185. De sancto Benedicto.

1. Benedicte,

dilecte

2 a. Deo, cuius nunc festa

lucent celebria

cuncta per saecula.

2 b. Laudes, ecce, nos omnes

tuis insignibus

damus concentibus.

3 a. Paginulis

postquam tu mysticis

bonae indolis

3 b. Doctoribus

Romae puerulus

es iam edoctus,

4 a. Monarchiam

studens solivagam

solus inisti eremum

istud exsecrando saeculum ;

4 b. Et gratia

Christi benivola,

quae te semper beaverat,

qui laudes propalaveras,

5 a. Te lumen clarum

mundi per circulum

statuit amplum

5 b. Et monachorum

patrem praecipuum

fecerat sanctum.

6 a. Tu languidis

opem cunctis

dederas precibus

dono fretus

sancti spiritus.

6 b. Tu regulae

auctor sanctae,

ipse qua vixeras,

plene cunctis

propagaveras.

7 a. Tu patri suum

suscitasti natum

donans misero

vitam puero.

7 b. Sic Maurus tuis

obsecundans iussis

traxit Placidum

unciis snbmersum.

8 a. Sororis vidisti

ut anima

columbina specie

ascendit caelestia.

8b. Hic mundum collectum

sub radio,

confessorum inclite,

videras ut speculo.

9 a. Te spiritus

edocuit praescius

diem, quo obieras

caeloque cum sanctis

exsultaveras,

9 b. Et corpore

transisti quo tramite

usque [ad] caelestia,

lux fulsit profusa

Christi gratia.

10 a. Igitur

te cuncti poscimus,

nostras preces

audias ut sancte

nunc Benedicte,

10 b. Ut tuis

adiuti precibus

mereamur

possidere tecum

regna caelorum.