189. De sancto Bernhardo.

1 a, O Bernarde, praedicator

Et fidelis verbi sator,

Praetendens salubria ;

1 b. Miserorum consolator

Et lapsorum sublevator,

Pius in angustia.

2 a. Tu amator paupertatis,

Tu contemptor voluntatis

Propriae per omnia;

2 b. Pater sancte, cunctos gratis

Nos praeserves a peccatis

Impetrata venia.

3 a. Sancte pater monachorum,

Qui fundasti ad multorum

Usus monasteria,

3 b. Fac concives nos sanctorum

Et latissima caelorum

Intrare palatia.

4 a. Per te noster intellectus

Fiat [pu]rus et evectus

Semper ad sublimia.

4 b. Ecce, [ver]us coenobita,

Per quem nobis data vita

[Dat]ur magna gratia.

5 a. Cuius lingua expedita

Corda dura sunt mollita

Ducta paenitentia.

5 b. Iste fuit eremita,

Per quem Christus inaudita

Fecit mirabilia.

6a. Mente poscimus contrita

Pace frui infinita

Per eius suffragia.

6 b. Rore sacro o complute,

Pastor vigil pro salute

Gregis et concordia,

7 a. Tu servasti impollute

Sub fragilitatis cute

Praecepta legalia.

7 b. Strenuus a inventute

Accepisti senectute

Bravium egregia.

8 a. Ergo, serve, qui talenta

Geminasti, documenta

Populo vitalia,

8 b. Da bonorum incrementa

Operum et indumenta

Nobis nuptialia,

9 a. Ne captivi ad lamenta

Deputemur, ad tormenta

Interminabilia.

9 b. Non permittas ad inferna

Duci sed ad sempiterna

Nos polorum gaudia.

10 a. Gustent tuum sablevamen

Hoc legentes modulamen

Pro tui memoria.

10 b. Bellum nostrum in peccamen

Regat Christi moderamen

Concessa victoria,

11a. Ut queamus post certamen

Coronari tecum, ''Amen

''Psallere in gloria ;

11b. Ubi nullam est gravamen,

Perennale sed solamen

Exclusa tristitia.