QUAESTIO IX. Utrum forma generetur per se ?

Arist. hic text. 28. et 27. et lib. 8. text. 4. Averr. iisdem locis. D. Thom. 1. p. q, 45. art. 4. et 8. Albert. 2. de Anima traet. 1. o. i. Durand. i.:. dist. 1. q. 4. Antem. Andr, hio q. 9. Fons. o. 8. Zimara Theor. 20. et Theor. 100. Suar. disp. 15. Mel. sect. 4.

Quod sic, 1. Physicor. text. c. 52. et inde. Tria sunt per se principia mutationis, materia, et forma, et privatio ; sed forma et privatio sunt principia non receptiva, sed in ratione trminorum; sed privatio est terminus a quo generationis, ergo forma terminus ad quem. Item 2. Physicor. t. c. 10. et inde, forma est natura, et ibidem, text. c. 14. generatio est naturalis, quia est via in naturam, sed non est in materiam, quia praeest, nec in compositum, quia non est natura: ergo dicitur naturalis, quia est in formam, sed mutatio non denominatur, nisi a per se termino, alioquin denominatur a rebus cujuslibet generis, cum possit esse ad rem cujuslibet generis per accidens ; ergo denominatur a forma, et ita est terminus per se. Item 2. Physicor. text. c. 70. forma et finis incidunt in idem numero in 8. hujus, text. c. 12. forsan forma et finis idem. Ex his sic, si forma est finis, et non rei existentis, sed operatio; ergo generationis per se. Item, quod de novo habet esse, illud generatur, illud est sola forma, quia tota materia praefuit, et in composito nihil, nisi materia et forma.

Contra, omne quod generatur, generatur ex materia, formae non est materia, quia si sic, esset processus in infinitum.