141. De Beata Maria V.

1. Ad sermonem nostrae laudis,

Miseris quas nunquam claudis,

Aures tuae pietatis

Nunc inclina,

Orbis terrarum regina.

2. Dona nobis intellectum,

Ut loquamur, quod est rectum,

Ne iaxta pravorum morem

Incidamus in errorem.

3. Fac, vox nostra sit sonora,

Quo te laudet omni hora,

Et concelebret mens munda

Laudatione iucunda.

4. Mater Dei o benigna,

Angelorum laude digna,

Non ad plenum tua gesta

Cuiquam sunt manifesta,

5. Tua facta nec referre

Gens valet totius terrae,

Dum quisque pro posse suo

Psallit in honore tuo.

6. Si quis preces pro peccato

Adfert, has praesenta nato,

Offerre quae tibi cernis,

Mente devota non spernis.

7. Virgo sancta, mater Dei,

Ad quam confugiunt rei,

Ab his poenis, quas meremur,

Tua prece liberemur.

8, Splendor expers tenebrarum,

Quo processit lumen clarum,

Maria, virgo beata,

Sic fuit in mundo nata.

9. Orta genere regali

Gratia spirituali

Affluenter est imbuta,

Servans legis instituta.

10. Haec diligenter nutrita

Et honeste custodita,

Ioseph sancto desponsata,

Permansit inviolata.

11. Gabriel, Dei electus.

Ad quam estposthaec directus,

A quo pulchre salutata

Erubuit perturbata.

12. Verbis consolatur blandis,

Documentis venerandis

Ab angelo edocetur,

Quod mater Dei vocetur.

13. Cui sic respondet illa:

Ecce, Domini ancilla,

Fiat mihi, ut dixisti,

Sim genetrix Iesu Christi.

14. O puerpera sublimis,

O sancta, laudanda nimis,

Cui mysterium caeleste

Creditur angelo teste.

15. Suscipiens illud Ave,

Dulce verbum et suave,

Quod cunctis nimis est mirum,

Concipis nesciens virum.

16. Est tuum corpus intactum

Templum Dei in te factum,

Quem revera genuisti

Et [tuo] lacte pavisti.

17. Caelum, terram gubernantem

Dum conspiceres reptantem,

Piam dextram porrigebas

Et sustinens erigebas.

18. Hic in cunis dum vagiret,

Blandimentis, ut dormiret,

Saepius obtinuisti

Et pannis operuisti.

19. Mater Dei atque nutrix,

Esto nobis nunc adiutrix,

Sicut nos cognoscis velle,

[Et] peccata procul pelle.

20. O nova res et miranda,

Per saecula memoranda,

Qui terram palmo concludit,

Cum virgine matre ludit!

21. Qui caeli continet thronum

Et a quo est omne bonum,

Quemadmodum illi placet,

In sinu puellae iacet.

22. Quae laetatur, sicut debet,

Et oscula ei praebet,

More feminei sexus

Nato suo dat amplexus.

23. A quibusdam dubitatur

Haec viro cur desponsatur;

Dicamus, ne quis ignoret,

Nimirum, ut custos foret.

24. Demonstrat sancta scriptura,

Islud factum propter plura,

Scilicet, ut hunc antiquus

Non cognoscat inimicus.

25. Nam si vere cognovisset,

Deum non crucifixisset,

Pretio sanguinis empti

Nec fuissemus redempti.

26. Dedit illi Deus tale

Solacium maritale,

Ne corupta crederetur

Et ob hoc lapidaretur.

27. Princeps virginum, Maria,

Per te reddita est via,

Quam clauserat nobis Eva

Pro suasione saeva.

28. Forma, decus puellarum

Et sanctior feminarum,

Regem, iustitiae solem,

Gaudens esse tuam prolem.

29. Ut sanctus evangelista

Fideliter dicit ista,

Deum verum incarnatum

Confitemur tuum natum.

30. Verba, quae dixit propheta,

Cognoscimus adimpleta,

Dat Deus benignitatem

Propter suam caritatem.

81. Terra nostra dedit fructum

De caelestibus adductum,

Quo cibati et refecti

Universi sunt electi.

32. Hanc, ut psalmista praedixit,

Terram Deus benedixit,

Avertens captivitatem

Et dans nobis libertatem.

33. Praefulgida maris stella,

Iesum Christum interpella,

Ut tua prece placatus

Nostros expurget reatus.

34. In mundo pro quo pressuram

Tu sustinuisti duram,

Martyrium passa forte

Illius conspecta morte.

35. Capta nimio maerore,

Sauciata es dolore,

Dum dator aeternae lucis

Toleraret poenam crucis.

36. Tu assumptionis hora

Consurgens velut aurora,

Sicut cunctis est compertum,

Mundum relinquis desertum.

37. Adest angelorum coetus,

Et Iesus occurrit laetus,

In caelesti throno secum

Te locans, ut fuit aequum.

38. Inter claras margaritas,

In caelesti sede sitas,

Das fulgorem claritatis,

Nil habens obscuritatis.

39. Sancta sic glorificata,

Dilue nostra peccata,

Rogans regem sempiternum,

Ne cadamus in infernum,

40. Regnum quo possideamus,

In quo semper gaudeamus

Cum agminibus sanctorum

Per saecula saeculorum.