151. De sancto Aegidio.

1 a. Christe, rex regum piissime,

sanctificator nobilis

pueri Graeciae,

1b. Trahens iustum in omni gento,

laudum tibi praeconia

dicata admitte.

2 a. Ob festum magnum

sancti Aegidii,

confessoris tui fide probati,

2 b. Grates tibi una

psallimus laeti,

si dignepossint verbis explicari

3 a. Gloriosa eius signa,

quae fiunt

tua virtute potentissima,

3 b. Ineffabiliter pia,

adversus

humana omnia pericula.

4 a. Hic forte egressus sacrario

fit mendico

condolens infirmo,

quem tunica donat voto

parentum inconsulto:

4 b. Aeger indutus vestimento

convalescit

ut suavi unguento

et sublevatus tripudiat

bino solacio.

5 a. Vir Dei

frequens sanctorum limina

terebat,

die ac nocte subditus

Domino orans erat;

5 b. Semper quid

fragilis miseriae cum

videbat,

omnis sancti cum lacrimis

suffragia poscebat.

6 a. Acpostponensartemomnigenae

medicinae

eligebat

aromatum species

de sacrata precum pyxide,

6 b. Quis et linivit percussum unum

a serpente

aliumque

arreptum a daemone,

et sedavit naufragis mare.

7 a. Nutu Dei tempore aliquo

hospitatur

cum quodam Veredemio,

miraculis claro

ut stella radio.

7 b. Semel absente condomestico

liquit quendam

corporea valetudo,

qui surgit sanus

orante Aegidio.

8 a. Summis intercessoribus

secum multiplicatis

non est fraudatus

a quibuslibet

desideriis.

8 b. O, quem solum in vepribus

habitantem et dumis

triennio

lactabat cerva

vice nutricis !

9 a. Quin etiam

regi Francorum

Carolo orans

veniam impetravit datam

a Domino,

9 b. Cum secreti

commissi tristis

perpetratio

imponitur scripta altari

ab angelo.

10 a. Denique

inventus absque dolo et

macula,

regna possidens

cum iustis aeternalia,

10 b. Liberet

nos de tribulatione

varia

patris, filii

et spiritus sancti gratia.