Psalmus david, cum fugeret a facie absalom filii sui.
In finem, in carminibus. psalmus david.
In finem, pro ea quae haereditatem consequitur. psalmus david.
In finem, in carminibus. psalmus david. pro octava.
Psalmus david, quem cantavit domino pro verbis chusi, filii jemini.
In finem, pro torcularibus. psalmus david.
In finem, pro occultis filii. psalmus david.
In finem, pro octava. psalmus david.
In finem, pro susceptione matutina. psalmus david.
Psalmus canti, in dedicatione domus david.
In finem. psalmus david, pro extasi.
David, cum immutavit vultum suum coram achimelech, et dimisit eum, et abiit.
In finem. servo domini ipsi david.
Psalmus david, in rememorationem de sabbato.
In finem, ipsi idithun. canticum david.
In finem. intellectus filiis core.
In finem. filiis core ad intellectum.
In finem, pro iis qui commutabuntur. filiis core, ad intellectum. canticum pro dilecto.
In finem, filiis core, pro arcanis. psalmus.
In finem, pro filiis core. psalmus.
Psalmus cantici. filiis core, secunda sabbati.
In finem, filiis core. psalmus.
Cum venit ad eum nathan propheta, quando intravit ad bethsabee.
Cum venit doëg idumaeus, et nuntiavit sauli : venit david in domum achimelech.
In finem, pro maëleth intelligentiae. david. dixit insipiens in corde suo : non est deus.
In finem, in carminibus. intellectus david.
In finem, ne disperdas. david in tituli inscriptionem, cum fugeret a facie saul in speluncam.
In finem, ne disperdas. david in tituli inscriptionem.
In finem. pro his qui immutabuntur, in tituli inscriptionem ipsi david, in doctrinam,
In finem, pro idithun. psalmus david.
Psalmus david, cum esset in deserto idumaeae.
In finem, in hymnis. psalmus cantici david.
In finem. psalmus cantici ipsi david.
In finem, pro iis qui commutabuntur. david.
In finem. psalmus david in rememorationem, quod salvum fecerit eum dominus.
In finem, ne corrumpas. psalmus cantici asaph.
In finem, in laudibus. psalmus asaph, canticum ad assyrios.
In finem, pro idithun. psalmus asaph.
In finem, pro iis qui commutabuntur. testimonium asaph, psalmus.
In finem. pro torcularibus. psalmus ipsi asaph.
In finem, pro torcularibus filiis core. psalmus.
In finem, filiis core. psalmus.
Canticum psalmi, filiis core, in finem, pro maheleth ad respondendum. intellectus eman ezrahitae.
Psalmus cantici, in die sabbati.
Oratio pauperis, cum anxius fuerit, et in conspectu domini effuderit precem suam.
Intellectus david, cum esset in spelunca, oratio.
Ad hanc vocem cessavit mater ejus flere, et tacuit.
Cumque reverterentur, pervenerunt ad charan, quae est in medio itinere contra niniven, undecimo die.
Tunc audientes haec filii israël, qui habitabant in terra juda, timuerunt valde a facie ejus.
Et tu invoca dominum, et loquere regi pro nobis, et libera nos de morte.
Melior est sapientia quam vires, et vir prudens quam fortis.
Haec illum qui primus formatus est a deo patre orbis terrarum, cum solus esset creatus, custodivit,
Filii sapientiae ecclesia justorum, et natio illorum obedientia et dilectio.
Non enim concupiscit multitudinem filiorum infidelium et inutilium.
In tribus placitum est spiritui meo, quae sunt probata coram deo et hominibus :
Rectorem te posuerunt ? noli extolli : esto in illis quasi unus ex ipsis.
O mors, quam amara est memoria tua homini pacem habenti in substantiis suis :
Fortis in bello jesus nave, successor moysi in prophetis, qui fuit magnus secundum nomen suum,
Memoria josiae in compositionem odoris facta opus pigmentarii.
Oratio jesu filii sirach. confitebor tibi, domine rex, et collaudabo te deum salvatorem meum.
Filii autem Ruben et Gad habebant pecora multa, et erat illis in jumentis infinita substantia. Cumque vidissent Jazer et Galaad aptas animalibus alendis terras,
venerunt ad Moysen, et ad Elezarum sacerdotem, et principes multitudinis, atque dixerunt :
Ataroth, et Dibon, et Jazer, et Nemra, Hesebon, et Eleale, et Saban, et Nebo, et Beon,
terra, quam percussit Dominus in conspectu filiorum Israël, regio uberrima est ad pastum animalium : et nos servi tui habemus jumenta plurima,
precamurque si invenimus gratiam coram te, ut des nobis famulis tuis eam in possessionem, nec facias nos transire Jordanem.
Quibus respondit Moyses : Numquid fratres vestri ibunt ad pugnam, et vos hic sedebitis ?
cur subvertitis mentes filiorum Israël, ne transire audeant in locum, quem eis daturus est Dominus ?
Nonne ita egerunt patres vestri, quando misi de Cadesbarne ad explorandam terram ?
cumque venissent usque ad Vallem botri, lustrata omni regione, subverterunt cor filiorum Israël, ut non intrarent fines, quos eis Dominus dedit.
Qui iratus juravit, dicens :
Si videbunt homines isti, qui ascenderunt ex Aegypto a viginti annis et supra, terram, quam sub juramento pollicitus sum Abraham, Isaac, et Jacob : et noluerunt sequi me,
praeter Caleb filium Jephone Cenezaeum, et Josue filium Nun : isti impleverunt voluntatem meam.
Iratusque Dominus adversum Israël, circumduxit eum per desertum quadraginta annis, donec consumeretur universa generatio, quae fecerat malum in conspectu ejus.
Et ecce, inquit, vos surrexistis pro patribus vestris, incrementa et alumni hominum peccatorum, ut augeretis furorem Domini contra Israël.
Quod si nolueritis sequi eum, in solitudine populum derelinquet, et vos causa eritis necis omnium.
At illi prope accedentes, dixerunt : Caulas ovium fabricabimus, et stabula jumentorum, parvulis quoque nostris urbes munitas :
nos autem ipsi armati et accincti pergemus ad praelium ante filios Israël, donec introducamus eos ad loca sua. Parvuli nostri, et quidquid habere possumus, erunt in urbibus muratis, propter habitatorum insidias.
Non revertemur in domos nostras, usque dum possideant filii Israël haereditatem suam :
nec quidquam quaeremus trans Jordanem, quia jam habemus nostram possessionem in orientali ejus plaga.
Quibus Moyses ait : Si facitis quod promittitis, expediti pergite coram Domino ad pugnam :
et omnis vir bellator armatus Jordanem transeat, donec subvertat Dominus inimicos suos,
et subjiciatur ei omnis terra : tunc eritis inculpabiles apud Dominum et apud Israël, et obtinebitis regiones, quas vultis, coram Domino.
Sin autem quod dicitis, non feceritis, nulli dubium est quin peccetis in Deum : et scitote quoniam peccatum vestrum apprehendet vos.
Aedificate ergo urbes parvulis vestris, et caulas, et stabula ovibus ac jumentis : et quod polliciti estis, implete.
Dixeruntque filii Gad et Ruben ad Moysen : Servi tui sumus : faciemus quod jubet dominus noster.
Parvulos nostros, et mulieres, et pecora, ac jumenta relinquemus in urbibus Galaad :
nos autem famuli tui omnes expediti pergemus ad bellum, sicut tu, domine, loqueris.
Praecepit ergo Moyses Eleazaro sacerdoti, et Josue filio Nun, et principibus familiarum per tribus Israël, et dixit ad eos :
Si transierint filii Gad et filii Ruben vobiscum Jordanem omnes armati ad bellum coram Domino, et vobis fuerit terra subjecta, date eis Galaad in possessionem.
Sin autem noluerint transire armati vobiscum in terram Chanaan, inter vos habitandi accipiant loca.
Responderuntque filii Gad et filii Ruben : Sicut locutus est Dominus servis suis, ita faciemus :
ipsi armati pergemus coram Domino in terram Chanaan, et possessionem jam suscepisse nos confitemur trans Jordanem.
Dedit itaque Moyses filiis Gad et Ruben, et dimidiae tribui Manasse filii Joseph, regnum Sehon regis Amorrhaei, et regnum Og regis Basan, et terram eorum cum urbibus suis per circuitum.
Igitur exstruxerunt filii Gad, Dibon, et Ataroth, et Aroër,
et Etroth, et Sophan, et Jazer, et Jegbaa,
et Bethnemra, et Betharan, urbes munitas, et caulas pecoribus suis.
Filii vero Ruben aedificaverunt Hesebon, et Eleale, et Cariathaim,
et Nabo, et Baalmeon versis nominibus, Sabama quoque : imponentes vocabula urbibus, quas exstruxerunt.
Porro filii Machir filii Manasse, perrexerunt in Galaad, et vastaverunt eam interfecto Amorrhaeo habitatore ejus.
Dedit ergo Moyses terram Galaad Machir filio Manasse, qui habitavit in ea.
Jair autem filius Manasse abiit, et occupavit vicos ejus, quos appellavit Havoth Jair, id est, Villas Jair.
Nobe quoque perrexit, et apprehendit Chanath cum viculis suis : vocavitque eam ex nomine suo Nobe.