169. De sancto Cliristophoro.

1. Egregie martyr Domini,

Do laudes tuo nomini,

Quod contulit tibi Deus.

Tu vocabaris reprobus,

5. Nunc diceris Christophorus.

Progenie Cananeus,

Personae fortitudinem

Habens et longitudinem

Duodecim cubitorum,

10. Desiderabas quaerere

Et nequaquam deserere

Potissimum dominorum.

Primo potentis hominis

Servus eras, hinc daemonis,

15. Sed postea Jesu Christi,

Cui portando populum

Per fluminis periculum

Fideliter servivisti.

Quem tandem personaliter

20. Per fluvium realiter

In humeris transferebas,

Et in hujus signaculum

Tuum florere baculum

Cum fructibus tunc videbas.

25. Post haec in Samon veniens

Et linguam non intelligens,

A Domino impetrasti

Linguae intelligentiam

Et fidei scientiam,

30. Qua plurimos confortasti.

Fers risum, plagas judicis,

Arentem virgam efficis

Frondescere coram gente ;

Sic octo millia hominum

35. Conversi sunt ad Dominum

Fideliter te docente ;

Hinc quadringentos equites

Eegis fecisti milites

Et martyres Jesu Christi.

40. Qui non audebant tangere

Te nec ad regem trahere,

Spontanee sed ivisti.

Te viso rex abhorruit,

Sic quod de sede corruit.

45. Qui denique te volentem

Incarcerans sororibus

Commisit, ut amplexibus

Inficerent tuam mentem.

Has Christo facis credere.

50. Prostibulum deserere.

Sic idolis praeconfusis

Aquilina suspenditur,

Ense Incena caeditur

Precatihus Deo fusis.

55. Tu caesus virgis ferreis.

Ustus ignitis galeis,

Hinc ferreo super scamno

Vinctus in igne poneris.

Quo liquefacto solveris,

60. Egrederis sine damno.

Ligatum sagittaverant

Tota die nec laeserant

Te milites quadringenti ;

Suspendebantur aere

65. Sagittae, nec te tangere

Vis potuit instrumenti,

Sed retroversum spiculum

Excussit regis oculum.

Tu principi praedixisti,

70. Quod morereris crastino

Et a dolore pristino

Juvamine Jesu Christi

Ocellus sanus fieret,

Si rex cum perungeret

75. Cum sarguine, quem fundebas.

Sic fusis Deo precibus

Pro tibi servientibus

Mox gratiam obtinebas,

Ut a delicti sordibus

80. Et morborum doloribus

Te venerans liberetur,

Decollabaris denique,

Regis ocellus, undique

Dum sanguine liniretur,

85. Recepit visus gratiam,

Rex fidei notitiam

Promeruit dans edictum,

Ut gentes suae pariter

Christo credant fideliter

90. Vel subeant ensis ictum.

Ob hoc te, gloriosius

Laudat scribens Ambrosius

Prodigia, quae fecisti

Per signa mirabilia.

95. Quadraginta octo milia

Gentilium convertisti

Sicque palmam victoriae,

Coronam quoque gloriae

A Domino recepisti.

100. Cui congaudens jugiter

Vernis tuis fideliter

Succurrere meruisti.

Christophore, mi domine,

Pro tuo sancto nomine

105. Te deprecor confidenter,

Ut Christi nomen colere,

Te laudibus extollere

Me doceas diligenter.

Da mihi fortitudinem

110. Vitaeque longitudinem,

A daemone me secura,

Me summum Deum quaerere

Semperque corde gerere

Fac removens nocitura.

115. Me peccatorem aridum

Virtutibus fac floridum

Et opere fructuosum ;

Da sanam eloquentiam,

Devotam patientiam

120. Et judicem gratiosum.

Tu cum tuis sequacibus

Ab hostibus mordacibus

Me protege nec permittas

Malignorum perfidias,

125. Arma, minas, insidias

Me tangere nec sagittas.

Fac, ut me hostes metuant,

A vultu meo corruant,

Me captio non molestet

130. Nec noceat temptatio,

Sed fidei firmatio

Coelestia mihi praestet.

Plagas, ignes, supplicia,

Confusiones, vitia,

135. Non sinito me subire,

Da cuncta retrocedere,

Quae me deberent laedere.

Fac. obitum me praescire,

Da sanitatem corporis,

140. Tranquillitatem temporis,

Fac exitum vitae bonum.

Tu posce vivis gratiam,

Defunctis culpae veniam,

Ecclesiae pacis donum,

145. Cunctis te venerantibns

Sis in necessitatibus

Solabile adjuvamen,

Ut ex Dei clementia

Futura et praesentia

150. Sint prospera nobis. Amen.