QUAESTIO IV.

Utrum ex materia, et forma fiat per se unum?

Arist. lib. 7. text. 43. et hic text. 15. et 2. de anima text. 7. D. Thom. hic. lect. 5. et 1. p. g. 6. art. 3. Albert. Mag. hic. tract. 2. c. 6. Flandria quaest. 10. art. 1. Fons. cap. 6. Suarez dist. 4. Met. sect. 3. num. 7. et 8. Hurtad. dist. 10. Mel. sect. 2. Aversa. q. 5. Phys. sed. 5.

Et videtur quod non, quia ex duobus in actu non fit per se unum ex 7. text. comment. 49. materia est actus, ex quaestione de entitate materiae, etc. Si dicatur, quod licet materia in se sit aliquis actus, est tamen imperfectus et potentialis respectu formae.

Contra, ita subjectum dicetur esse ens in actu imperfecto et potentiali respectu accidentis: ergo ex ipso et accidente fieret unum per se, quod est contra Arist. in 5. Item, secundo sic, materia et forma maxime distant: ergo ex eis minime natum est fieri unum. Probatio consequentiae, partes continui faciunt per se unum, quia sunt ejusdem rationis, in toto heterogeneo, cujus partes non sunt unius rationis, minor est unitas: ergo etc. Ad oppositum est Aristoteles in littera.