140 Acta Apostolicae Sedis - Commentarium Officiale

species. Tunc et in pos terum ampla palaestra apostolicis eius laboribus

patui t in Oratoriis quae, de Episcopi Ordinarii assensu et licentia, variis

in locis, Ludovico auctore vel fautore aut praeside, in bonum spirituale

ac temporale iuventutis , praesert im ex plebe, inst i tuta fuerunt. Praeter

Oratorium in oppido Alfianello, ubi rusticationis causa et vacationis

tempore una cum parent ibus se conferebat Dei Famulus , memoranda

sunt alia praecipua Oratoria a Sanctis nuncupata , nempe a S. Lau-

rentio, a S. Euphemia, a S. Aloisio, a S. Thoma Apostolo et a S. Ursula,

cuius Oratorii sedes dein t rans la ta fuit in S. Mariam a Passione, empto

aedificio ab ipso munifico Episcopo Gabrio M. Nava, qui etiam Ludo-

vicum in suum elegit secretarium, quo munere Dei Famulus singulari

sedulitate ac prudent ia functus est. Decennio elapso ab eius sacerdotali

ordinatione, ob praeclara merita, canonicus cathedralis Ecclesiae Bri-

xiensis electus ac nominatus , diligenter ac devote choro sacrisque officiis

ac mysteriis interfuit. Munus insimul rectoris ecclesiae S. ßa rnabae ,

die I a iulii 1818, eidem demanda tum fuit ab Episcopo Brixiensi, annuente

et consentiente municipio. Dum vero in hac ecclesia sacras functiones

cum solemnitate populique frequentia peragendas curabat , in continenti

aedificio pueris derelictis et orphanis domum refugii et scholam art ium

et opificum aperuit , ut cum religione al iquam etiam artem addiscerent

sibi victum comp'arando idoneam. Quod opus brevi, una cum ipso aedi-

ficio, ita amplificatum est, ut anno 1836 orphanos quoque a grassante

lue relictos et anno 1840 surdomutos pueros et adolescentes pro appo-

sita instructione et in separata aede admittere potuerit . Quo tamen

Ins t i tu tum cum suis variis operibus firmius et d iuturnius consolida-

n t u r , idem Dei Servus, in illa regione pr imus vel inter primos, annuente

et p laudente Brixiensi Episcopo et Summo Pontifice Gregorio XVI bene-

dicente et laudante , divina opitulante gratia, insti tuit Familiam religio-

sam e sacerdotibus et laicis selectam, qui, pauper ta t is , castitatis et obe-

dientiae votis simplicibus adstricti, ad commune bonum, diversimode

intenti , operam suam conferrent. Illi enim sacerdotes praecipue Insti tut i

eiusque operum directionem tenerent etiam in spir i tual ibus; ceteri potius

in opificiis adiaborarent praeposit i au t a r t ium magistri . Superatis variis

d iuturnisque difficultatibus, tandem, anno 1847, ab auctori tate ecclesia-

stica et regia haec sodalitas, cui nomen « Congregatio Filiorum Mariae

Immacula tae » approbata fuit. Tunc Dei Servus beneficium canonicale

solemniter dimisit, cunctasque suas opes iuridico ins t rumento novae

sodalitati donavit . Mox regularem induit vestem et professionem reli-

giosam emisi t ; quod et primi sodales fecerunt in ipsius manibus vota

simplicia nuncupantes . Clarissimus Cardinalis Mai, die 21 ianuarii 1848,