QUAESTIO I.

Utrum accidens sit forma simplex, vel sit compositum ex aliquibus essentialiter diversis ?

Arist. hic c.4. D. Thom.lect. i. Jandun. g. 8. Fland. g. 8. art. 1. Fons. c. 4. Snncin. 12. mel. q. 26. Javell. ibid. q. 8.Suar. disp. 13. Metaph. sect. 1. num. 3. vide Scot. in 2. dist. 16. et in 3. dist. 2. q. 2.

Quod sit compositum arguitur, quia ex 7. c. 5. materia est qua res potest esse et non esse, accidentia sunt corruptibilia: ergo, etc. Confirmatur, quia ex 9. c. 7. videtur haberi, quod omnis simplex forma, et est tantum in actu et incorruptibilis. Item, simplicitas perfecta est simpliciter perfectionis in entibus. Quod patet, quia Deo summe attribuitur: ergo quod est simplicius est perfectius, nam in his, quae sunt per se, si simpliciter, et magis ad magis, et e converso ; accidens igitur si esset omnino simpliciter esset perfectius substantia, quae est composita ex materia et forma. Confirmatur, quia ens dividitur in causam et causatum, ita quod causatum tenet ibi rationem imperfecti, quia dependens est; ergo quod plus recedit a ratione causati, perfectius est ; accidens si est pura forma, minus causatum est quam substantia, quia tantum habet duas causas extrinsecas, intrinsecam nullam; substantia autem composita magis causata est, et a pluribus dependet, quia a quatuor causis. Item, forma simplex subjectum accidentis esse non potest secundum Boetium de Trinitate.

Et probatur, quia potentia prior, quae scilicet est ad formam substantialem, prius oportet quod actuetur, quam potentia secunda, quae est accidens: sed multa accidentia sunt subjecta accidentium, ut linea recti et curvi, numerus paris vel imparis, motus velocis vel tardi. Hoc etiam vult Avicenna 2. Metaphysicae, cap. 9.

Contra Philosophus in littera, accidentia non habent materiam ex qua, sed ro qua. Item in sex principiis forma est simplex, etc.