177. In Translatione s. Augustini.

1 a. Iucundare, plebs devota,

Celebris insurge tota,

Ecce, dies digne nota

Ad honoris cumulum:

1 b. Haec est dies, qua beatus

Augustinus est translatus

Et Papiae collocatus

Ter commutans tumulum.

2 a. Africa hunc educavit,

Africa hunc exaltavit,

Monica hunc generavit

Cum viro Patricio.

2 b. In primaeva iam aetate

Huic illecto vanitate

Mater obstat pietate

Lacrimarum fluvio.

3 a. Quem dum censet sibi flendum,

Astans spondet convertendum

Vir in somnis et addendum

Sibi spe catholicum.

3 b. Hunc post dogma Tagastanum,

Carthagense vel Romanum

Elegit Mediolanum

Doctorem rhetoricum.

4 a. Quo relatu mater mota

Iter vertit ad ignota,

Ambrosio sua vota

Reserare cogitans.

4 b. Quo dum errans revocatur,

Intrat hortum, lacrimatur,

Cui vox ab alto datur

"Tolle, lege" clamitans.

5 a. Libro Pauli mox inspecto

Manum vertit in directo

Ad id, quod sibi profecto

Congruebat obvium ;

5 b. Mos luce securitatis

Pulsis umbris caecitatis

Baptizatur puritatis

Fonte per Ambrosium.

6 a. Post haec, cum repatriare

Iam coepisset iamque mare

Se pararet transmeare,

Mater hunc adloquitur:

6 b. "In te mihi spe completa

Opto mori morte spreta";

Et hoc dicto sorte laeta

Nono die solvitur.

7 a. Nec multum secum moratus,

Cum Hipponi praesul datus

Generalis fit legatus

Super omnem Africam ;

7 b. Mox errantes expugnavit

Et diversas sectas stravit,

Mille libris revelavit

Fidem evangelicam.

8 a. Postquam multis aggregatis

Normam scripsit unitatis,

Ius solvens humanitatis

Coronatur caelitus.

8 b. Huius loco sepulturae

Vena fluens aquae purae,

Festo reddit non naturae

Die eius obitus.

9 a. In forma materialis

Fons signatur spiritalis,

Qui de ipso specialis

Fluxit instar fluvii.

9 b. Fontes sacri, fontes tales,

Morbos sanant huic carnales,

Illi morbos spiritales

Virtute mysterii.

10. Nunc in fine te precamur,

Te, quem patrem veneramur,

Ut te duce protegamur

Et nos tecum sortiamur

Spem perennis gaudii.