96. Super Salve regina.

1. Salre, mater miserorum,

Consolatrix peccatorum,

Quae caelos aperuisti,

Ad te nos animo tristi

Venimus collacrimantes,

Ut nos iuves.

2. Regina totius orbis,

Medicinam nostris morbis

Afferendo pietate

Nemo vera caritate

Te maior profecto fuit

Praeter Deum.

3. Misericordiae et salutis,

Demum cuiusque virtutis

Plena es, nobis ostendis

Telis ergo, ut intendis,

Miseris nobis favere,

Pia virgo.

4. Vita, salus et iuvamen

Nobis es atque tutamen

In dies atque in horas:

Nolis ergo ullas moras

Facere, cum moriemur,

Ad iuvandum.

5. Dulcedo, sapor et gustus,

Albedo, color venustus,

In te sunt atque resplendent,

Sed, quotnobismalapendent,

Nisi tu auxilieris,

Non te latet.

6. Spes firma es nostrae vitae,

Nunquam ergo nos omitte

In tui conspectu nati,

Eius tandem maiestati

Grata sint opera nostra

Te praesente.

7. Nostra cui sint dicenda

Errata, facta dolenda,

Pia virgo, nisi tibi,

Quisquis est conscius sibi,

Nullum adit tam audenter

Quam te matrem.

8. Salve ergo, mater nostra,

Nosque sic amare monstra,

Ut nos velis consolari,

Nam in terra nec in mari

Nihil est nobis iucundum

Te absente.

9. Ad quem vis, nostri clamores,

Planctus nostri et dolores

Dirigantur, si non audis?

Nisi tu, mater, exaudis,

Iam nos frustra laboramus

Ad salutem.

10. Te nos semper invocamus,

Ut discrimen evadamus,

Et non dees opitulaii,

Non debes ergo mirari,

Si antiquum nobis morem

Observamus.

11. Clamamus voce ploranti,

Ut velis illo infanti

Contra hostem opem ferre,

Damna, quae potest inferre,

Nobis sunt intoleranda,

Si non iuvas.

12. Exsules ob primam matrem

Nos oportet sicut patrem

Laborare cum sudore;

Utinam tanto errore

Caruissent primi illi

Genitores.

13. Filii sumus dolentes

Casum nostrum nec habentes,

Qui nos velit relevare;

Ad te ergo supplicare

Properamus, ut adoptes

Nos in tuos.

14. Evae sumus coheredes,

Quae nostras tam pulchras

sedes,

Quas in caelis habebamus.

Amisit, unde ploramus,

Et non est, qui consoletur.

Ni tu, virgo.

15. Ad quantas calamitates,

Damna, clades, paupertates

In hac valle sumus nati !

Nostrae est hereditati

Angi, pati et dolere

Die, noctu.

16. Te nos omnes aegrotantes

Per orbem atque palantes

Adimus atque precamur,

Ut, cum saepe moriamur,

Antiqua peste parentis

Tu nos sanes.

17. Suspiramus lacrimando

De peccato tam nefando.

Quod ingrati contra Deum

Nulla quasi apud eum

Movemur dilectione,

Ut praecepit.

18. Gementes luctu dolenti.

Labore, cura intenti

Ambulamus in deserto,

Mala nobis in aperto

Sunt futura, nisi iuves.

Alma mater.

19. Et quamquamsempervadamus,

Quo pergamus, ignoramus,

Tantae sunt nobis tenebrae,

Luctuosum et funebre

Est nobis tempus, quod adest

Hac in vita.

20. Flentes sumus cum maerore,

Quod seiuncti ab amore ;

Caritas non est in nobis,

Proximis viis improbis

Nitimur semper nocere

Contra legem.

21. In vanum saepe iuramus,

Quae sunt Dei, non curamus

Inimico suadente,

Te ergo nos dirigente

Missum faciamus morem

Tam scelestum.

22. Hac vita brevi et vana

Omnia, quae sunt profana,

Deberemus evitare,

Sabbata sanctificare

Legem Dei observando,

Ut mandavit.

23. Lacrimarum imbre fusi,

Fatemur, sumus abusi

In parentes et cognatos,

Sed tu, mater, fac nos gratos.

Ut in eos impleamus,

Quod tenemur.

24. Valle hac plena doloris

Deberemus cunctis horis

Pietatem exercere.

Sed manu, verbis nocere

Nos studemus occidendo

Multis modis.

25. Eia, etiam, benigna,

Non ignoras, quam maligna

Sunt nobis carnis momenta,

Illa sunt nostra tormenta,

Et in illis delectamur,

Unde dolor.

26. Ergo te valde oramus,

Ut, cum male nos vivamus

Aliena possidentes,

Simus satisfacientes,

Antequam nos moriamur,

Et contriti.

27. Advocata misericors,

Tu scis, quam vicina [sit] mors,

Suis telis est agressa,

Attamen non est defessa

Lingua nostra, ut producat

Falsum testem.

28. Nostra salus atque vita,

Nolis, moriamur ita,

Ut ad miseros vadamus

Neque, velis, cupiamus

Proximi nostri uxorem

Nec ancillam.

29. Illos etiam affectus,

Qui nostros augent defectus,

Non ignoras, mater pura;

Nostras ergo mentes cura,

Ne tanta concupiscamus

Aliena.

30. Tuos cantus, tuas voces

Petimus, ut nos revoces

Ad legem Dei servandam,

Aliter valde plorandam

Dubitamus diem illam

Tribunalis.

31. Misericordes debemus

Proximos, quos nos habemus,

Tamquam fratres amplexari,

Hoc agendo imitari

Nos possemus vitae morem

Iesu Christi.

32. Oculos tuos benignos

Si ad nos, quamvis indignos,

Aliqua vertebas hora,

Certo essent meliora

Ea, quae nos operamur

Hac in vita.

33. Ad te matrem lacrimando

Properamus, postulando,

Ut a morbis nos curemur.

Nam tuscis, quantum veremur,

Ne leprosi nos vadamus

Ad examen.

34. Nos maesti atque plorantes

Deo sumus supplicantes,

Ut pro nobis intercedas;

Scimus enim, si discedas.

Nos tristes atque turbatos

Permanere.

35. Converte oculos tuos,

Ut Iesus etiam suos

Matris more ad nos vertat,

Dubitamus, ne avertat,

Tam nefanda sunt errata,

Quac patramus.

36. Et ne unquam pereamus,

Sed secure incedamus,

Da nobis, qui nos conducat,

Da nobis, qui nos perducat

Ad aeternum illum locum

Paradisi.

37. Iesum petimus ductorem,

Tuum fructum, tuum florem,

Quem tu, virgo, germinasti,

Tu Iactasti, educasti,

Vera mater verum agnum

Dei vivi

38. Benedictum et laudatum,

Coruscans et dilatatum

Fuit lumen, quod portasti,

Tu nos illo relevasti,

Qui eramus titubantes

In tenebris.

39. Fructum , quem tu attulisti,

Quem tu, virgo genuisti,

Nolis nobis denegare;

Tuus est, tu potes dare,

Ut, qui sumus contristantes,

Collaetemur.

40. Ventris tui inviolati,

Incorrupti et sacrati.

Quantum fuit arca digna,

Patent nobis clara signa,

Cum sub illa clausus fuit

Verus Deus.

41. Tui ergo Iesu, mater,

Qui noster verus est pater,

Ostende vultum benignum

Nobis, hoc erit in signum,

Ut velit, ne condemnemur

In aeternum.

42. Nobis tu debes amorem.

Solamen, opem, dulcorem.

Cum sis vera mater nostra ;

Nobis ergo hic demonstra,

Qui ploramus cum lamentis

Casum nostrum.

43. Post tantas miseras curas

Nonne, virgo, tu procuras.

Ut laeti tandem vivamus?

Vivemus, si sapiamus

Te semper nos edocente

Ad salutem.

44. Hoc tempus nobis estmaestum,

Vanum, triste et molestum,

In convalle lacrimarum

Multo magis est amarum,

Quia scimus praeterisse

In peccatis.

45. Exilium et dolores,

Longas clades et labores

Passi sumus in hac vita,

Sed te iuvante finita

Erunt mala cuncta nostra

Moriendo.

46. Ostende, mater benigna,

Ubera tua tam digna,

Ostende, quem lactaverunt.

Hostes nostri iam fugerunt,

Scientes nos clippeatos,

Si videmus.

47. O quanta sumus perpessi,

Utque mortem iam defessi,

Virgo malerque, sperantes

Quamdiu sumus exsulantes,

Nil magis habemus boni,

Quam spem illam.

48. Clemens, pia, dulcis, pura,

Non ignoras, quanta cura

Indigemus ad salutem,

A visceribus in cutem

Cuncta sunt nobis aegrota,

Si non sanas.

49. O quis potest memorare

Tuum nobis salutare,

Quantum erat opportunum ?

Sine ipso importunum

Haberemus inimicum

Semper nostrum.

50. Pia fuit illa hora,

Qua tu Deo sine mora

Respondisti esse promptam,

Angelus invenit coraptam,

Non studio neque cura

Sed natura.

51. O inquam, virgo laudanda,

Quis potest, quaepraedicandae

Sunt de te, recte narrare?

Tibi dicimus: Laetare,

Quae portasti salvatorem

Vitae nostrae.

52. Dulcis, pura atque mitis,

Nonne tu es vera vitis

Vitae fructum afferendo?

Gabriel sic referendo

Te laudavit benedictam

Inter omnes.

53. Virgo vivens sine labe,

In te tamquam firma trabe

Mentes nostrae sustentantur,

Corda nostra te precantur,

Ut ne unquam patiaris

Nos desertos.

54. Maria iuste vocaris,

Nam tu, pulchra stella maris,

Totum orbem luminasti,

Genus nostrum decorasti

Afferendo nobis Deum

Incarnatum.

55. Amen dicat ille Deus ;

Mater, hic populus meus

Ascendat in paradisum,

Iste, quem in te confisum

Libens audis te precantem

Et laudantem.