214. De sancto Rudfoerto.

1. Salve, sancte mi Rudberte,

Praesul in Wormatia,

Almae vitae sic repertae

Plenus sanctimonia.

2. Nobili ex regum stirpe

Francorum et accola,

Castus, mansuetus, quippe

Devotorum formula.

3. Tu virtutum armamentum

Per divinam gratiam,

Eras gregis fulcimentum

Per doctrinae copiam.

4. Rebus plene actitasti,

Quae doctrina sonuit,

Vere bene praedicasti,

Ut scriptura tonuit.

5. Deus homo Jesus coepit

Facere et docuit,

Beatus Rudbertus egit,

Dicendo quae monuit.

6. Ejus verbum sic ornabat

Dis misericordia,

Rectum actum dispensabat

Pietas, justitia.

7. Tute corpus affligebas

Vigiliis, jejuniis,

Omne opus exercebas

Egenis et viduis.

8. Omne tuum aestimabas,

Quod inops acceperat,

Reliquum parvipendebas,

Quod lucrum non aggerat.

9. Alta fama longe, late

Sanctum virum sparserat,

Prorsus multos indilate

Ad ipsum attraxerat.

10. Religionis veritatem

Puram eo audiunt

Omnesque anxietatem

Moesti cito deserunt.

11. Numerosi tam benigno

Liberati famine

Ope ejus a maligno

Juncti coeli agmine.

12. Boni credunt, mali ruunt

Divinis judiciis,

Justum caeduntsquali, trudunt,

Afligunt supliciis,

13. Sanctitatem non ferentes

Grandi cum injuria

Obaudire renuentes

Sua pro duritia.

14. Mentis foedae hunc repellunt

Ab urbe Wormatia,

Nullae morae intercedunt

Nec annorum spatia.

15. Incunctanter famam audit

Sancti prudens Tbeodo,

Bavarorum dux, applaudit

Mittens pro episcopo:

16. Visitare dignaretur

Sedentes in tenebris,

Suscitari mererentur

Foetent es illecebris.

17. Tunc praemittis cum legatis

Sacerdotes fidei,

Verum jubar post hos vadis,

Fundamentum populi.

18. Audiens princeps praefatus

Grandi ovat gaudio,

Militum auceps stipatus

Suscipit cum populo.

19. Sanctus ducem Ratisponae

Instruxit jejuniis

Ac luce salutis bonae

Indidit mysteriis.

20. Nobiles et populares

Salvatorem omnium,

Cuncti simul generales

Agnoverunt Dominum.

21. Theodone obsecratus

Alveum Danubii

Intrans spargis Deo gratus

Verbum evangelii.

22. Tendens usque Lamiacum

Et Noringos visitas

Ac Germanis coelibatum

Praedicando intimas.

23. Tali opere commendans

Jesum natum Dominum

Ex aeterno patre signans

Ante ortum temporum.

24. Matris virginisque partum,

Deum veri luminis,

Crucifixum, passum, captum

Pro salute hominis.

25. Omnes salvans resurrexit,

Ascendit ad patriam,

Nobis spiritum direxit

Pandens suam gloriam.

26. Facto Christiano duce

Ac fideli populo

Incunctanter locum tute

Censes episcopio.

27. Tumulum urbis collapsae.

Quae Juvavo nomine

Erat dieta, indilate

Renovasti prospere.

28. Nomen in Salzburgam vertunt

Sicque et nunc dicitur,

Tot illi bona impertunt,

Quod summe perficitur.

29. Ibi structam dedicasti,

Fundasti ecclesiam,

Beate, quam decorasti

Ad divinam gloriam.

30. Vernas Christi sacerdotes,

Clericos ac populum

Sexus utriusque doces

Sacramentum ordinum.

31. Ad quos tuas sanctas laudes

Non possum exprimere,

Gunctasque malorum fraudes

Dignare ignoscere.

32. In labore praedicandi

Magna tua proelia,

Nunc ecclesias fundandi

Multa sancta merita.

33. Vocas viros, mulieres

Moniales, monachos,

Optas tibi coaequales

Simul omnes populos.

34. Cunctis impendis virtutem,

Caritatem singulis,

Amas omnes, ad salutem

Quare plures attrahis,

35. Nunc docendo, praedicando,

Orando assidue,

Temet ipsum macerando,

Castigando undique.

36. Inde prophetiae gradum

Meruisti pleniter,

Beatum quo finem tuum

Praedixisti circiter.

37. Vere multum consternati

Juvavenses filii

Sancta morte patris tanti

Lacrimantes singuli.

38. At commendans spe erectum

Noricorum populum,

Multum Salzburgensem clerum

Creatori omnium,

39. Eligendumque Vitalem

Successorem censuis,

Non frustra commendans talem,

Deo flatum exeris.

40. Plane voces angelorum

Animam ferentium

In coelestem beatorum

Sacrosanctum numerum:

41. Ecce sic transivit justus

Ad aeternam gloriam,

Pravis qui non est adustus

Nec contraxit maculam.

42. Ad sepeliendum viri

Sanctum adsunt splendidi,

Tunc post neque ante visi

Et creduntur angeli.

43. Eja nunc felix Juvavo,

Civitas laetitiae,

Redolens tali patrono,

Tanto clarens lumine.

44. Felix turba Bavarorum

Tui patris oramine

Et populus Noricorum

Ejus adjuvamine.

45. Laurea nunc coronatus

In aeterna gloria,

Illic nostri incolatus

Memor abde vitia.

46. Christum salvatorum nostrum

Fac nobis propitium,

A mundanis cor erectum

Contemnamus saeculum.

47. Malis nostris ne depressi

Praeda simus hostibus,

Ex hac carne sed egressi

Jungas sanctis omnibus.

48. Exuturos carnem certe

[Hujus] vitae post examen,

Nos tecum, sancte Rudberte,

Duc, amoene pater. Amen.