COMMENTARIUS.

(a) Quarta via haec est opinio D. Bonaventurae lib. 1. in Prologo, quaest. 3. et Aegidii lib. 1. qui dixit Theologiam esse affectivam ; quae opinio si intelligatur sic, quod sit affectiva ex hoc quod talis scientia dirigit in amorem, sive ex hoc quod dirigit potentiam affectivam, scilicet voluntatem in amorem sive in affectum verum dicit et concordat cum opinione

Doctoris. Si vero ponat affectivam tertium membrum inter practicam et speculativam, hoc est contra primum articulum ubi ostensum est dilectionem, etiam ultimi finis esse veram praxim, et per consequens scientiam Theologiae ad ipsum amorem dirigentem esse vere practicam. Est etiam contra multas auctoritates, quae ponunt scientiam praecise distingui in practicam et speculativam.

(b) Quinta via, quae est Gulielmi Varr. lib. 1. q. 4. dicit Theologiam esse contemplativam, etc. ibi. Respondet Augustinus, etc. id est portio superior respicit aeterna et inferior temporalia, idem enim intellectus ut cognoscit aeterna, per talem cognitionem dicitur portio superior, et ut idem cognoscit temporalia, per talem cognitionem dicitur portio inferior, ita quod in tali intellectu ante hujusmodi cognitiones, non est distinguere ex natura rei portionem superiorem et inferiorem. Hoc idem dico de voluntate quae ut diligit aeterna dicitur portio superior, ut vero diligit temporalia dicitur portio inferior. Sed de hujusmodi portionibus vide Doctorem in 2. d. 24. et in 3. d. 18. et vide quae ibi prolixe exposui, praecipue in 2. d. 24.

In utraque portione est trinitas, scilicet in superiori proprie est imago Trinitatis, de quo vide infra Doctorem dist. 3. quaest. 9. sive ultima, et in 2. d. 16. et d. 34. et quae ibi exposui. Sola igitur portio superior est contemplativa cum respiciat aeterna; igitur ista contemplatio de qua Augustinus loquitur, non determinatur ad speculationem intra genus scientiae, id est quod contemplatio illa non includit praecise notitiam de aeternis, ita quod tantum sistatur in speculatione illorum. Sed illud contemplativum continet memoriam, intelligentiam et voluntatem ; accipit hic memoriam pro perfecta fecunditate, quae ut sic, includit intellectum et voluntatem, ut infra patebit dist. 3. quaest, ult. et intelligentiam pro actuali inlellectione aeternorum, et voluntatem pro actuali amore aeternorum, ut infra patebit dist. 3. quaest, ultima. Et sic patet quod contemplatio ista non stat praecise in cognitione, sed etiam in amore rei cognitae, et sic cognitio aeternorum ordinatur ad amorem illorum, et per consequens erit vere practica.