170. De sancto Antonino M.

1. Laus angelica

simul et phalanx

uranica

2 a. Christo regi

voce clara iubilant

super astra consoua

melodum praeconia,

2 b. Quem paterna

resideutem in dextra

venerantur cernua

electorum agmina;

3 a. Patriarcharum bis sena

ac prophetica

contio sancta,

quorum vera

replevit praesagia,

3 b. Clarificata intonat

apostolica

gloria necnon

et laurea

martyrum purpurea.

4 a. Inter quos rosea

emicat palma

tua, o martyr pie

Autonine,

ut sol inter sidera;

4 b. Astrea gessisti

quam supra regna

immolans te, sacer, per

saccla Deo

accepta libamina.

5 a. Ergo, martyr,

lautum cantica

''Audiat pietas

tua, quae prona

reboat [haec] caterva;''

Sint grata tibi tuorum

tinnula organa,

5 b. Atque nostra

defer in aethra

''Votiva munia

atque festiva

dici acromata,

''Unde tua laus resonat

voce melliflua.

6 a. Nos tua vernantia

pangimus tropaea

concinna harmonia;

6 b. Caelica super arva

nos nostraque tu fer

augens digna praemia,

7 a. Regiam ubi ad mensam

fercula

capiamus

aeterna cum sanctis

omnibus induti veste

praeclara,

7 b. Nec contubernia nostra

reproba

sint extrusa

virginum cum turba

vacua flente oliva

vascula.

8 a. O Antonine inclite,

excusa

nostra omnia scelera

8 b. Et precum vota triplica

pro tua,

quam possides, plebicula,

9 a. Ac veniam impetra,

'' Ut tecum vita fruamur

intra spirantia

paradisi gramina,

''Renovata

iuventute nostra

9 b. Ut aquilarum vita,

'' Quae per dirersa fluenta

te forma angelica

tulerunt ad hacc litora ;

''Ubi tua

rutilant merita,

10 a. Spirant et sedula

amoenaque

crebra virtutum zymata,

10 b. Fiunt angelorum

contigua

patenter tabernacula.

11a. Quocirca petimus tua

sublimia merita,

11 b. Ante subsellia nobis

adesto deifica,

12 a. Ne nos censura

perdat aequa,

12 b. Innuat Christus

sed aeterna

13. Frui per saecla doxa.