis aes tus magis exarsit, quin tamen a paroecia

amovere potuerit pastorem bonum, para tum potius mori quam gregem

deserere. In illa temporum re rumque tristitia Dei Famulus nunquam

destitit ab officio parochiali rite obeundo ; et, peculiari usus facultate,

extra terminos paroeciae in villis et oppidis finitimis legitimo pastore

spoliatis suum ministerium salutari ter peregit. Pluries, etiam modo sin-

gulari, mili tum inquisit iones effugit, sed tandem, fortis athléta, iam

praemio dignus, in manus inimicorum incidit, ut in extremo certamine

victor coronaretur. Die enim 21 februarii anno 1794 Dei Famulus , ingrati

hominis proditione comprehensus , et contumeliis ac vexationibus ten-

ta tus ob intrepidam iniqui et schismatici iuramenti negationem, sum-

maria et pene nulla iudicii forma servata, capitis abscissione damnatur .