107. (5.) Rhythmus Quintus.

Maria melliflua,

Stella maris fulgida,

Angelorum domina,

Orbis terrae gloria,

Virga semper flori da,

Radix nobilissima,

Praepollens et regia

De stirpe Davidica,

Virgo beatissima,

Corruptelae nescia,

Intra cuius viscera

Dei sapientia

Membra sumens carnea

Pertulit mortalia,

Mediatrix inclita,

Prudens et castissima,

Cuius est praecipua

Honorificentia ;

Margarita splendida,

Porta caeli pervia,

Per quam legis aspera

Levigatur sarcina,

Translata a litera

Ad spiritualia ;

Nutrix eius unica,

Cuius eras famula,

Feminarum optima,

Tua sacratissima

Lactaverunt ubera

Spoliantem tartara

Et manu sanctissima

Astrinxisti fascia.

Hunc, cuius potentia

Colla premit tumida

Ac regum imperia

Virga regit ferrea,

Sine controversia

Sibi subdens omnia.

Scala sublimissima,

A Deo composita,

Per quam tabernacula

Scandamus aetherea,

Pietatis ianua,

Spes lapsorum publica,

Salutis materia,

Lima Dei dextera

Mentium mortifera

Eradens contagia

O quam salutifera

Tua sunt eloquia,

Quanta nobis praemia

Tua praestant merita,

Per quam replet saecula

Pacis abundantia,

Per quam sponsi gaudia

Suscepit ecclesia !

Imperatrix caelica,

Princeps potentissima,

Cui dant laudum cantica

Angelorum agmina,

Prophetarum filia

Religiosissima,

Probitate plurima

Ipsi soli cognita,

Cui prorsus abscondita

Nulla sunt latibula,

Per quam nobis tradita

Divina mysteria,

Animabus commoda

Praeparant omnimoda,

Salvatoris gerula,

Castitatis ragula,

Deo digne subdita

Semperque sollicita,

Ut reddantur prospera

Iusta desideria;

Persona gratissima,

Glosa celeberrima,

Virtute dominica

Faciens magnalia,

Sola fide gravida,

Suscipe, piissima,

Quae tibi precamina

Fundit plebs catholica,

Timens terribilia

Domini iudicia.

Insignis puerpera,

Pia gestans vicera,

Ferens inter brachia

Agnum sine macula,

Cuius mors vivifica

Lavit mundi crimina,

Incorruptibilia

Conferens remedia,

Sanctorum sanctissima,

Pascens alimonia

Hunc, per quem daemonica

Nil nocet muscipula ;

Talis operaria,

Qualis nulla alia,

Ope multifaria

Praestans salutaria,

Liberatrix strenua,

Fortis et egregia,

Potestate regia

Vincla solvens gravia,

Plus transscendens omnia

Electorum merita

Dignitate maxima

Quam lux solis sidera.

Columba pulcherrima,

Simplex et innocua,

Salutaris aquila

Semper spernens infima,

Appetens siderea

Mente devotissima,

Oliva fructifera,

Cedrus multum ardua,

Aula Dei nitida,

Rosa nunquam marcida,

Lilium et viola

Supra nivem candida,

Patrona benevola,

Mater amantissima,

Quam sunt multiplicia

Tua beneficia,

Per quam ovis perdita

Refertur ad supera,

Per quam multis gravia

Remittuntur scelera!

Compatientissima

Elemosynaria,

Trucibus contraria,

Mitibus proficua,

Auge et multiplica

Tua nobis munera,

Quae semper utillima

Largiris donaria.

Domum istam visita

Cum benevolentia,

Sordes nostras expia,

Graves noxas amputa,

Inimicos effuga,

Destrue et dissipa,

Verte et infatua

Eorum consilia

Cunctaque molimina,

Qui quaerunt nobis mala,

Ut in hac ecclesia

Honorificentia

Conservetur congrua

Per tua suffragia

Hostiumque pessima

Evadamus odia.

Stella lucidissima,

Huc precor irradia;

Ecce, mea anima,

Vanitati dedita,

Mente fornicaria

Dei sui refuga,

Debens ei plurima

Talentorum milia,

A cuius iustitia

Nulla sunt effugia,

Tibi, lampas rutila,

Peccatorum nubila

Pellens luce deica,

Proclamat humillima:

Ubi es, o domina?

Miseratrix, adiuva,

Tempestate valida

Vitae meae squalida

Premitur navicula

Iam per multa tempora

Obscurantur nubila,

Comminantur fulmina,

Perstrepunt tonitrua,

Nox in se taeterrima,

Vi ventorum effera

Agitantur aequora,

Procella saevissima

Quatit prorae latera,

Sic infelix navita,

Vir plenus malitia,

Inter tot discrimina

Sola pensans ultima

Timensque iustissima

Damnari sententia

Cum grandi fiducia

Supplex oro talia:

Christi mater innuba,

Adesto, piissima,

Noctem hanc illumina

Et procellam mitiga.

Veni et accelera,

Subveni et libera

De mortis angustia

Et disrumpe vincula,

Quibus corruptissima

Impeditur anima.

Sic me, quaeso, robora,

Ne tyranni pedica

Peccatoris lubrica

Capiat vestigia.

Virgo benignissima,

Reverens et sobria,

Mitis et humillima,

Dives et munifica,

Sapiens et provida,

Bona dans consilia,

In magna miseria

Et gravi penuria

Tua patrocinia

Mea petit anima.

Egens et famelica

Et salutis indiga,

Lugubris et anxia,

Gehennalis stipula,

Si misericordia

Non succurrat maxima.

Voce devotissima

Tibi clamans: adiuva

Prius, quam me debita

Rapiant supplicia.

Gloriosa femina

Et plus quam angelica,

Inter luminaria

Caeli lux primaria,

Gaude, famosissima

Replens orbis climata ;

Virtutum fraglantia

Superans aromata,

Herba salutifera,

Cunctis necessaria

Habens medicamina

Morti resistentia.

Responde pacifica,

Die consolatoria,

Largire salubria

Et averte noxia,

Tuere propitia

Domus huius moenia.

Iesu Christo supplica

Cum omni instantia,

Ut nos reos propria

Foveat custodia

Ac spiritualia

Nobis dans charismata

Salvatrice gratia

Nostra purget intima

Et sancti salvifica

Spiritus praesentia,

Propellat pestifera

Daemonum phantasmata,

Per quem imminentia

Evadat pericula

Hic degens familia

Tua prece sedula,

Quae clavis es aurea

Caeli pandens ostia,

Venitque creberrima

Per te eius venia.

Quapropter, dulcissima,

Vide et considera

Cordis mei vulnera,

Animae pestifera.

Ira, petulantia,

Gula, cenodoxia

Obtinent spurcissima

Meae mentis atria.

Credo tamen omnia

Ipsi possibilia,

Quem Iactasti innuba.

Huius, fac, clementia

Semper reddat irrita

Temptatoris spicula,

Ut evincam vitia

Cor meum urentia

Et ad exercitia

Viro competentia

Dirigantur singula

Sensus mei studia.