QUAESTIO II. Utrum actus ille sita Deo, ut peccatum ?

Doctores citati q. praeced, et alii apud Doct, in Oxon. hic. Quod sic. Paena ut paena, est a Deo ; igitur ut culpa est a Deo. Antecedens patet per Augustinum 83. quaest, q. 25. Consequentia patet, primo, quia paena habet rationem majoris mali quam culpa, quia privat bonum naturae, culpa vero bonum actionis ; igitur si majus malum est a Deo, et minus malum potest esse. Secundo probatur ista consequentia, quia aliquod peccatum est formaliter paena ; igitur cum omnis paena sit a Deo, aliqua culpa, ut culpa, erit a Deo.

Item, subtractio gratiae potest esse a Deo; sed subtractio gratiae, est subtractio rectitudinis natae esse in actu; talis autem est culpa.

Item, si actus non possit esse a Deo, ut peccatum, igitur nec actus substratus posset esse a Deo. Consequens est falsum ut, argutum est quaestione praecedente. Consequentia patet, quia voluntas creata ideo dicitur causa peccati, quia est causa actus substrati, quia enim talis actus est ab ea, ideo dicitur peccare.

Oppositum, Joan. 1. Sine ipso factum est nihil; peccatum est nihil.

Idem vult Augustinus super Psalmistam, ubi supra in quaestione antecedenti.