213. De sancta Elisabeth.!

la. Aeterno regi gloriae;

huius diei gaudia

depromemus sollemnia;

1b. Cui resultet caelica

devotio catholica,

voce, cordis melodia.

2 a. Qui sibi [Elisabeth]

elegit dilectam,

ornatam gratiosamque

virtutibus semper

decoratam,

2 b. Vas virtutum liquore

confertum, bonorum

operum odorem vitae

diffundens, pigmenta

miraculorum.

8 a. Elisabeth,

Hungariae regina

pollens caelique

sapientia,

quae Christi sponsi

cupiens

copulam terreni

sponsi declin[ab]at ;

3 a. Generosa

atque regis filia,

maior Christi quam

viri gloria,

caelestem sponsum

gerebat

absconditum cordis

et mentis gratia.

4 a. In caelesti aerario

mirifice collacata

[est] haec nobilissima ;

4b. Sanctitatis praenuntia

duriore artum iugum

disciplina premebat.

5 a. Viri sui absentia

dispensatrix provida

Elisabeth benigna,

gestans pia viscera

[pro] pauperum inopia;

5 b. Lucet in eius anima

pietas eximia:

sic vidua honesta,

quae oppressis impendens

materna beneficia.

6 a. Videns suum Iesum dulcem

caelum patefacientem,

sibi leniraen dicentem:

6 b. "O, si tu vis esse mecum,

ego semper ero tecum

nunquam a te separabor."

7 a. Haec regina nobilis,

medicina doloris,

oleum unctionis,

7 b. Humilis, amabilis,

vera spes est miseris

[et] thesaurus pauperis.

8 a. Quae de terris est translata

et a Deo iam vocata

Christi ad regna

caelestia,

8 b. Ubi suum amplexata

Iesum dulcem sine mora

laudans cum vera

laetitia.

9 a. Miseratrix miserorum,

consolatrix desolatorum

vera mater tu orphanorum,

amatrixque

Dei praeceptorum,

9 b. Contemplatrix divinorum,

audi te laudantium chorum,

duc nos ad festa supernorum,

quo psallamus

regi saeculorum.