Scholium.

Docet hanc : Vertunt est homo, non esse identicam, sed formalem. Primo, quia alias daretur processus, ut explicat Doctor. Secundo, suppositum in aliqua natura dicitur tale formaliter ab illa. Adverte tamen non esse formalem, quidditativam, sed denominativam, non quod praedicatum sit forma informans, nec proprietas, sed posterius dependens dependentia ad prius, et haec praedicatio singularis est, sicut et unio ineffabilis, in qua fundatur. Praedicatum autem homo, quia concretum formale, praedicat formam, sed supponit pro supposito. Vide Pitigianis hic art. 2. optime explicantem ista Logicalia.

Tertia videndum (d) est, qualiter accipitur hoc praedicatum homo, et dicitur quod accipitur pro supposito, ut sit praedicatio per identitatem, innuendo talem implicationem : Verbum est suppositum, quod est homo.

Contra hoc, quia tunc esset processus in infinitum ; ista enim implicatio est ex parte praedicati, et praedicat hominem de aliquo, quod importatur per subjectum. Et tunc quaero utrum praedicatum accipiatur formaliter, aut pro supposito, cum dicitur : Verbum est suppositum, quod est homo. Si praedicatum accipiatur formaliter, habetur propositum, quod est praedicatio formalis, et non tantum per identitatem ; si autem tantum pro supposito implicito, erit processus in infinitum.

Praeterea (e) naturae de supposito est praedicatio formalis, non tantum per identitatem.