136. De sanctis Angelis.

1. Ad vos, coelestes spiritus,

Summi regis exercitus,

Humiliter confugio

Salutis desiderio.

2. Vos clari super sidera

Me sordidum per scelera

Nolite, quaeso, spernere

A vobis nec repellere.

3. O Michael, prae ceteris

In arce fulgens aetheris,

Meis intende precibus,

Ut tuis instem laudibus.

4. Paradisi praeposite,

Christi bellator melite,

Me semper muni debilem

In hostem invisibilem.

5. O Gabriel, coelestia

Qui detulisti gaudia

Per Dei fortitudinem

Ad illibatam virginem,

6. Te gloriosum praedico,

Ut me confortes, supplico,

Per tuam da clementiam

Maesto mihi laetitiam.

7. O medicina Domini,

Esto succurrens homini,

O Raphael benignitas,

Tua me sanat caritas.

8. Tobiae comes optime

Et custos fidelissime,

Me crebro lapsum erige

Gressusque meos dirige.

9. Ad tua nunc praesidia

Corde levo suspiria,

Cujus mihi custodia

Datur superna gratia.

10. Hucusque per carnalia

Me foedans desideria

Tibi parere nolui

Honorem nec exhibui.

11. Jam revertentem suscipe

Et poenitentem recipe,

A fauce diabolica

Virtute regens coelica.

12. Toto mentis conamine

Precor te, sancte angele,

Ut tuo sim munimine

Secuvus et solaminc.

13. Omnes coetus angelici,

Voce deposco supplici,

Ut in conspectu Domini

Juvare me dignemini.

14. Cum peccator convertitur,

Ut manifeste legitur,

De ejus poenitentia

Vobis erit laetitia.

15. Sic ergo et vos agite

Pro me sic intercedite,

Ut mihi sit salvatio

Et vobis exsultatio.

16. Emundatum a sordibus

Ornate me virtutibus,

Ut omni rectitudine

Vestro firmer juvamine.

17. Ad metam cum pervenero,

Quam transgredi non potero,

Ibi mihi succurrite

Et procul hostes pellite.

18. Per vos regina gloriae,

Mater misericordiae,

Quae potens est et humilis,

Fiat mihi placabilis.

19. Hanc placando poteritis

Obtinere, quae petitis,

Et ejus me dignatio

Salvabit absque dubio.

20. Honor et benedictio

Tam purae matris filio,

Regnanti sine termino

Sit angelorum Domino.