19ß Acta Apostolicae Sedis - Commentarium Officiale

nem illam inter sodal i tatem Montis Mortuorum et sodali tatem Bonae

Mortis notitiam esse; unde etiam, i-njhac al tera instantia, Pa t ronus soda-

litatis Pretiosissimi Sanguinis hanc defensionis viam dereliquit.

I taque ambae regulae praecedentiae in Bulla Gregoriana positae,

scilicet possessio ipsius praecedentiae, et maior erectionis antiquitas,

aperte sodalitati Montis Mortuorum favent.

Hic autem praecipue occurrit Pa t ronus archiconfraternitatis a Pre-

tiosissimo Sanguine, dicens huic archisodali tat i praecedentiam ex solo

titulo archiconfraternitatis deberi, quo titulo maior ei dignitas accrescit

prae omnibus sodaliti is; et cum huic assert ioni omnino contraria sit

Gregoriana Constitutio supra citata in expositione iuris, in qua dignitas

nullo modo exhibetur ut t i tulus seu regula praecedentiae, addit idem

Pa t ronus in hac bulla non agi de archiconfraternitatibus, sed t an tum

de confraternitatibus. Haec autem omnia confirmat adductis duabus

decisionibus S. Ri tuum Congregationis, u n a scilicet in Abellinen., diei

18 augusti 1877 (Decreta authen., num. 3432), altera in Lucerina, diei

25 septembris 1875 (ibid., n. 3381). In priori, sic legimus: « Praeceden-

« t iam declaravit archisodalitati B. M. V. de Carmelo deberi super ceteras

« archisodalitates, si quae fuerunt post eam erectae, ac supra omnes

« sodalitates, excepta Processione SS. Corporis Christi ». In altera, cum

ageretur de plur ibus archisodali tat ibus de praecedentia inter se conten-

dentibus, S. Congregatio declaravit praecedent iam deberi non a die ere-

ctionis in sodalitatem, sed a die erectionis ad archisodali tatem; unde

concludit pa t ronus archiconfraternitatis a Pretiosissimo Sanguine, prae-

cedentiam absque ullo dubio huic archiconfraternitati super sodalitatem

Bonae Mortis deberi.

Verum: 1) In Gregoriana Bulla non agi de archiconfraternitatibus,

sed t an tum de confraternitatibus, omnino inverisimile est, nec admitt i

potest. Nam ti tulus archisodalitatis, praesert im quando sit t i tu lus merae

digni tat is , ut in casu, non muta t speciem; archiconfraternitas enim

remanet confraternitas, sicut archiepiscopus remanet episcopus. Unde

etiam auctores pass im vocant confraternitates sodalitia quae sunt archi-

confraternitates; sic, v. g., de Luca, Adnotationes ad Concilium Tridenti-

num, disc. 18, n. 1, loquitur de Confraternitatibus Urbis, quae privilegium

habent aggregandi ceteras confraternitates, et ideo sunt archiconfrater-

ni tates . Sicut ergo iura quae agunt de episcopis, respiciunt etiam archie-

piscopos, ita et iura quae agunt de sodalitiis, respiciunt etiam archiso-

dalitia. Quod confirmatur ex fine quem sibi Gregorius XIII proposuit in

condenda praefata Const i tut ione; vult enim praecipue, imo unice, diri-

mere controversias quae sive inter ordines mendicantes, sive inter con-