159. De sancto Albano M.

1. Laude iucundentur

angelorum agmina,

2 a. Et nostra chorea personet

digna laudum

omnitenenti carmina

2 b. Sacrosancta concelebrando

hodiernae

festivitatis gaudia.

3 a. Gaudet ecclesia,

Christi sponsa,

prole mater

et fide virgo pudica,

3 b. Albani, martyris

gloriosi,

veneranda

nunc extollendo merita.

4 a. O praecelsa,

o praedicanda

divinae dignationis

gratia !

4 b. Quae victores

post labores

sempiterna suos donat

gloria.

5 a. Quos praedicta

cruciamina

ferentes ut puerpera

5b. In caelesti

cives regia

laeta cernit ecclesia.

6 a. Ut stella emicans

praeclara

inter martyrum sidera

6 b. Albanus roseo

cruore

compsit haec sollemnia.

7 a. Qui gratia divina

evocatus ad astra

fide atque miranda

claruit vita.

7 b. Trinitatis gloriam,

unitatis naturam

praedicans Ariana

vicit dogmata.

8 a. Studia tam pia

gerens in fide catholica

8 b. Ad regna superna

lucra deportavit maxima.

9 a. Post multa exacta proelia

tyrannide [devicta]

potitur corona;

9 b. Sanctorum sancto consortia

cum martyrii palma

plena sunt gaudia.

10 a. O Albane

martyr, ave,

dux in regis curia;

10 b. Pelle mala,

praebe bona

in sanctorum patria,

11. Quo fruamur

vita aeterna.

1 a. Lauda, Sion sacra, Deum

Digna laude laudans eum,

Quem decet laudatio ;

1b. Sic laudemus pio more,

Ne discordet mens ab ore

Psallens Dei filio

2 a. Pro triumpho beatorum

Martyrum et proiectorum

Spcciali gratia,

2 b. Quos pro fide decertantes

Et in fide triumphantes

Caeli fovet curia.

3 a. In personis Deum trinum

Collaudemus per Albinum,

Martyrem magnificum ;

Deus perlaudabilis,

In sanctis mirabilis

Hunc martyrem exaltat,

3 b. Britannorum primitivum,

Confitentem Deum vivum

Per verbum deificum.

Dei verbum veritas,

Quo fugatur falsitas,

Sanctum hunc illuminat,

4a. Clerici quod hausit ore,

Hospitis quem pavit more

Pietatis studio.

4b. Cuius tectus indumento

Cum fidei sacramento

Se tradit iudicio,

5 a. Quo confessus Christi fidem,

Plagis caesus, stat ut pridem

Animi constantia;

5 b. Neque minis deterreri

Potest neque demulceri

Iudicis instantia.

6 a. Tandem ductus decollari

Undam vidit exsiccari

Eius sub vestigiis.

6 b. Montis tendit in cacumen,

Quo producit prece flumen

Iam florens prodigiis.

7 a. Lictor stupens Deum credit,

Lictor furens sanctum caedit,

Capite praeciditur;

7 b. Cui mora iam abscedit,

Nam vindicta mox succedit,

Dum visus eicitur.

8 a. Lictor prior decollatur,

Sequens vero mutilatur

Membrorum excidio.

8 b. Aegri plures convalescunt,

Et virtutes percrebrescunt

Divino praesidio.

9a. Quare iudex vi novorum

Perculsus miraculorum

Mox cessavit a sanctorum

Nece ac saevitia.

9 b. Felix ergo martyrium,

Per quod furor gentilium,

Tortorum horribilium,

Cessat Dei gratia.

10 a. Romam ornat Britannia,

Per Romam Alemannia

Claret et in Teutonia

Praecellens Colonia,

10 b. Quae laetata hoc patrono

Et ditata tanto dono

Laudes reddat summo bono

Christo per praeconia.