Psalmus david, cum fugeret a facie absalom filii sui.
In finem, in carminibus. psalmus david.
In finem, pro ea quae haereditatem consequitur. psalmus david.
In finem, in carminibus. psalmus david. pro octava.
Psalmus david, quem cantavit domino pro verbis chusi, filii jemini.
In finem, pro torcularibus. psalmus david.
In finem, pro occultis filii. psalmus david.
In finem, pro octava. psalmus david.
In finem, pro susceptione matutina. psalmus david.
Psalmus canti, in dedicatione domus david.
In finem. psalmus david, pro extasi.
David, cum immutavit vultum suum coram achimelech, et dimisit eum, et abiit.
In finem. servo domini ipsi david.
Psalmus david, in rememorationem de sabbato.
In finem, ipsi idithun. canticum david.
In finem. intellectus filiis core.
In finem. filiis core ad intellectum.
In finem, pro iis qui commutabuntur. filiis core, ad intellectum. canticum pro dilecto.
In finem, filiis core, pro arcanis. psalmus.
In finem, pro filiis core. psalmus.
Psalmus cantici. filiis core, secunda sabbati.
In finem, filiis core. psalmus.
Cum venit ad eum nathan propheta, quando intravit ad bethsabee.
Cum venit doëg idumaeus, et nuntiavit sauli : venit david in domum achimelech.
In finem, pro maëleth intelligentiae. david. dixit insipiens in corde suo : non est deus.
In finem, in carminibus. intellectus david.
In finem, ne disperdas. david in tituli inscriptionem, cum fugeret a facie saul in speluncam.
In finem, ne disperdas. david in tituli inscriptionem.
In finem. pro his qui immutabuntur, in tituli inscriptionem ipsi david, in doctrinam,
In finem, pro idithun. psalmus david.
Psalmus david, cum esset in deserto idumaeae.
In finem, in hymnis. psalmus cantici david.
In finem. psalmus cantici ipsi david.
In finem, pro iis qui commutabuntur. david.
In finem. psalmus david in rememorationem, quod salvum fecerit eum dominus.
In finem, ne corrumpas. psalmus cantici asaph.
In finem, in laudibus. psalmus asaph, canticum ad assyrios.
In finem, pro idithun. psalmus asaph.
In finem, pro iis qui commutabuntur. testimonium asaph, psalmus.
In finem. pro torcularibus. psalmus ipsi asaph.
In finem, pro torcularibus filiis core. psalmus.
In finem, filiis core. psalmus.
Canticum psalmi, filiis core, in finem, pro maheleth ad respondendum. intellectus eman ezrahitae.
Psalmus cantici, in die sabbati.
Oratio pauperis, cum anxius fuerit, et in conspectu domini effuderit precem suam.
Intellectus david, cum esset in spelunca, oratio.
Ad hanc vocem cessavit mater ejus flere, et tacuit.
Cumque reverterentur, pervenerunt ad charan, quae est in medio itinere contra niniven, undecimo die.
Tunc audientes haec filii israël, qui habitabant in terra juda, timuerunt valde a facie ejus.
Et tu invoca dominum, et loquere regi pro nobis, et libera nos de morte.
Melior est sapientia quam vires, et vir prudens quam fortis.
Haec illum qui primus formatus est a deo patre orbis terrarum, cum solus esset creatus, custodivit,
Filii sapientiae ecclesia justorum, et natio illorum obedientia et dilectio.
Non enim concupiscit multitudinem filiorum infidelium et inutilium.
In tribus placitum est spiritui meo, quae sunt probata coram deo et hominibus :
Rectorem te posuerunt ? noli extolli : esto in illis quasi unus ex ipsis.
O mors, quam amara est memoria tua homini pacem habenti in substantiis suis :
Fortis in bello jesus nave, successor moysi in prophetis, qui fuit magnus secundum nomen suum,
Memoria josiae in compositionem odoris facta opus pigmentarii.
Oratio jesu filii sirach. confitebor tibi, domine rex, et collaudabo te deum salvatorem meum.
Ascenditque angelus Domini de Galgalis ad Locum flentium, et ait : Eduxi vos de Aegypto, et introduxi in terram, pro qua juravi patribus vestris : et pollicitus sum ut non facerem irritum pactum meum vobiscum in sempiternum :
ita dumtaxat ut non feriretis foedus cum habitatoribus terrae hujus, sed aras eorum subverteretis : et noluistis audire vocem meam : cur hoc fecistis ?
Quam ob rem nolui delere eos a facie vestra : ut habeatis hostes, et dii eorum sint vobis in ruinam.
Cumque loqueretur angelus Domini haec verba ad omnes filios Israël, elevaverunt ipsi vocem suam, et fleverunt.
Et vocatum est nomen loci illius, Locus flentium, sive lacrimarum : immolaveruntque ibi hostias Domini.
Dimisit ergo Josue populum, et abierunt filii Israël unusquisque in possessionem suam, ut obtinerent eam :
servieruntque Domino cunctis diebus ejus, et seniorum, qui longo post eum vixerunt tempore, et noverant omnia opera Domini quae fecerat cum Israël.
Mortuus est autem Josue filius Nun, famulus Domini, centum et decem annorum,
et sepelierunt eum in finibus possessionis suae in Thamnathsare in monte Ephraim, a septentrionali plaga montis Gaas.
Omnisque illa generatio congregata est ad patres suos : et surrexerunt alii, qui non noverant Dominum, et opera quae fecerat cum Israël.
Feceruntque filii Israël malum in conspectu Domini, et servierunt Baalim.
Ac dimiserunt Dominum Deum patrum suorum, qui eduxerat eos de terra Aegypti : et secuti sunt deos alienos, deosque populorum, qui habitabant in circuitu eorum, et adoraverunt eos : et ad iracundiam concitaverunt Dominum,
dimittentes eum, et servientes Baal et Astaroth.
Iratusque Dominus contra Israël, tradidit eos in manus diripientium : qui ceperunt eos, et vendiderunt hostibus, qui habitabant per gyrum : nec potuerunt resistere adversariis suis,
sed quocumque pergere voluissent, manus Domini super eos erat, sicut locutus est, et juravit eis, et vehementer afflicti sunt.
Suscitavitque Dominus judices, qui liberarent eos de vastantium manibus : sed nec eos audire voluerunt,
fornicantes cum diis alienis, et adorantes eos. Cito deseruerunt viam, per quam ingressi fuerant patres eorum : et audientes mandata Domini, omnia fecere contraria.
Cumque Dominus judices suscitaret, in diebus eorum flectebatur misericordia, et audiebat afflictorum gemitus, et liberabat eos de caede vastantium.
Postquam autem mortuus esset judex, revertebantur, et multo faciebant pejora quam fecerant patres eorum, sequentes deos alienos, servientes eis, et adorantes illos. Non dimiserunt adinventiones suas, et viam durissimam, per quam ambulare consueverunt.
Iratusque est furor Domini in Israël, et ait : Quia irritum fecit gens ista pactum meum, quod pepigeram cum patribus eorum, et vocem meam audire contempsit :
et ego non delebo gentes, quas dimisit Josue, et mortuus est :
ut in ipsis experiar Israël, utrum custodiant viam Domini, et ambulent in ea, sicut custodierunt patres eorum, an non.
Dimisit ergo Dominus omnes nationes has, et cito subvertere noluit, nec tradidit in manus Josue.