130 Acta Apostolicae Sedis - Commentarium Officiale

29 august i 1895, praedictum effectum gignere nequit relate ad confra-

terni ta tem Bonae Mortis. Cuius ratio est clarissima dispositio Pont i -

ficia in Regula 18 Cancellariae con ten ta ; quae sic habe t : « Item, ne

« per varias, quae pro commissionibus seu manda t i s et declarationibus

« habendis in causis p lerumque fiunt, suggestiones, iustitia postponatur ,

« idem D. N. decrevit suae intentionis fore, quod deinceps per quam-

« cumque s ignaturam, seu concessionem au t grat iam, vel l i t teras aposto-

« licas pro commissionibus, seu mandat is au t declarat ionibus huiusmodi ,

« etiamsi motu proprio, et ex certa scientia, ac etiam ante motam litem,

« a Sancti tate Sua emanaverunt , vel de manda to eius faciendas, nulli ius

« sibi quaesi tum quomodolibet tollatur ». Cum ergo, an tequam sodali-

tas a Pretiosissimo Sanguine ad dignitatem archiconfraternitatis evehe-

retur , confraternitas Bonae Mortis certissimo et clarissimo iure frue-

re tur ad praecedentiam super al teram confraternitatem, hoc ius amittere

non potuit, vi praedicti Brevis. Nec dicatur in hoc Brevi clausulas effi-

cacissimas positas esse, quae clare tes tantur de voluntate Pontificis,

scilicet decretum irritans, et clausulam : Non obstantibus constitutionibus

et sanctionibus apostolicis, ceterisque in contrarium facientibus quibus-

cumque; nam, uti communiter docent auctores, adhuc his omnibus clau-

sulis fortior est praedicta Regula 18, qua Pontifex protes ta tur se nun-

q u a m velle tollere ius tertio quaesitum ; ita Fagnan. , in cap. Ceterum, 3,

De rescriptis, n. 23-27 ; Riganti , in hanc Regulam Cancellariae, n. 28-32.

Unde, ad hoc ut Leo XIII praedicto Brevi ius sodalitati Bonae Mortis

quaesi tum de praecedentia tolleret, necessaria erat al iqua specialis clau-

sula quae praedictae Regulae 18 derogaret ; quae clausula in Brevi non

invenitur. - Nec dicatur clausulam Regulae derogatoriam non requiri ,

quando agitur de grat ia au t privilegio per se praeiudiciali, ut i dicunt

citati auctores, Fagnan. , loco cit., n. 28 sq . ; Riganti , loco cit., n. 51 sq. ;

talem autem esse t i tulum archiconfraternitatis quo (in data, non con-

cessa hypothesi) per se archiconfraternitati praecedentia confertur. -

Nam hoc quidem verum est, quando gratia concessa est essentialiter

et substantial i ter praeiudicialis, i ta ut concipi nequeat sine praeiudicio :

v. g., immuni tas a decimis, exemptio a iurisdictione episcopali, unio,

divisio beneficiorum, etc.; tunc enim si Pontifex gra t iam huiusmodi

concedat, clarum est etiam eum intendere et velle praeiudicium' inde

ori turum, et necesse non est ut specialiter deroget Regulae 18 Cancel-

lariae; verum aliud omnino est, quando grat ia non est praeiudicialis

per se, sed t an tum per accidens, ut concessio tituli archiconfraternitatis;

quae per se nulli nocet, sed t an tum per accidens, n imirum si adsit in

loco aliqua alia confraternitas, quae iure praecedentiae potiatur, et quae