QUAESTIO I. Utrum ista sit vera:

Deus est homo?

D. Thom. 3. p. q. 16. art. 1. et Me quaest. 1. art 1. D. Bonav. art. 1. q. 1. Richard. q. 1. Gabr. quaest. 1. art. 3. Suar. 3. p. tom. 1. disput. 35. sect. 1. et per totum. Vasq. 5. part. disp. 65.

Circa primum, arguitur quod non, quia in dividentibus ordinatis prima dividentia sunt magis diversa ; sed ens prima divisione dividitur per finitum et infinitum ; ergo sunt maxime diversa ; ergo si aliqua alia dividentia sint ita compossibilia, ut unum non possit praedicari de alio, hoc maxime erit in proposito ; ergo, etc.

Item, idem non praedicatur de eodem in abstracto, et denominative secundum Philosophum 2. Topic. ubi destruit problema de accidente, si illud, quod assignatur esse accidens, insit in quid secundum alium modum, et maxime secundum modum generis, scilicet peccatum est, etc. Sed Deus est humanatus secundum Damascenum cap. 31. et 47. et Cassiodorum super illud Rom. 1. Factus est ei, etc. ergo non est homo.

Praeterea, si est homo, aut homo praedicat relationem, aut aliquid ad se ; non relationem, quia non dicitur ad aliquod correlativum, non enim est alicujus homo. Si praedicat aliquid ad se, ergo dicitur de tribus secundum Augustinum 5. de Trinit. cap. 8. et 10. ergo tres personae erunt homo.

Praeterea, si Deus est homo, quaero secundum cujus praedicati rationem praedicatur homo de Deo, nulli videtur posse assimilari ; non Generi, non Speciei, non Differentiae, quia Deus non est in Genere ; non definitioni, quia praedicatum non est de essentia subjecti ; non Proprio, quia tunc Deus caderet in definitione hominis ; nec praedicato accidentis, quia nihil tale dicitur de Deo.

Contra Joan. 1. Verbum caro factum est, ubi secundum Augustinum caro ibi ponitur pro homine.